https://nerdheim.pl/post/recenzja-komiksu-the-weatherman/
Pierwszy tom The Weatherman pokazuje, że to komiks rozrywkowy, odwołujący się trochę do kina akcji, trochę space opery, może różnych Szybkich i wściekłych. Mamy tu mieszankę rzeczy, które znamy i lubimy. Stanowczo brakuje oryginalności. Nadzieję na powiedzenie czegoś nowego dają być może prawdziwi terroryści, trochę niepasujący do intensywnych kolorów całości. Liczę też na rozwój głównego bohatera, który dostał w kość, a teraz powinien postarać się zrozumieć dlaczego. Obiecująca jest też sama
Pierwszy tom The Weatherman pokazuje, że to komiks rozrywkowy, odwołujący się trochę do kina akcji, trochę space opery, może różnych Szybkich i wściekłych. Mamy tu mieszankę rzeczy, które znamy i lubimy. Stanowczo brakuje oryginalności. Nadzieję na powiedzenie czegoś nowego dają być może prawdziwi terroryści, trochę niepasujący do intensywnych kolorów całości. Liczę też na rozwój głównego bohatera, który dostał w kość, a teraz powinien postarać się zrozumieć dlaczego. Obiecująca jest też sama
Zaznaczyłem już, że komiks pomija pewne wątki powieści. Nie byłoby jednak sprawiedliwe, gdybym na podstawie tych cięć obniżał wartość unikalnej pracy Manu Larceneta, o której chciałbym jeszcze sporo napisać, z naciskiem na niemą siłę rysunków, na rozwiązania, jakie w języku kina określa się jako „montażowe”, na dyscyplinę opowieści huczącej od duszonych wewnątrz emocji. Godzę się z autorem omawianego dzieła, iż pewne skróty znacznie upłynniły fabułę, a na pewno pomogły w wizualnym
źródło: comment_1623253044w1nWFzpfPW8boubaAfRy60.jpg
Pobierz