Choć pozostałość po supernowej zazwyczaj jest sferyczna, to czasami możemy znaleźć na niebie coś, co przynajmniej przez chwilę sprawia, że astronomowie zaczynają drapać się po głowie.

Jest to tak odległa przeszłość, że z naszej perspektywy jest to czas tuż po tym, jak wszechświat był jeszcze jedną wielką, nieprzezroczystą mgłą atomów wodoru, która nie przepuszczała żadnego promieniowania emitowanego przez gwiazdy i galaktyki.

Nietypowy układ gwiezdny zwrócił uwagę badaczy. Najnowsze symulacje wskazują, że wprost monstrualnych rozmiarów fale generowane przez oddziaływania pływowe powstają na jednej z gwiazd należących do układu.

Fizycy teoretyczni odkryli nową strukturę w czasoprzestrzeni, która określana jest mianem „solitonu topologicznego". Czym są owe solitony? Według naukowców to defekty w strukturze wszechświata, które nie posiadają horyzontu zdarzeń.

Międzynarodowy zespół naukowców wykorzystał radioteleskopy ALMA do obserwacji młodego układu potrójnego gwiazd. Udało im się zidentyfikować struktury, które zasilają nowonarodzone gwiazdy.

Największa burza w Układzie Słonecznym, zwana Wielką Czerwoną Plamą, od setek lat zdobi powierzchnię Jowisza. Nowe badanie pokazuje, że również na Saturnie występują długotrwałe megaburze, których skutki utrzymują się w atmosferze tej planety przez stulecia.

Po epokach ognia, żelaza, elektryczności, informatyzacji czeka nas epoka pozyskiwania surowców kosmicznych. Polska ma realną szansę wziąć udział w tych pionierskich badaniach - mówi Agata Kołodziejczyk z Analog Astronaut Training Center, wieloletni pracownik Europejskiej Agencji Kosmicznej.

Zdjęcie, zrobione przez instrument SPHERE na należącym do ESO Bardzo Dużym Teleskopie, przedstawia gwiazdę TYC 8998-760-1 w towarzystwie dwóch gigantycznych egzoplanet.

Laureat Nagrody Nobla Roger Penrose zastanawia się nad tym, dlaczego w naszym wszechświecie zaistniało coś takiego, jak świadomość? Kosmos jest optymalnym miejscem do jej powstania? Nie jest to wywiad-rzeka, video trwa nieco ponad 7 minut.

Teoria strun to moda, fizyka kwantowa to wiara, a kosmiczna inflacja to fantazja. Czy wiesz, kto tak twierdzi? To nikt inny jak legendarny fizyk i laureat Nagrody Nobla - Roger Penrose. Teoria strun jest uważana za jedną z fundamentalnych teorii w fizyce, ale Roger Penrose całkowicie ją odrzuca.

Znany astrofizyk Pavel Kroupa podważa konwencjonalne rozumienie astrofizyki. Kwestionuje istnienie ciemnej materii. Zamiast tego proponuje alternatywną teorię znaną jako zmodyfikowana dynamika newtonowska (MOND).

Brytyjski fizyk Sir Roger Penrose, laureat Nagrody Nobla, jest zwolennikiem panpsychizmu. "Prawa fizyki tworzą złożone systemy, a te złożone systemy prowadzą do świadomości, która następnie daje początek matematyce, która może zwięźle i inspirująco zakodować bardzo podstawowe prawa fizyki"

Roger Penrose przekonuje, że w nowym wszechświecie mogą potencjalnie istnieć jakieś ślady, pozostałości po wszechświecie istniejącym przed Wielkim Wybuchem. Takimi dowodami mogą być tzw. punkty Hawkinga, miejsca na mapie mikrofalowego promieniowania tła, które są gorętsze od całego otoczenia.

Gwiazda, którą zespół badawczy nazwał Earendel, znajduje się w galaktyce Sunrise Arc i jest wykrywalna tylko dzięki połączonym siłom najnowszej technologii i naturalnego zjawiska soczewkowania grawitacyjnego.

Najnowsze badania sugerują, że ciemna materia, jeden z najbardziej tajemniczych składników wszechświata, oddziałuje z grawitacją nawet na ogromne odległości.

Nowo odkryta gwiazda jest tak duża, jasna i dziwna, że jej wygląd może wskazywać nam na skupisko ciemnej materii na niebie.

Międzynarodowy zespół naukowców odkrył niezwykłą planetę wielkości Jowisza krążącą wokół małomasywnej gwiazdy w konstelacji Kruka. Nowo odkryty gazowy olbrzym, nazwany TOI-4860 b, jest niezwykłą planetą pozasłoneczną z dwóch powodów: gwiazdy o tak małej masie nie powinny posiadać planet podobnych...

Propozycja Sonleina to stworzenie kolonii zabezpieczonej przed żrącym działaniem kwasu siarkowego, która miałaby być zdolna do szybowania w wenusjańskich chmurach. Wizja ta wydaje się być bardziej realna, niż cel Elona Muska, który chce wysłać milion ludzi na Marsa do roku 2050.

Hernig-Haro 46/47 to podwójna gwiazda należąca do klasy najbardziej spektakularnych obiektów Drogi Mlecznej. Takie obiekty są nie tylko piękne, ale też wyjątkowo cenne z naukowego punktu widzenia. Pozwalają lepiej zrozumieć proces formowania się młodych gwiazd.