#anonimowemirkowyznania Lato. Najgorszy okres w życiu przegrywa. Widok półnagich Julek w akompanii pędzlowatych Oskarów. Świadomość, że dziś w nocy beędą się ostro rznąć gdy jest się 30 letnim nietrzymającym prawiczkiem dobija.
Myślę wtedy o latach wstecz. Ciągle mając nadzieję łudziłem się, że w końcu będę w związku.
Naiwnie wierzyłem, że liczy się charakter itp. Teraz już wiem, że wszystko rozchodzi się o mordę.
Jest taka piosenka Moby'ego - Why Does My Heart Feel So Bad i jak sobie szedłem właśnie spacerem po mieście to mi to leciało w uszach.
Widziałem tych wszystkich ludzi i czułem się taki zupełnie oderwany, sam, nieprzystosowany, brzydki i niechciany. To jest k------o gówniane uczucie. Wróciłem do pokoju, leżę i jestem załamany.
Nie wiem co robić z życiem, bo nie potrafię podejmować praktycznie żadnych decyzji. Nie mam wsparcia, a wiem, że
@budep: Masz wsparcie, choćby tutaj, ale zapamiętaj, że najwięcej możesz dać samemu sobie. Rzeczy zewnętrzne ciągle się zmieniają, lepiej nie przywiązywać do nich zbyt dużej wagi. Z dnia na dzień możesz spaść ze szczytu na sam dół. I co? I nic. Wtedy żyj dalej i ciesz się tym co masz. Oczywiście nie wyklucza to pracy nad sobą i prób sięgnięcia po więcej....
#anonimowemirkowyznania O jakiej dziewczynie marzycie #przegryw ? Ja marzę o spokojnej dziewczynie z którą mogę od czasu do czasu spokojnie porozmawiać coś pooglądać w coś pograć i gdzieś wyjść we dwójkę. Sam imprez nie lubię na żadnej nigdy nie byłem, więc bardziej bym wolał jakieś zoo, park, muzeum, miasto pełne zabytków itp. Nie musi mieć ona żadnych znajomych. Na seksie mi też nie zależy możemy to robić raz na miesiąc nawet po ślubie lub rzadziej. Chciałbym mieć jedno własne dziecko czy tam 2 z nią. Potem już może być celibat do końca życia. A ja bym się zajął wychowaniem dzieci, uczeniem ich to może być fajne nawet Bardziej mi zależy na więzi emocjonalnej niematerialnej na poczuciu, że jest ktoś kto mnie kocha. Ktoś z kim mogę zawsze porozmawiać, ktoś kto jest skromny jak ja. Ktoś kto nie pędzi za pieniądzem i docenia to co ma. Oczywiście stara się iść dalej i rozwijać się. Chcę dziewczynę, która będzie po prostu moją bratnią duszą. Kimś kto nada mojemu szaremu życiu sens, kogoś kto doda mi sił, gdy będę słaby, kogoś kto mnie będzie cenił za to kim jestem, kogoś kto powie ,,trzymam za Ciebie kciuki, powodzenia przy rozmowie o pracę" - chciałbym żeby była bez tatuażu, nie paliła i by nie była wulgarna tj. nie przeklinała co chwilę jak większość dziewczyn - oczywiście może zdarzyć się epizodycznie przekleństwo. Co do wyglądu taka dziewczyna raczej o siebie dba twarz ładna bo nie pali i zdrowo się odżywia. Wiele dziewczyn, które widuje na codzień jest ładnych, więc nie jestem wybredny. Fajnie też jakby nie była uzależniona od mediów społecznościowych lub by ich po prostu nie miała jak ja. Unikam natomiast tych wszystlich modelek, imprezowiczek, księżniczek z social media, wulgarnych dziewczyn, skąpo ubranych dziewczyn lekkich obyczajów, dziewczyn z tatuażami i innych pustaków co lecą jak muchy do ... jak tylko pojawi się jakaś durna moda.
