Celtyckie Halloween to niesamowite święto, ale nasi przodkowie mieli coś równie magicznego - Dziady!

Rosnący przez szare lata komunizmu głód na zachodnią popkulturę zaspokojono błyskawicznie i bezmyślnie, chociaż o tym, że się zadławiliśmy zdaliśmy sobie sprawę zbyt późno.

Rezerwat Archeologiczny w Gieczu co roku organizuje inscenizację słowiańskich Dziadów, w tym roku po raz piąty. Jeśli ktoś nie ma planów na sobotni wieczór, 7 listopada, będzie w okolicy (Wielkopolska, 50km na wschód od Poznania) i zapragnie przeżyć coś naprawdę wyjątkowego, to ma na to dużą szansę.

Dziady, najogólniej rzecz ujmując, to zbiór rytuałów, obrzędów i zwyczajów związanych z obcowaniem żywych ze zmarłymi. Praktyki te są nam dziś znane głównie za sprawą kanonicznego dzieła A. Mickiewicza. Warto jednak pamiętać, że to tradycja, która długo żyła na ziemiach słowiańskich.

Relacja ze spotkania z etnografem Marcinem Stańczukiem pod tytułem: "Panteon Wykład omawia bogów lechickich i ich pozostałości w kulturze po chrys...

Halloween, Wszystkich Świętych, Dziady, czy Zaduszki? Z materiału dowiesz się czym różnią się te obyczaje i skąd tak naprawdę się wzięły. Przelecimy szybko krwiożerczych Celtów i Titanica, śmigniemy od głaskania łachmaniarzy po noszenie zwłok.

Właśnie powstaje nowy portal społecznościowy, który w zamierzeniu ma być wschodnio-europejską alternatywą dla facebooka, wolną, bez śledzenia użytkowników, z własnym bezpiecznym mailem. Warte obserwowania.

W podaniach ludowych z terenu Słowiańszczyzny można odnaleźć wiele opowieści o istotach nieumarłych, które atakują ludzi i żywią się ich krwią  bądź wnętrznościami. Zwie się je rozmaitymi określeniami, wśród najpowszechniejsze to wąpierz bądź upiór (upir).

Ciota - ten wyraz jednoznacznie dziś kojarzony z negatywnym określeniem homoseksualisty w polskiej tradycji ludowej ma zgoła inny rodowód. Wpis poświęcony wielkopolskim ciotom - wiedźmom, które ludziom dawały się we znaki.