Zbliżał się zmierzch, a Paweł kończył oranie Ryfińskiego w swoim biurze gdy nagle wielkie dębowe wrota się rozwarły na oścież.

-Tu jesteś Paweł - powiedziała Demokracja wchodząc w zwiewnej halce.

-Witam, w czym mogę pomóc?

Wstał opierając dłonie o mahoniowe słoje ciężkiego biurka.

-Chcę Cię - powiedziała - teraz.

Wyprężyła się jak kot po czym skoczyła zręcznie przez biurko aby objąć go w pasie swoimi nogami.