Onkosfera
  • 287
Wyżalić się muszę, bo się uduszę. Właśnie umiera moja babcia. Nie wypada mi narzekać, bo kobita ma 101 lat, ja sama jestem stare pudło powyżej 40, zaś główny ciężar zajmowania się babcią wziął na siebie mój 72 letni ojciec. Ja pełnię funkcję pomocniczą, jestem samozwańczy asystent opieki paliatywnej.

Czuję że zaraz zwariuję, patrząc na to, jak ta kobieta traci świadomość i jak jej ciało powoli się rozpada. W mojej głowie ona nie
Onkosfera - Wyżalić się muszę, bo się uduszę. Właśnie umiera moja babcia. Nie wypada ...

źródło: 1000052806

Pobierz
  • 54
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Onkosfera
  • 7
@DonTadeo: Dziękuję za słowo wsparcia dobry człowieku. Wiem, że kolejność pokoleń jest właściwie zachowana, tyle tylko, że tu nie da się odejść godnie. Rozpad ciała i bezwstyd tej sytuacji jest dobijający.
  • Odpowiedz
Onkosfera
  • 12
@Domowik: Dzięki za wsparcie. Wierz mi, chciałabym uciekać, tym bardziej, że ja to wszystko też już znam. 15 lat temu moja druga babcia umierała na raka skóry i byłam z nią (i razem z mamą) do samego końca, do ostatniego oddechu. To było moje najtrudniejsze, jak do tej pory, doświadczenie życiowe i miałam płonną nadzieję, że nic wiecej takiego już mnie nie czeka. Ale czeka, czeka i to jak, a
  • Odpowiedz
Onkosfera
  • 6
@odislaw: Nagła śmierć to jest katastrofa, zwłaszcza gdy dotyczy jeszcze młodej osoby. To oczywiście jeszcze gorsze, niż to, co mnie spotyka. Natomiast patrząc na to, co się dzieje wokół mnie, marzę o tym, by umrzeć jak mój dziadek. Znienacka, ale w pełnej sprawności, we własnym łóżku i w słusznym wieku 86 lat(co spowodowało, że mimo żalu, dość szybko się z tą stratą pogodziliśmy.)
  • Odpowiedz
Onkosfera
  • 4
@Barte_q: Niby tak, ale kiedy jeszcze w miarę normalnie z babcią rozmawialam(parę miesięcy temu), to mówiła, że szkoda, że ma tyle lat, bo by jeszcze sobie pożyła. A obecnie nie byłaby w stanie przekazać swojej woli o ewentualnej eutanazji...
  • Odpowiedz
Onkosfera
  • 2
@krzychbeat: Długo nie było nikogo, bo babcia protestowała i nie chciała nikogo obcego w domu, a gdy już przestała, to mój ojciec stawił opór(nie pytaj dlaczego, on dowodził tym statkiem i podejmował wiele dziwnych decyzji). Przychodzila tylko pielegniarka środowiskowa, gdy już baaardzo mocno naciskalismy na przychodnię rejonową(swoją drogą wyjątkowo niewydolna placówka, ale już nie szło babci przepisać do innej, bo jak, skoro ona ma to podpisać?) Ale teraz coś może
  • Odpowiedz
Onkosfera
  • 0
@masz_fajne_donice: Pracowała w przychodniach, nie w szpitalu. Ale ma typowe dla starszych osób(niestety chyba zgodne z prawdą) przeświadczenie, że gdy starego człowieka biorą do szpitala, to on już stamtąd nie wyjdzie.
  • Odpowiedz
Onkosfera
  • 1
@text: Masz zupełną rację. Kto może i chce się opiekować, ten się opiekuje, a kto nie może i nie chce, ten nie musi. Moj ojciec sam zdecydowal, że podejmie się opieki. Dużo dostał od matki przez całe życie i teraz splaca ten dlug. A z domami opieki jest tylko jeden problem: finanse.
  • Odpowiedz
Mietowy_
  • 244
39 lat temu o godzinie 1:23 w  reaktorze jądrowym bloku energetycznego nr 4 Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej nastąpiła eksplozja.

Była to największa katastrofa w historii energetyki jądrowej i jedna z największych katastrof przemysłowych XX wieku. Razem z katastrofą w elektrowni jądrowej Fukushima I została zakwalifikowana do siódmego, najwyższego stopnia w skali INES (ang. International Nuclear and Radiological Event Scale)

W wyniku całkowitego zniszczenia reaktora skażeniu promieniotwórczemu uległ obszar od 125 000 do 146
Mietowy_ - 39 lat temu o godzinie 1:23 w  reaktorze jądrowym bloku energetycznego nr ...

źródło: 20110412000311672367-original

Pobierz
  • 34
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
gigi_lacrimoso_amoroso
  • 281
Ehh. Muszę się pożalić, bo aż mnie serce boli na myśl o stracie kompana.
Kot Staszek, 18 letni staruszek - w ostatnich dwóch latach widać było że się zestarzał, mniej wariował, szybciej się męczył, ale stał się kochaną niezdarną przylepką. Wczoraj osowiały, wieczorem i w nocy osłabł, coś ewidentnie mu dolegało, kot coraz słabszy i miałem tylko nadzieję, że wytrzyma do rana żeby popędzić do weterynarza. Niestety, nie wytrzymał.
Tyle lat razem
  • 18
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Onkosfera
  • 3
@GARN: Czemu tak mało osób plusuje, przecież fajny obraz, widać że jakaś chora akcja się kryje za tą spokojną scenką, może pies i jego pani upiekli pana?
  • Odpowiedz
Onkosfera
  • 34
Dzień dobry mirko

Chciałam pokazać Wam etapy mojej pracy nad portretem.
Zawsze zaczynam od szkicu węglem na płótnie. Potem utrwalam to najtańszym lakierem do włosów - przyzwyczajenie z wczesnej młodości, gdy nie było mnie stać na fiksatywę - zresztą teraz mnie znowu nie stać, więc luz. Dopiero potem zaczynam malować akrylami, które szybko schną, więc nie wkuurwiam się, że obraz się smoli. I dopiero potem postać farbami olejnymi.
Oleje najlepiej sprawdzają się
Onkosfera - Dzień dobry mirko Chciałam pokazać Wam etapy mojej pracy nad portretem. ...

źródło: fazy portretu

Pobierz
  • 6
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Onkosfera
  • 1
@Kresse: jak do tej pory, to nie miało negatywnego wpływu. Moje najstarsze obrazy są z lat 2004/2005 i farba nie odpada. Nie wiem co będzie jeśli poczekamy 50 lat.
  • Odpowiedz
Onkosfera
  • 3
@atteint: Trafny koncept, pasuje do naszych bogobojnych realiów. Choć może bardziej do protestantów, bo katolicy mieliby bogato udrapowane firany, uniemożliwiające rzut okiem do wnętrza domu. Z drugiej strony, protestanci powinni mieć na sobie koszule nocne do kostek, tylko z otworami obrębionymi na kształt krzyża, a co protagonisci są nadzy... Ale przyjmijmy, że to metafora stosunków w religijnym społeczeństwie.
  • Odpowiedz
  • Maluję i czasem coś tu wrzucę.
  • Polska A

Osiągnięcia