Dzisiaj jak kupowałem w macdrive cheesa i musiałem sie chwile zastanowic jaki napoj do tego, to jakas #p0lka za mna zatrabila zebym sie pospieszyl. no to ja nie zastanawiajac sie dlugo podjechalem do okienka i oplacilem dwa zamowienia, moj i auta z tylu. jak ona podjechala i sprzedawca powiedzial jej ze ja juz oplacilem to wychylila sie troche z auta i pomachala mi w gescie 'dziekuje'. widac bylo tez ze
Zazdroszczę wam przegrywy jakieś pół roku temu poznałem różową i to jest jeszcze gorsze niż przegryw wszystkiego się czepia, wszystko jej przeszkadza, noi oczywiście na siłe chce mieć bombelka. Jednym słowem tęsknie za samotnymi czasami #przegryw #p0lka
#anonimowemirkowyznania Jako różowa muszę przyznać ze dopiero zgłębiając problem „samotności” niektórych moich znajomych, zaczelo mnie uderzać z czym macie do czynienia.
Mam kilka wolnych koleżanek które się nie są typowym przypadkiem #p0lka. Są one na różnych apkach randkowych, najczęściej bym razem z nimi marudziła ze te apki są do niczego, niebiescy nie odpisują albo chca tylko jednego i tak dalej aaaale... jak przejrzałam ich rozmowy i siedząc obok obserwowałam jak leci selekcja (bez zastanowienia, bez obejrzenia profilu czy innych zdjęć) to zaczynam rozumieć problem na rynku randkowym.
to nie tylko różowe, wszyscy czy to przed związkami, czy już w związkach udają twardych, niedostępnych, unoszą się dumą, a potem płaczą na amw i wypoku. Nie wiem skąd to przybieranie póz, wiem tylko, że ludzie sami sobie robią kupę w życiu, a potem ubolewają. @AnonimoweMirkoWyznania:
@wakxam: Zawsze podziwiam takich ludzi jak Warwick Davis(105 cm wzrostu) czy Peter Dinklage(132 cm wzrostu), udało im się założyć rodziny, zagrać w filmach i to nie byle jakich bo obydwóch możemy spotkać w takich produkcjach jak Harry Potter czy Opowieści z Narnii, zarobili takie pieniądze o jakich zwykły kowalski nawet ze wzrostem 185 może sobie pomarzyć, nie mówiąc że nie jeden #rozowepaski byłby zainteresowany nimi bardziej niż chadem,
@AnonimoweMirkoWyznania po prostu ludzie głoszący obalane przez ciebie teorie formują na podstawie par nieco starszych, które dobierały się na nieco innych zasadach niż obecnie młodzi ludzie. Już czytam narzekania, że tinder i instagram "zniszczyły" rynek matrymonialny, a mi się wydaje, że ich wpływ w pełni zaobserwujemy dopiero za kilka lat, a co za tym idzie, tag przegryw może rozkwitnąć ( ͡º͜ʖ͡º)
jaa: Do tego doprowadziła popularyzacji social mediów i aplikacji randkowych. Do tego powszechna globalizacja, coraz więcej dziewczyn zna angielski i wybierają przystojnych Hiszpanów zamiast przeciętnych Polaków. Swoje zrobiło też p---o czy też takie kwiatki jak 365 dni.
Obecnie ładna, czy nawet przeciętna kobieta woli raz na 2-3 miesiące przespać się z ponadprzeciętnym mężczyzną niż regularnie sypiać z kimś przeciętnym. Brak seksu, a także presja społeczna (w końcu ten kto ma s--s jest szanowany) doprowadza do takich aktów desperacji jak dobieranie się z pary z brzydką, grubą kobietą.
