Koniec doktorantów

Zaczęło się od patologii niejasnej roli społecznej - zrobienia z doktorantów studentów trzeciego stopnia. Z jednej strony więc stanęli obok innych uczących się, ale z drugiej muszą wdrażać się w pracę naukową i dydaktykę.

[jrs2]

Zrezygnowałem z doktoratu dokładnie z powodów opisanych w artykule.

Kilka osób z mojego roku chce zrobić to samo, ale niestety- dostają te cholerne stypendia. Zasada u nas na uczelni (nie wiem, czy gdzie indziej też) jest taka, że rezygnujący zwraca pieniądze, które dostał.

W moim przypadku wyglądało to tak:

-

[ToPoProstuAntypolskie]

@jrs2: A ja od paru miesięcy piszę się z "dr" przed nazwiskiem i mam zgoła inne doświadczenia niż Ty. Na doktorat wręcz wypychał mnie mój pracodawca, akurat w moim zawodzie tytuł naukowy działa całkiem dobrze, tak samo zresztą to obcowanie z "mistrzami", niejednokrotnie praktykami. Z racji, że raczej mam wolny zawód, mogłem pogodzić obowiązki jako doktorant z pracą, zarabiałem trochę mniej, ale problemów z utrzymaniem się i tak nie miałem

[ToPoProstuAntypolskie]

@Staszkinson: Ty z tym Panem tak na poważnie? W internecie? ;)

Wydaje mi się, że nie każdą pracę da się z doktoratem połączyć, stąd szereg komentarzy osób rozczarowanych studiami III stopnia. Żeby to dobrze "zagrało", trzeba pracować w nienormowanym czasie albo mieć pracodawcę, który poprze pomysł zdobycia tytułu naukowego (a najlepiej i to, i to) - ciężko mi sobie wyobrazić takie okoliczności u pracownika typowej korporacji, lekarza, pracownika budżetówki czy

[J.....i]

Ze swojej strony przemilczam ten fragment z kościołem. Niepotrzebne gorzkie żale, ale z resztą się zgadzam.

[Czajna_Seczen]

@Platyna: kiedyś doktoraty robiło się 8-10 lat będąc zatrudnionym na etacie asystenckim. Ciężko to powinno być się dostać (na podstawie jasnych, merytorycznych kryteriów) i obronić.

[Speedy]

Dodane do sporty ekstremalne. Ładna kategoria.

[Thanathos]

Jestem doktorantem na 2 roku studiów na jednym z wydziałów UW. Studia III stopnia są ciężkie z wielu względów. Pozwolę sobie na komentarz w pewnych kwestiach:

1. Profesorowie mówią otwarcie, iż aby poświęcić się nauce należy zapewnić sobie wcześniej inne źródło dochodu. Może to jest i plus bo najbardziej obrotni wykonują naukę, minus pieniądze psują. Praca i studia są możliwe, przez rok to robiłem. Jest ciężko ale można to robić.

2. Doktorat nie jest

[gorzka]

@Thanathos: Zgadzam się z Tobą w pełni (może poza ostatnim zdaniem ;-)

Do Twojego podsumowania chciałam jeszcze dodać coś dla kobiet - moja znajoma w trakcie doktoratu urodziła drugie dziecko (pierwsze na 3 roku studiów). Kobiety często wstrzymują decyzję o dziecku do etapu doktora (albo nawet później - bo jeszcze przecież postdoca trzeba zrobić), a bardzo często można to pogodzić ze studiami i nie trzeba brać urlopu (nooo.. o ile

[s.....k]

Kiedy więc to przydatne służą za chłopców na posyłki - robią kawę, kserują dla promotorów setki stron, nierzadko wypełniają inne ich obowiązki - prowadzą za nich wykłady, piszą opinie, a znam przypadek pisania recenzji doktoratów i habilitacji przez doktoranta, bo promotor nie ma czasu (ochoty, umiejętności).

Nie wiem, na jakich uczelniach tak jest, ale cieszę się, że na taką nie trafiłem:).

Z drugiej, finansowo są ciągle gnębieni, ich praca nie jest liczona jako

[Warionucha]

@srednik: Całkowicie się z Tobą zgadzam, to jakieś bzdury. Wszyscy starsi zazdroszczą mi, że zaczynam studia doktoranckie dopiero teraz, kiedy jest mnóstwo projektów stypendialnych (http://ssdnm.mimuw.edu.pl/ - 2500 miesięcznie do końca studiów, http://mmns.mimuw.edu.pl/- 3000, każda dobra uczelnia ma swój specjalny program stypendialny). Nie ma tam chyba jakiejś przesadnej rywalizacji, bo z mojego rocznika wszyscy ludzie z grupy teoretycznej , którzy poszli na doktoranckie w Polsce dostają minimum 2500 podstawy. Z

[measure]

Moim zdaniem sytuacja doktorantów jest fatalna nie ze względu na to, że, cytując autora artykułu, "służą za chłopców na posyłki - robią kawę, kserują dla promotorów setki stron, nierzadko wypełniają inne ich obowiązki (...)" - wśród znajomych mi doktorantów nie było ani jednego takiego przypadku, wręcz przeciwne: wielu promotorów stara się pomóc swoim podopiecznym wiedząc, jak im trudno. Problemem raczej są niskie (o ile w ogóle) stypendia, konieczność pogodzenia prowadzenia ćwiczeń, chodzenia

[VictorL]

A ja bardzo cenie pracę doktorantów(IHS UW) bardzo się starają i wiele się od nich nauczyłem jednak to taki kameralny wydział w wydziale. Nie znałem tych problemów o których pisze autor i uważam, że doktorant powinien być traktowany jako pracownik naukowy. Tak jest w instytucie.

[wolodia]

Zupełnie niepotrzebne wtrącone: "Albo neoliberalna głupota zakładania, że konkurencja o zasoby jest najskuteczniejszym sposobem uzyskania najlepszych wyników." - konkurencja na uniwersytetach jest najskuteczniejszym sposobem uzyskania najlepszych wyników, natomiast patologią jest sytuacja, że pracownik naukowy z odpowiednim stopniem jest praktycznie nieusuwalny.

Wszystko trzeba robić z głową, ale w jakiejkolwiek dyskusji na temat uniwersytetów w Polsce w kwestii: "dlaczego USA ma najlepsze uczelnie na świecie"(bo ma - można się śmiać z filmików, gdzie Amerykanin