Kosmiczny teleskop James'a Webba odkrył swoją pierwszą egzoplanetę. Co o niej wiemy?

Obserwacje słynnej w ostatnim czasie "zielonej komety, tej od Neandertalczyków". W Internecie jest mnóstwo fałszywych transmisji. Ta jest prawdziwa.

Z anomalią astronomowie zetknęli się 2 lutego. Wtedy należący do NASA satelita Solar Dynamics Observatory zarejestrował zaskakujący wir, który wytworzył się w górnej partii Słońca.

Granica zza której nic nie może się wydostać. Horyzont zdarzeń to umowna powierzchnia czarnych dziur. W jego pobliżu zachodzi wiele zdumiewających zjawisk, które stanowią wyzwanie dla współczesnej fizyki. W tym programie pokażemy badania i teorie dotyczące horyzontu zdarzeń.

Kolejny wykład w ramach wydarzenia „Maraton wykładową z Deltą”, podczas którego można usłyszeć o informatyce, matematyce, fizyce oraz astronomii. (czas 18 min.)

Międzynarodowy zespół astronomów pracujący w ramach projektu CARMENES, którego celem jest poszukiwanie egzoplanet w pobliskich układach czerwonych karłów, odkrył planetę potencjalnie nadającą się do zamieszkania.

Skąd wzięła się woda na naszej planecie i gdzie w Układzie Słonecznym znajdują się nieznane jeszcze jej rezerwuary? Między innym na te pytania ma odpowiedzieć misja HYADES zaproponowana i prowadzona przez Wydział Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Jowisz posiada już oficjalnie aż 92 księżyce. Oznacza to, że ponownie wyprzedził w tej kwestii Saturna, który posiadał tytuł planety z największą liczbą znanych księżyców, od 2019 roku.

Nowo odkryta egzoplaneta może być warta poszukiwania oznak życia. Analizy przeprowadzone przez zespół kierowany przez astronom Dianę Kossakowski z Instytutu Astronomii Maxa Plancka opisują planetę krążącą wokół swojej gwiazdy macierzystej, czerwonego karła Wolf 1069 w strefie zdatnej do zamieszkania

Kto, kiedy i dlaczego wymyślił teleskop globalny? Jak on działa? Jaki jest polski udział w tym przedsięwzięciu?

Dzięki wielu osobom zaangażowanym w obserwacje kwazarów możliwe było uzyskanie krzywych zmian blasku. Są to unikatowe dane nie tylko ze względu na długość prowadzonych obserwacji, ale również ze względu na częste próbkowanie – obserwacje każdego z kwazarów były wykonywane średnio 3 razy w miesiącu.