Ja osobiście nie ulegam żadnym normom społecznym, grube laski są dla mnie nieatrakcyjne, mimo bycia 25-letnim prawiczkiem dwa razy w życiu odmówiłem seksu otyłej kobiecie (btw. one są strasznie natrętne, wielce zdziwione że ktos ich może nie chciec pomimo bycia ulanym wielorybem). Wolę poczekać aż zaczne zarabiac więcej i będe chodził do roksanek. Miłość mnie nie interesuję, zresztą nie jestem w stanie kochać nieatrakcyjnej kobiety. Mam też gdzieś że ludzie nie szanują diviarzy, mój p---s i moja sprawa co z nim robię.
Problem prześladowania w szkole to jest coś powszechnego, a jakoś nie widzę aby szły w tym kierunku konkretne zmiany. Dochodzi do samobójstwa i dopiero wtedy jest telewizja, afera itd. a potem dalej cisza. Na szczęście rzadko dochodzi do takich sytuacji jak opisana w utworze, ale i tak tacy ludzie mają potem rozwaloną psychikę na całe życie. Ten utwór nagłaśnia problem prześladowania w szkole i to jest jeden z powodów dlaczego go lubię.
feministyczne brednie kończą się wtedy kiedy nie zaczniesz pracować z kobietami. one są takie nieporadne, lekkomyślne i tak łatwo popadają w panikę, że masakra. o wszystkim trzeba myśleć za nie, same mało co zrobią, na dodatek o wszystko się obrażają, ciągłe fochy i powodowanie spięć wśród pracowników, najpierw same sobie coś wymyślą jak będą pracować, rwą się do czegoś bezmyślnie, będą spinać jak zwrócisz im uwagę, że robią coś źle, a potem
@Mystoo: to jest tak głupie, że aż żal komentować. Wiele kobiet jest kompetentna. Jeśli robisz coś za nie to jesteś zwykłym spermiarzem. Do tego w pracy naturalnym jest, że ludzie dzielą się wiedzą czy pomagają sobie rozwiązywać problemy. Jeśli masz z tym problem to jesteś zwykłą toksyczną s---------ą
Żenujące są te tomki i mariusze 30+ co się prują, że mają zakola, 170cm i są żonaci. Gdy oni sobie znaleźli żonę, w tych czasach wszyscy byli brzydcy i biedni. Idealne, piękne, bananowe oskarki i julki zaczęły się rodzić dopiero w latach 90, ponadto nie było wtedy nadwyżki mężczyzn. Gdybyście urodzili się 10 lat później bylibyście incelami, tak samo jak my. #przegryw
@Przegryw2000: I tak najlepsze są stare janusze pokomunistyczne które wszystko podostawały od państwa , a teraz się mądrzą ,Jam tom sam wszystkom osiongnoł, a ta dzisiejsza młodzież nic nie umi jo w ich wieku jużem mieszkonie i robote mioł"
#anonimowemirkowyznania Ostatnio rozmyślałem nad swoim życiem miłosnym, a właściwie jego brakiem. Jak miałem 20 lat to się nie przejmowałem tym za bardzo, uznałem po prostu, że jeszcze znajdę odpowiednią dziewczynę. Minęło, jednak 5 lat i dalej nikogo nie znalazłem. Straciłem chęć do robienia czegokolwiek, zwolnili mnie z pracy. Minęły kolejne 3 lata wróciłem do pracy, lecz ból nadal pozostał. Nawet jak znajdę już kogoś to nie przeżyje już prawdziwej miłości. Nie będę spacerował po parku, nie będę opowiadał o swoich marzeniach, nie będę oglądał zachodzącego Słońca... (wyobrażacie sobie starego konia ok. 30 biegającego po parku i trzymającego za