Wizualizacja Space Telescope Science Institute pozwala latać w kosmosie w kierunku galaktyki Maisie z prędkością, której nawet pisarze science-fiction nigdy nie sugerowali. Każda sekunda wizualizacji przenosi użytkownika w przeszłość o około 200 milionów lat.

Naukowcy opublikowali wyniki badania blisko tysiąca błękitnych nadolbrzymów w Drodze Mlecznej. To największa próbka gwiazd tego typu dotychczas zbadana. Badanie opierało się na 15 latach obserwacji. Analiza tych danych pozwoli naukowcom rozszerzyć wiedzę na temat ewolucji masywnych gwiazd.

Chodzi o linię emisyjną wodoru Hβ (czytaj: ha-beta) pokazaną na ilustracji tytułowej z kosmologicznym przesunięciem ku czerwieni z = 8,679 (stąd obserwowana długość fali ~4,71μm vs emitowana/laboratoryjna 0,4861μm), a aktywna czarna dziura posiada w Hβ modelowy profil oznaczony linią żółtą.

To odkrycie jest bardzo ważne, ponieważ sugeruje, że supernowe są prawdopodobnym źródłem pyłu we wczesnym Wszechświecie. W dzisiejszych czasach również gwiazdy podobne do Słońca u schyłku życia (astronomowie nazywają to „asymptotyczną gałęzią olbrzymów”) wytwarzają mnóstwo pyłu międzygwiazdowego...

Pierwszy raz wysyłamy robota na Księżyc tylko w jednym celu: poszukiwania wody. Od sukcesu łazika VIPER zależy los kolonizacji srebrnego globu. Pojazd przeszedł właśnie krytyczny test, podczas którego symulowano wyjazd z lądownika.

To niezwykle jasne centra galaktyk, w których aktywna supermasywna czarna dziura pożera olbrzymie ilości materii, przez co jej otoczenie świeci blaskiem widocznym w całym obserwowalnym wszechświecie.

Zapowiada się ciekawe kilka, kilkanaście miesięcy. Przedsmak tego co nas czeka, mieliśmy wszak już w ubiegłym tygodniu. Na powierzchni Słońca pojawiła się plama skatalogowana pod numerem AR3354, która w pewnym momencie rozrosła się do rozmiarów dziesięciokrotnie większych od Ziemi.

Naukowcy z Australii wykorzystali odległe kwazary do pomiaru upływu czasu we wczesnym wszechświecie. W ten sposób mieli po raz pierwszy sposobność oglądania wczesnego wszechświata w zwolnionym tempie. Potwierdzili przy tym jeden z wniosków wypływających z ogólnej teorii względności Einsteina.

w szokach kosmicznych. Uczeni z Centrum Badań Kosm. w Warszawie i z Uniwersytetu Strathclyde w Glasgow po raz pierwszy zidentyfikowali mechanizm odpowiedzialny za przyśpieszanie elektronów i protonów oraz za grzanie plazmy w szokach kosmicznych, czyli falach uderzeniowych powstających w plazmie.

Zdumiewające jest to, że mimo tej niewyobrażalnej siły zniszczenia, nie znaleziono żadnego krateru, który mógłby świadczyć o uderzeniu asteroidy czy komety. Co więcej, analiza gruntów z miejsca zdarzenia nie wykazała obecności żadnych znaczących ilości substancji obcych dla Ziemi, takich jak iryd.

Betelgeza ma tysiąckrotnie większą średnicę niż nasze Słońce i świeci 100 tys. razy jaśniej. To wszystko powoduję, że licząca zaledwie 10 milionów lat gwiazda, bardzo szybko spala swoje paliwo, a jej dni są policzone.

Wykorzystując zaawansowane narzędzia symulacyjne, międzynarodowy zespół naukowców przewidział istnienie łączących się układów podwójnych masywnych czarnych dziur o masie 30 mas Słońca, które łączą się w galaktykach podobnych do Drogi Mlecznej, podważając wcześniejsze teorie.

Silnik jonowy (ang. ion engine, ion propulsion system) – rodzaj silnika rakietowego, w którym czynnikiem nośnym są jony rozpędzane w wyniku oddziaływania elektromagnetycznego.

Astronomowie odkryli planetę, która w jakiś sposób przetrwała apokaliptyczny scenariusz. Krąży blisko gigantycznej gwiazdy, która już dawno powinna ją pochłonąć, ale tak się nie stało, a naukowcy nie mają pojęcia dlaczego.

Naukowcy przeanalizowali i zsynchronizowali dane radiowe zbierane przez 15 lat w celu wykrycia zjawiska, o którym teoretyzował sam Albert Einstein. Udało się znaleźć dowody na istnienie uniwersalnego tła fal grawitacyjnych. Supermasywne czarne dziury nieustannie zakrzywiają czasoprzestrzeń.

Naukowcy uzyskali zupełnie nowy obraz Drogi Mlecznej. Powstał dzięki ustaleniu źródeł, z których pochodzą neutrina zarejestrowane przez IceCube .

Badacze pracujący w projekcie NANOGrav (North American Nanohertz Observatory for Gravitational Waves) ogłosili odkrycie długo poszukiwanego tła fali grawitacyjnej, wibracji czasoprzestrzeni o niskiej częstotliwości. Prawdopodobnym źródłem nowego odkrycia jest połączony sygnał z wielu par supermas

Galaktyki nie są rozmieszczone przypadkowo we Wszechświecie. Grupują się nie tylko w gromady, ale również w ogromne, wzajemnie połączone struktury włókniste z gigantycznymi pustkami pomiędzy nimi. Ta „kosmiczna pajęczyna” powstała jako delikatna struktura i stała się z czasem coraz wyraźniejsza...

Miało to miejsce 2 lata temu. W komentarzach pod programem na stronie nadawcy wiele osób wyrażało zdumienie tym stwierdzeniem naukowca. Niektórzy zaczęli żartować na ten temat. „Jestem hologramem. Czy ktoś może przyjść i mnie wyłączyć? ” - napisał jeden z widzów.

Mimo że większość rozbłysków gamma (GRB) powstaje w wyniku eksplozji masywnych gwiazd lub fuzji gwiazd neutronowych, naukowcy doszli do wniosku, że GRB 191019A powstał wskutek zderzenia gwiazd lub pozostałości gwiezdnych w gęstym środowisku otaczającym supermasywną czarną dziurę w jądrze...