Ehh, co się ze mną stanęło? Od jakiegoś czasu (kwestia kilku miesięcy) odczuwam lęk, poczucie pewnego smutku przed nadchodzącym weekendem. Doskwiera mi wizja zmarnowanego weekendu, siedzenia sam jak dzban, albo przeleżenia do 14. Nie chodzi mi, żeby robić coś mega produktywnego, ale ogólnie uwidacznia się fakt, że z jednej strony uciekam wewnętrznie od kołchozu, a potem uciekam znowu od swojego czasu wolnego. Kolega, który mnie nie ocenia, a któremu mogę powiedzieć to
Lata dwutysięczne pod kątem muzyki to inna epoka. Tak jak słuchając obecnych radiówek dostaję bólu głowy (czasami trafiają się perełki), tak starsze utwory brzmieniowo bardzo wpadają w ucho. Taki paradoks, bo kiedyś powstawało o wiele, wiele mniej piosenek, a już od kilku lat remix gonił remix. A w dobie AI...? Nie uwierzę, że np. jakiś vito srambino będzie za 20 lat miłym dla ucha klasykiem...
@grap32: Dzisiejszego radia nie daję rady słuchać. Skaczę pomiędzy stacjami czekając na piosenki co najmniej sprzed paru lat. Nowe piosenki, które podobają mi się, to dosłownie na palcach jednej ręki mogę policzyć. W traktorze to puszczam se z jutuba starsze piosenki.
@PawelW124: @grap32 Radio plus to chyba katolickie, ale ok, jest jeszcze eska2 ale tylko polskie utwory, no i masa stacji lokalnych to głównie stare utwory
takich wieloletnich przyjacieli od dziecka, z którymi kontakt nie wymarł przez zaniechanie, miałem trzech. jeden kumpel miał glejaka iv stopnia, zawinął się mając 23 lata. drugi kumpel szybko wpadł w alkoholizm, powiesił się mając 28 lat, a trzeci kumpel wyjechał do Niemiec, robi na jakichś magazynach, mieszka w bungalow i jeździ na wózkach widłowych, a przesyła kasę rodzicom na wsi. Z tym ostatnim widuję się raz na dwa lata i jedziemy wtedy
Tak szczerze, dzisiaj w jakim środowisku, w jakieś robocie sprawdza się bycie miłym, introwertycznym, sumiennym, pracowitym i nade wszystko uczciwym? Przecież z takim setem nie ma się szans na związek, a jak już to baba wejdzie na głowę, dynamiczniaki bez skrupułów wepchają się w kolejce do lekarza, a w robocie to zostanie się wyciśniętym do cła, postrzeganie, jako permanentnie dostępnego, a jedyna nagroda to więcej pracy za trochę większy hajs.
@grap32: Chyba klasztor, bo przed Bogiem taka postawa byłaby słuszna. A tak to wszędzie dynamiczność się przydaje. Trzeba się przepychać łokciami, żeby cię nie zepchnęli na boczny tor.
Odkąd jestem dorosły, przegrywam cały czas. Ostatnio jednak, łażąc o świcie po mieście, po jednej z ostatnich ciepłych nocy doszedłem do wniosku, że jednak byłem farciarzem, że dorastałem na wsi. Codziennie o tym myślę, jak to kiedyś było lepij. Często tak sobie, czasami ciężko, ale nigdy nie beznadziejnie.
@grap32: Myślę podobnie. Mnie w mieście jest za ciasno, klaustrofobicznie trochę. A co do drugiej części, to brakuje mi tego spokoju, który odczuwałem w dzieciństwie. Teraz jest we mnie ciągły niepokój, mimo że nie mam presji nad sobą. Chciałbym tak po prostu sobie usiąść na dworze, wystawić twarz na słońce i po prostu o niczym nie myśleć.
Dzisiaj tylko 8h w kołchozie. Trzeba wyrobić swój takt i o 16 fajrant. Kiedyś w innej robocie chodziłem na nocki i to byly jedne z fajniejszych rzeczy, bo w nocy zalaczało się mycie maszyn i fajrant, coś tam miotełką pozamiatać albo i nie, bo u tak się było samemu na sektorze.
