"Food is meant to nourish your body and help your mind find enlightenment,” she says. “It’s a way of bringing humans back to nature, of clearing our minds for meditation. This is how we grow.” To illustrate her point, she jabs a tiny finger in my direction. “You’re the soil,” she says. “Food is the seed.”

Przed swoim odejściem Budda powiedział do swoich uczniów: „Drodzy przyjaciele, mojego fizycznego ciała jutro tu już nie będzie, ale Dharmakaja, ciało moich nauk będzie zawsze z wami. Zobaczcie je jako nauczyciela, który nigdy was nie opuści." (...)

Wszystko, co pomoże nam przebudzić się jest częścią Dharmakai – drzewa, trawa, ptaki, istoty ludzkie. Kiedy słysząc śpiew ptaka, powracam do swojej istoty, oddycham, uśmiecham się – ten ptak odsłania przede mną ciało Dharmy Buddy.

Su Tung-p'o w XII w. ułożył wersy:

"Mgły wokół góry Lu, fale na rzece Che -

Wywołują tysiące tęsknot, kiedy nas tam nie ma;

Jednak zobaczone, po prostu są tym, czym są;

Mgłami wokół góry Lu, falami na rzece Che."

If you really know how to describe love, one poem is enough

Bez zaakceptowania faktu, że wszystko się zmienia, nie możemy odnaleźć absolutnego spokoju. Niestety jednak, pomimo że jest to prawdą, trudno nam to zaakceptować. A ponieważ nie możemy zaakceptować prawdy o przemijaniu, cierpimy.

Pewnego dnia mistrz Winaji zwany Yuan i zapytał Mistrza Zen Hui Hai:

"Czy dokonujesz jakichś wysiłków w swojej praktyce Drogi, Mistrzu?"

Hui Hai: "Tak, dokonuje".

Pyt.: "Jakich?"

Hui Hai: "Kiedy jestem głodny, jem; kiedy jestem zmęczony, śpię."