Hołdując teoriom ekonomicznym rodem z XIXw Polska gospodarka wyspecjalizowała się w biedzie. Zagraniczne firmy w Polsce nie poszukują tu kreatywnych ludzi o wysokich kwalifikacjach, bo centra badań i rozwoju, umieszczają w swoich krajach i zatrudniają w nich swoich rodaków, płacąc im wysokie pensje.

Paradoks neoliberalizmu - nie jest nowy i nie jest liberalny. Oficjalna ideologia głosi tzw. wolny rynek, dokonuje się prywatyzacji, deregulacji, obniżania podatków bogatym, ale interwencjonizm istnieje, tylko że na korzyść bogatych, np. "zderegulowany" sektor finansowy jest sponsorowany z podatków.

Kilkadziesiąt tysięcy ludzi protestowało w Dublinie przeciwko tzw. "oszczędnościom" (cięcia budżetowe + podnoszenie podatków dla mniej zamożnych), domagając się "Irlandii opartej na równości, demokracji i sprawiedliwości społecznej zamiast na przekrętach, korupcji i chciwości".

Wolnorynkowy fanatyzm, egoistyczny indywidualizm, fetyszyzacja wzrostu PKB, społeczna anomia

Zamknięte urzędy, zakłady pracy, apteki i gabinety lekarskie, szkoły, niedziałająca komunikacja, rolnicy blokujący przejścia graniczne i drogi, strajk w radio i TV. Wszyscy strajkują przeciw "reformom" narzucanym Grecji przez neoliberałów.

Żyjemy w globalnym, neoliberalnym kapitalizmie, który tak naprawdę jest powrotem do dziewiętnastowiecznych stosunków społecznych. Jego zwolennicy twierdzą, że nie ma dla niego alternatywy. Czy rzeczywiście?

O socjologii neoliberalizmu, teoriach kryzysu ekonomicznego