Potrzeba oddawania czci siłom wyższym jest starsza od zwyczaju stawiania bogom okazałych świątyń. Nim dawni Słowianie nauczyli stawiać się urokliwe chramy i kąciny, poganie czynności kultowych dokonywali w urokliwych zagajnikach, tzw. świętych gajach.

Pinta Kultury to program, w którym będziemy recenzować dla was książki, gry i filmy, a towarzyszyć im będzie degustacja piw. I to piw nie byle jakich, bo z browarów rzemieślniczych. Mamy nadzieję, że dzięki nam każdy z was dowie się co przeczytać, obejrzeć i wypić.

Śmierć dla Słowian przeważnie nie była czymś smutnym, wręcz przeciwnie – oznaczała wszakże przejście zmarłego do lepszego świata, Nawii. Słów kilka o pogańskim pochówku ciałopalnym i hucznym zmarłego żegnaniu.

Celtyckie Halloween to niesamowite święto, ale nasi przodkowie mieli coś równie magicznego - Dziady!

Rosnący przez szare lata komunizmu głód na zachodnią popkulturę zaspokojono błyskawicznie i bezmyślnie, chociaż o tym, że się zadławiliśmy zdaliśmy sobie sprawę zbyt późno.

Rezerwat Archeologiczny w Gieczu co roku organizuje inscenizację słowiańskich Dziadów, w tym roku po raz piąty. Jeśli ktoś nie ma planów na sobotni wieczór, 7 listopada, będzie w okolicy (Wielkopolska, 50km na wschód od Poznania) i zapragnie przeżyć coś naprawdę wyjątkowego, to ma na to dużą szansę.

Dziady, najogólniej rzecz ujmując, to zbiór rytuałów, obrzędów i zwyczajów związanych z obcowaniem żywych ze zmarłymi. Praktyki te są nam dziś znane głównie za sprawą kanonicznego dzieła A. Mickiewicza. Warto jednak pamiętać, że to tradycja, która długo żyła na ziemiach słowiańskich.