rękę kobietę w jego wieku?) Teraz jak kogoś spotkam to to będzie raczej przesłuchanie ile zarabiam, gdzie pracuje, czy mam mieszkanie, prawo jazdy... Wiecie ominęła mnie nastoletnia #milosc według wielu najpiękniejsza ze wszystkich bo w takiej miłości nie liczyło się to jaki jest mój status społeczny, a to jakim jestem człowiekiem. Dziewczyny interesowała wtedy osobowość, a nie to ile zarabiam i gdzie pracuje. W wieku nastoletnim dziewczyny interesował chłopak jako osoba, a nie jako ktoś kto zapewni dobrobyt , dziewczynę ciekawiłoby to o czym chłopak myśli, o czym marzy, jakie ma cechy charakteru. Siedziałoby się wtedy na ławce, rozmyślało, rozmawiało, a pod wieczór wszystko by się zakończyło pierwszym pocałunkiem. Piękna miłość platoniczna bez pożądania i symboliczny pierwszy pocałunek jedno z najpiękniejszych wspomnień. Nawet jeśli taka relacja by się skończyła to i tak by pozostały przepiękne wspomnienia. Może wtedy bym znalazł sobie siłę i moje życie potoczyło by się inaczej? Dziewczyna by mnie przekonała, że np. fajnie się zapisać na karate (marzyłem o tym zawsze, ale się bałem, a teraz jestem za stary) może bym z nią pozwiedzał muzeum (fajnie by było), może bym z nią poszedł do kina (nigdy nie byłem za wyjątkiem wycieczek szkolnych). Może wtedy nie dopadłaby mnie #depresja kilka lat temu i pesymistyczne nastawienie, które towarzyszy mi do dzisiaj. Miłe wspomnienia dodałyby mi siły i rozjaśniły te ciemne chmury. A tak to czuję się jak wielki przegrany, rozbity człowiek co zmarnował najpiękniejsze chwilę swojego życia i poddał się. Nic nie wypełni tej pustki w sercu nawet jeśli się zakocham to i tak prawdopodobnie nie poradzę sobie ze związkiem. Bo której kobiecie by się chciało spotykać z wielkim dzieciakiem jakim jestem? Ktoś powie bym się nie przejmował przeszłością i szedł naprzód. Problem jest taki, że jej się nie da wyzbyć i to pozostanie w każdym człowieku do końca jego dni. Poza tym wątpie bym coś wielkiego osiągnął zawsze byłem jednum z tych najsłabszych, jeśli chodzi o naukę też nie byłem prymusem.
@AnonimoweMirkoWyznania Ja pitolę, ludzie lat 80 spacerują po parku za rękę, to dlaczego człowiek lat 30 by nie mógł?
To samo ze stanem posiadania. Kobiety interesuje, żeby facet nie był bezrobotnym leserem od X lat, którego trzeba cały czas niańczyć i utrzymywać. Wbrew pozorom zarobki nie są jakimś decydującym kryterium. Poza tym to praktycznie każdy dorosły człowiek na siebie zarabia i się utrzymuje, kobiety też.
@AnonimoweMirkoWyznania: nie naoglądałeś się za dużo komedii romantycznych i innych romansów? Idealizujesz "nastoletnią, pierwszą miłość", bo jej nie przeżyłeś i tylko i wyłącznie dlatego. Nie, nastolatki nie biegają całe dnie i noce po parku trzymając się za ręce, co to za pomysł w ogóle xD Generalnie mam wrażenie, że wmawiasz sobie, że na wiele rzeczy jesteś za stary. Otóż, nie, nie jesteś. Nie nauczyłbyś się już co prawda grać perfekcyjnie na przykład na skrzypcach, ale kto Ci broni iść na to karate?
