Wszystko
Najnowsze
Archiwum
Przyzwyczajenie do ironii, równie jak do sarkazmu, psuje charakter, stopniowo nadaje mu cechy wyższości, radującej się z cudzej krzywdy: w końcu człowiek staje się jak pies kąśliwy, który oprócz kąsania wyuczył się i śmiać jeszcze
źródło: comment_HoCf0RYFmNSTkoOGqXe9dBxsbemefhGP.jpg
PobierzKłamstwo - to rzecz pożyteczna, gdyż wiedzie do prawdy.
Człowiek, wbrew pozorom, nie stwarza sobie celów. Narzuca mu je czas, w którym się urodził, może im służyć albo buntować się przeciw nim, ale przedmiot służby czy buntu jest dany z zewnątrz. Aby doświadczyć całkowitej wolności poszukiwania celów, musiałby być sam, a to się nie może udać, gdyż człowiek nie wychowany wśród ludzi nie może się stać człowiekiem.
Cierpienie człowieka łatwiej jest mi znieść niż cierpienie zwierzęcia. Człowiek ma własny, rozbudowany, rozgłoszony wszem i wobec ontologiczny status, co czyni go gatunkiem uprzywilejowanym. Ma kulturę i religię, żeby wspierały go w cierpieniu. Ma swoje racjonalizacje i sublimacje. Ma Boga, który go w końcu zbawi. Ludzkie cierpienie ma sens. Dla zwierzęcia nie ma ani pociechy, ani ulgi, bo nie czeka go żadne zbawienie.
źródło: comment_9EIbLFZ8Ib1cbAfTOLU8lXlSiLGMxJDu.jpg
Pobierz
Tabula in naufragio
- Deska w katastrofie morskie
- opis: inaczej "Ostatnia deska ratunku"
https://www.imperiumromanum.edu.pl/kultura/sentencje-lacinskie/