Film „Śliwa” to trwająca ponad 27 minut, nieformalna rozmowa przeprowadzona na ulicy przez autora nagrania z Eweliną – kobietą zmagającą się z bezdomnością, chorobą alkoholową i żyjącą w bardzo trudnych warunkach (akcja toczy się prawdopodobnie w Ełku, o którym wspomina nagrywający).
Zapis wideo stanowi surowy obraz życia osób wykluczonych społecznie. Oto główne wątki poruszone w nagraniu:
Pobicie Eweliny (Tytułowa „Śliwa”): Autor nagrania zauważa, że Ewelina ma mocno opuchniętą twarz i podbite oko. Kobieta wyznaje, że uderzył ją znajomy o imieniu Zenek. Nagrywający jest oburzony podniesieniem ręki na kobietę, a jednocześnie mocno krytykuje Marcina (partnera/towarzysza Eweliny) za to, że zachował się biernie i nie stanął w jej obronie.
Problemy urzędowo-finansowe: Ewelina jest w fatalnej sytuacji administracyjnej. Przyznaje się, że zgubiła zarówno stary, jak i nowo wyrobiony dowód osobisty, przez co nie może odebrać należnych jej świadczeń pielęgnacyjnych. Dodatkowo nie zgłosiła kradzieży swojej karty i zaciągnięcia na nią kredytu, co – zdaniem autora filmu – jest już przegraną sprawą, bo nadeszły terminy spłat rat.
Sytuacja mieszkaniowa i ostrzeżenia: Kobieta opowiada, że śpi w namiocie lub u znajomej (Danusi). Nagrywający ostrzega ją przed dzielnicą, w której obecnie przebywają – opisuje ją jako skrajnie niebezpieczną, przypominając incydenty z przeszłości, takie jak wyrzucanie przez sąsiadów z okien telewizorów czy butli z gazem.
Życie codzienne i środowisko: Duża część filmu to wymiana plotek i informacji o lokalnym środowisku osób uzależnionych i bezdomnych (pojawiają się m.in. imiona: Robert, Agnieszka, Leszek, Dziadek Burza). Rozmawiają o tym, kto z kim pije, gdzie kto przebywa i skąd wziąć pieniądze (np. ze zbierania puszek).
Oferty pomocy i bezradność: Autor nagrania zauważa, że Ewelina jest w tej chwili trzeźwa, dzięki czemu rozmawia się z nią zupełnie inaczej (nie krzyczy). Wielokrotnie pyta ją, czego by oczekiwała i proponuje pomoc – oferuje jedzenie, możliwość wykąpania się, a nawet zorganizowanie „ewakuacji” z Ełku przy pomocy znajomego o pseudonimie „Duch”. Choć Ewelina przyznaje, że „musi się ogarnąć”, nie wykazuje inicjatywy. Nagrywający dochodzi do smutnego wniosku, że nawet jeśli udałoby się ich przenieść w inne miejsce, to z powodu uzależnienia i nawyków po trzech dniach i tak wróciliby na stare śmieci.
https://youtu.be/3OzV0Vhxvf0
Film „Śliwa” to trwająca ponad 27 minut, nieformalna rozmowa przeprowadzona na ulicy przez autora nagrania z Eweliną – kobietą zmagającą się z bezdomnością, chorobą alkoholową i żyjącą w bardzo trudnych warunkach (akcja toczy się prawdopodobnie w Ełku, o którym wspomina nagrywający).
Zapis wideo stanowi surowy obraz życia osób wykluczonych społecznie. Oto główne wątki poruszone w nagraniu:
Pobicie Eweliny (Tytułowa „Śliwa”): Autor nagrania zauważa, że Ewelina ma mocno opuchniętą twarz i podbite oko. Kobieta wyznaje, że uderzył ją znajomy o imieniu Zenek. Nagrywający jest oburzony podniesieniem ręki na kobietę, a jednocześnie mocno krytykuje Marcina (partnera/towarzysza Eweliny) za to, że zachował się biernie i nie stanął w jej obronie.
Problemy urzędowo-finansowe: Ewelina jest w fatalnej sytuacji administracyjnej. Przyznaje się, że zgubiła zarówno stary, jak i nowo wyrobiony dowód osobisty, przez co nie może odebrać należnych jej świadczeń pielęgnacyjnych. Dodatkowo nie zgłosiła kradzieży swojej karty i zaciągnięcia na nią kredytu, co – zdaniem autora filmu – jest już przegraną sprawą, bo nadeszły terminy spłat rat.
Sytuacja mieszkaniowa i ostrzeżenia: Kobieta opowiada, że śpi w namiocie lub u znajomej (Danusi). Nagrywający ostrzega ją przed dzielnicą, w której obecnie przebywają – opisuje ją jako skrajnie niebezpieczną, przypominając incydenty z przeszłości, takie jak wyrzucanie przez sąsiadów z okien telewizorów czy butli z gazem.
Życie codzienne i środowisko: Duża część filmu to wymiana plotek i informacji o lokalnym środowisku osób uzależnionych i bezdomnych (pojawiają się m.in. imiona: Robert, Agnieszka, Leszek, Dziadek Burza). Rozmawiają o tym, kto z kim pije, gdzie kto przebywa i skąd wziąć pieniądze (np. ze zbierania puszek).
Oferty pomocy i bezradność: Autor nagrania zauważa, że Ewelina jest w tej chwili trzeźwa, dzięki czemu rozmawia się z nią zupełnie inaczej (nie krzyczy). Wielokrotnie pyta ją, czego by oczekiwała i proponuje pomoc – oferuje jedzenie, możliwość wykąpania się, a nawet zorganizowanie „ewakuacji” z Ełku przy pomocy znajomego o pseudonimie „Duch”. Choć Ewelina przyznaje, że „musi się ogarnąć”, nie wykazuje inicjatywy. Nagrywający dochodzi do smutnego wniosku, że nawet jeśli udałoby się ich przenieść w inne miejsce, to z powodu uzależnienia i nawyków po trzech dniach i tak wróciliby na stare śmieci.
#patostreamy
#papasmerfik
@matador74:
rok 2006-2009 menele na yotuubie, menele tv Norbi itp
rok 2026 sztuczna inteligencja analizuje i streszcza