Nie potrafię opisać, co ze mną robi mi ta ścieżka dźwiękowa ale i tak spróbuję. To jest jakieś pieprzone arcydzieło!
Tak wiele emocji przebiega przez tę ścieżkę dźwiękową, od budowania napięcia poprzez lęk, strach, ulgę, rozpacz, płacz, celowe utrzymywanie w zawieszeniu strachu, zaraz tylko po to by ukoić emocje przez niespodziewanie zapadającą ciszę, po której następuje wybijanie rytmicznie klawiszami fortepianu.
Każdy dźwięk ma tutaj swoje miejsce i przychodzi we właściwym czasie. Nic
Tak wiele emocji przebiega przez tę ścieżkę dźwiękową, od budowania napięcia poprzez lęk, strach, ulgę, rozpacz, płacz, celowe utrzymywanie w zawieszeniu strachu, zaraz tylko po to by ukoić emocje przez niespodziewanie zapadającą ciszę, po której następuje wybijanie rytmicznie klawiszami fortepianu.
Każdy dźwięk ma tutaj swoje miejsce i przychodzi we właściwym czasie. Nic
