Między innymi o programie GPP, litografii 7 nm, FreeSync 2 i Jimie Kellerze.

Wbić szpikulec od lodu w mózg, pogrzebać kilka minut i czekać na efekty. Oto przepis na leczenie pacjentów opracowany przez amerykańskiego neurochirurga Waltera Jacksona Freemana II

Niektórym uczonym trzeba odebrać Nagrodę Nobla. Amerykański neurochirurg Walter Freeman do wykonania lobotomii używał młotka do trepanacji i wprowadzanego przez otwór w czaszce szpikulca do lodów.

16 listopada 1953 roku Walter Jackson Freeman II podjechał swoim lobotomobilem pod szpital Athens State Hospital w stanie Ohio. W najbliższych dniach, używając szpikulca do lodu, przeprowadził tam zabieg lobotomii (przecięcia połączeń mózgowych) u 31 pacjentów.

Aby się przekonać, do czego jest zdolny 
żądny sławy lekarz, wystarczy podarować mu szpikulec do lodu i zapewnić, że cokolwiek z nim zrobi, nie spotka go żadna kara.

Krótki dokument na temat twórcy lobotomii transorbitalnej Walter J. Freeman'a, który propagował sposób prowadzenia lobotomii przedczołowej, poprzez wbijanie szpikulca do lodu przez oczodół pacjenta (wprowadzając go pod gałkę oczną) i cyt. "obracanie go jak mieszadełka do koktajli wewnątrz mózgu"

Jedna z najbardziej przerażających, dwudziestowiecznych metod leczenia nie była przeprowadzana potajemnie, ale za aprobatą medycznego establishmentu, mediów i opinii publicznej.

Jej propagatorzy mieli nadzieję, że stanie się tak popularna jak wizyty u dentysty i będzie ją można przeprowadzać w każdym domu, bez udziału lekarza specjalisty. Terapia ta stosowana była tak w przypadku ciężkiej schizofrenii jak i niestosownego zainteresowania płcią przeciwną.