Siostry pisarki, bracia pisarze, macie jeden naród, innego mieć nie będziecie! Może nie jest najlepszy, ale nie jest też najgorszy. Kłóćcie się z nim i nie zgadzajcie, ale czasami wyciągnijcie rękę i go pogłaszczcie. I wam będzie lepiej, i narodowi.

Młody szpunt byłem, krótko po osiemnastce, nie dziw więc, że chciałem się trochę rozejrzeć po świecie. Akurat nadarzyła się okazja, żeby do Reichu. Czemu nie, powiedziałem sobie – i w pociąg.

Była sobie pewna chłopka, która chciała nająć pasterza. Szła drogą i napotkała niedźwiedzia. – A dokąd to się wybierasz? – zapytał niedźwiedź. – Ach, chcę nająć pasterza do pracy – odparła kobieta. – To może zechciałabyś mnie? – zapytał niedźwiedź. – Czemu nie, jeśli ładnie...

Rozmowa odeszła przed przyjściem śmierci. Miałem jedenaście lat, a ojciec rozpoczynał drugą młodość, zanurzając się w życiu zachłannie tak, jakby nie wypełniał nigdy wniosków paszportowych, ani nie musiał uzyskiwać zgody na zmianę miejsca zamieszkania. Żagle "Karolinki" wypełniły marzeni

Pewnego razu mały Jezusek pobiegł nad strumień. Tam brodził po wodzie między kamieniami i bawił się z rybami. Niespodziewanie nadleciała biedronka i usiadła mu na grzbiecie dłoni. Jednakże gdy Jezusek chciał ją schwytać, czmychnęła na drugi brzeg. Przeszedł więc strumień w bród, a...

Do pewnego osiedla na Grenlandii przyjechał podróżnik, który miał dwa noże. Jednego używał na co dzień do krojenia mięsa, do patroszenia zwierząt, do przycinania kartek, do czyszczenia paznokci – nosił go zawsze przy sobie, w pochwie przytwierdzonej do paska. Drugi trzymał schowany w plecaku.

Mikroelementy napisane zostały w czasie środkowoeuropejskim, a wybrzmiewa w nich i europejski wschód, i trochę reszty świata. To opowieści z krainy, której mieszkańcy zostali obrabowani i sami siebie okradli z wszystkiego: z miłości, z pieniędzy, z przyszłości, z wiary, a przede wszystkim...

Z cyklu: Notatki na blankietach Wiosną 1988 roku Herbert S., mieszkaniec Sochaczewa, postanowił, że czas najwyższy rozpocząć poszukiwanie własnych korzeni. Rodzina, czyli żona i dwie córki, nic o zamyśle głowy nie wiedziała. Nie dlatego, żeby Herbert S. był tajemniczym osobnikiem – co...

Z cyklu: Notatki na blankietach Alfred J. nie pamiętał tak dokładnie, za co kolegium orzekające do spraw wykroczeń przyłożyło mu sto dwadzieścia godzin pracy na rzecz miasta. Uważał, że postępowanie władz w stosunku do jego osoby było wyjątkowo nieeleganckie. A to dlatego, że wszak kto...

Z cyklu: Notatki na blankietach W domu Zosi C. kasy nigdy nie było za dużo, a matka i ojciec wyznawali zasadę, że „dziecków trzeba trzymać krótko, żeby nie obżerały się zbytecznie, bo z tego ino grube brzuchy i głupota się w nich lęgnie”. Z tego to powodu pieniądze w rodzinie C....

W prastarych czasach Norwegię zamieszkiwały olbrzymy. Pozostałością po nich są bramy w skalnych ścianach, stosy otoczaków, odciski stóp w skałach lub też ślady po uderzeniach toporów o góry. A wszędzie w dolinach leżą kamienie jutul, większe od domów. Olbrzymy rzucały nimi w kierunku...

Pinchos urodził się w Bucharze, gdzie władza radziecka i pogromy zagnały jego rodzinę. Gdy miał dwa lata, rodzice złożyli podanie o wyjazd do Izraela.

Pewna kobieta wahała się przez pół życia między oświeceniem a pieniędzmi. Któregoś dnia odkryła, że aby dostąpić oświecenia, trzeba mieć pieniądze, gdyż kursy umożliwiające rozwój duchowy wiele kosztują. Ubolewała, że gwiazdy obdarzyły ją mężem, który nie potrafił zarabiać pieniędzy. Gdy...

Z cyklu: Notatki na blankietach   Pinchos zupełnie przypadkowo urodził się w Bucharze, gdzie władza radziecka i pogromy zagnały jego rodzinę. Na początku lat sześćdziesiątych, gdy miał dwa lata, rodzice złożyli podanie o wyjazd na stałe do Izraela. Z miejsca pozbawiono ich pracy, opieki...

Z cyklu: Notatki na blankietach Gorzowski Park Wiosny Ludów, nazywany przez starych tubylców Parkiem Róż, był świadkiem niejednej zbrodni i niejednej schadzki. Nie czas teraz na opowieści mrożące krew w żyłach, gdyż pogoda na świecie taka, że szczękają zębami nawet najzagorzalsi...

"Schädelfeld" („Pole Czaszek”) to pełna fantazji, ekscentryczna opowieść o miłości, człowieczeństwie, odpowiedzialności, okrucieństwie i nienawiści na planecie zniszczonej ręką jej mieszkańców.

Gertruda C. już w czasie ostatniej wielkiej wojny była dość znaną w okolicy wszetecznicą. Okres intensywnej odbudowy, elektryfikacji i walki z analfabetyzmem przeżyła kołysząco, czyli rozdając swoim i tym, którzy nie wyszli jeszcze z lasu, miękkość łona i twardość cycek.

Nie skąpiło życie Bernardowi J. ciosów w plecy. Gdy miał pięć lat, jego ojciec po raz ostatni nacisnął hamulec Syrenki, w której znajdowała się również matka....

Wilgotne akacje Kochałam go i on mnie kochał nad życie. Byliśmy najbardziej dobraną parą na roku, wróżono nam długie pożycie i ogrom szczęścia. Kiedy stałam w ...

Już w dzieciństwie Mikołaj D. zauważył, że szósty grudnia to najlepszy dzień w roku. Nie dość, że tego dnia obchodzono hucznie jego imieniny, to jeszcze patron...