Coś takiego wprawia mnie w dobry nastrój, lekko nostalgiczny, ale wciąż pozytywny i autentyczny. Tym samym ładuję bateryjkę, bo czeka mnie dłuuugi dzień - trzeba posprzątać bałagan wokół siebie.
#przegryw @PawelW124, nie kojarzę, czy lubisz jakiekolwiek inne utwory, aniżeli "Ojciec żył tak jak chciał" - 5:45 min na materiale.
Przez podstawówkę, gimnazjum i szkołę średnią oraz studia nigdy nie miałem poczucia, że to co robię nie ma sensu. W pierwszych pracach też było jako tako, ale momentami fajnie.
Teraz? Brak sensu towarzyszy mi na co dzień, ale lecę na automacie i gdy jestem zajęty, jest ok. W innych przypadkach do d--y.
Od lat co rok, jesienną porę i te długie wieczory spędzam samotnie albo sam - jak zwał, tak zwał. Subiektywnie staram się umilać jakoś ten czas i tu np. zachwycam się tym utworem. Brzmieniowo wokal I ten żeński chórek w refrenie to petarda.
Ja jak mam cos monotonnego do zrobienia np wyrywanie chwastow, przerabianie ogrodu, to sciagam 2 godzinny podcast i slucham podczas pracy. I jak robot robie sobie elegancko. Nagle sie podcast konczy ja siadam na krzesle i patrze a ty tyle juz zrobilem, jak z bicza strzelil progres jest.
Przez lata tekst refrenu rozumiałem dosłownie. Dopiero jak złapałem życiowego doła kilka lat temu i który wciąż trwa, to uświadomiłem sobie, że ten "drugi brzeg" to po prostu śmierć eh.
Fajnie pewnie sobie odpuścić i totalnie pogodzić się z byciem kawalerem. Tak sobie myślę, że krokiem pierwszym jest nabranie przeswiadczenia, że wiele rzeczy na co dzień można robić samotnie/samemu i też to może satysfakcjonować i generalnie trzeba się starać być non stop zajętym, robotą albo hobby. Natomiast co z tymi melancholijnymi wieczorami? Jak rozgryźć te chwile, gdy dzień minął i pora wyhamować, pomyśleć o dniu minionym i o dniu przyszłym?
Nie chodzi nawet o poczucie pustki bo się już przyzwyczaiłem do życia samemu, bardziej brak sensu życia. W pewnym momencie, właśnie tak koło 40-stki, każde hobby powoli się nudzi i przestaje sprawiać przyjemność i tylko z automatu zajmujesz się tym co do tej pory, żeby po prostu nie patrzeć się w sufit. Nie wiem czy
@Henson_: nie wiem czy jestem przegrywem bo mam dobrą pracę, kupę kasy i wiele innych rzeczy tylko nie mam rodziny plus depresja na maksa. Jestem typowym przykładem, że pieniądze szczęścia w życiu nie dają.
Kim chciałem zostać, gdy dorosnę? Nigdy nie marzyłem o tym, żeby dorastać. Zawsze myślałem, że tamta symbioza wymagających, nieobecnych emocjonalnie rodziców i troskliwych, kochających dziadków i beztroskiego mnie będzie trwała już zawsze. Coś na zasadzie filmu, albo jakiegoś never ending story, a tu nagle człowiek ma ponad 30 lat.
Ale u mnie psychiatryk ostatnio w kołchozie. Szef dosłownie podaje mi sprzeczne sygnały, w zeszłym tygodniu mówił A, a wczoraj dostałem zjebe przy młodych, bo zrobiłem A, a miało być B. Teraz nie dość, że jestem wkurzony i zmęczony kołchozem pieprzonym, to zaczynam powątpiewać w swoją poczytalność, czy aby na pewno ja się nie zarąbałem.
Mówią, żeby mieć w-----n.e po to, aby mieć dane i chyba tak zrobię, chociaż ciężko tak, gdy
jak u was?
#przegryw