Jeżeli znajdziesz odpowiednią partnerkę, nikt nie będzie Ci miał za złe, że chcesz sobie pochodzić po tym parku trzymając się za ręce, że chcesz mówić o swoich marzeniach i planach, że chcesz rozmawiać. Już dawno nie jestem nastolatkiem, a mój związek wygląda w sumie tak, jak opisałeś (pomijając oczywiście rutynę dnia codziennego, ktoś gotować, prać i sprzątać musi ( ͡°͜ʖ͡°)). Będąc dorosłym też można kochać miłością szczerą, prawdziwą i przede wszystkim dojrzałą i mam nadzieję, że kiedyś znajdziesz kogoś takiego, że z
Skończyłem czytać "12 Rules For Life" Jordana Petersona. Polecam każdemu. Wydaje mi się, że to największa motywacja do naprawienia swojego życia, jaką kiedykolwiek napotkałem i mam nadzieję, że starczy mi siły, aby przekuć ją w czyny i przestać przepraszać za życie. Wiem, że to się może niektórym wydać śmieszne i naiwne, iż takie słowa mówię po książce gościa od homarów, ale naprawdę wiążę z tym wielkie nadzieje jako ktoś, kto od zawsze
Rok temu wrzuciłem ten wpis, w którym opisywałem moje wrażenia z lektury „12 Rules for life” Jordana Petersona i deklarowałem chęć rozwoju dzięki niej. Miałem dać znać, co się od tego czasu zmieniło, więc daję. A zatem... co się zmieniło?
Tl;dr Dużo dobrego. Zacząłem dbać o moje ciało, psychikę i ludzi wokół mnie. Odpaliło m.in. z siłownią i różowymi, ale programistą 15k nadal nie jestem. Z perspektywy czasu uważam tę książkę za niebywale pomocną, polecam każdemu, choć najlepiej służy osobom zagubionym, w marazmie, stagnacji, bez pomysłu na życie at all.
Dużo. Bardzo dużo. Już w trakcie lektury zacząłem biegać i schudłem z 84kg do 68kg przy wzroście 182cm (a zaznaczmy – do tamtej pory NIENAWIDZIŁEM biegania, m.in. przez problemy z sercem; umiałem na początku przebiec może 600m i zadyszka, a teraz śmigam 12km w godzinę na raz). Od czerwca zacząłem robić ćwiczenia kalisteniczne, a w październiku poszedłem pierwszy raz na siłkę. Zrobiłem najlepszą sylwetkę, jaką kiedykolwiek miałem (ba! obiektywnie ładną), pierwszy raz w życiu zacząłem dostawać komplementy dotyczące mojego ciała, zwłaszcza że przestałem być abnegatem i odkrywam powoli coś takiego jak ładne ubrania. xD Przebiłem granicę 300kg w trójboju i mega zajarałem się siłownią, chcę poprawiać wyniki i wycisnąć stówkę na klatę. Zacząłem naprawdę dbać o dietę, dzięki czemu O WIELE LEPIEJ się czuję, mam znacznie więcej sił i chęci do wszystkiego. Często myślę o zasadzie numer 4, przez co staram się być lepszy od wczorajszego siebie i nie myśleć za dużo o tym, że inni to są już teraz lepsi i nigdy ich nie dogonię (kiedyś mnie to kompletnie paraliżowało). Ta zasada pomogła mi też w kilku trudniejszych momentach, jakie miałem przez ostatni rok – myśl o tym, że inni ludzie mają inne historie, inne warunki startowe i w ogóle warunki życia pozwalała mi poradzić sobie z tym, że coś mi nie idzie i rozwijać się w swoim
@Kordian_ziom: Gratulacje. Dobry krok, a ku refleksji przypominam post, który mówił, że się nie da - wszystko się da tylko czasem trzeba dużo poświęcić.
Lato. Najgorszy okres w życiu przegrywa. Widok półnagich Julek w akompanii pędzlowatych Oskarów. Świadomość, że dziś w nocy beędą się ostro rznąć gdy jest się 30 letnim nietrzymającym prawiczkiem dobija.
Myślę wtedy o latach wstecz. Ciągle mając nadzieję łudziłem się, że w końcu będę w związku.
Naiwnie wierzyłem, że liczy się charakter itp. Teraz już wiem, że wszystko rozchodzi się o mordę.