W 2003 roku ludzie wrócili z łopatami i rozbili tamę własnymi rękami. Woda wróciła. W ciągu kilku lat bagna odzyskały sześćdziesiąt procent swojej powierzchni, UNESCO uznało je za rezerwat biosfery, powróciły rzadkie gatunki ptactwa. To był cud ekologiczny, dowód na to, że natura potrafi wybaczyć. Ale woda, która wróciła raz, teraz odpływa po raz drugi. Turcja i Iran budują kolejne tamy na Tygrysie i Eufracie, zmiany klimatu skracają sezon deszczowy, temperatura przekraczaPokaż całość

To jest tylko historia o bagnach, ale również historia o tym, że cywilizacja, która zaczęła się od zarządzania wodą, może skończyć się na jej braku. I że czasami najstarsze miejsca na Ziemi – te, które przetrwały tysiąclecia wojen i imperiów – giną nie w płomieniach, ale po cichu, centrymetr po centymetrze, aż zostaje tylko biała skorupa i wspomnienie koloru.