Jako muzealnik, mediewista i miłośnik słowiańszczyzny chciałbym podzielić się kilkoma przemyśleniami na temat wystawy, dotyczącej jednego z najbardziej nietuzinkowych polskich artystów XX w.

Jeden z brytyjskich poborowych skwitował tę sytuację w taki sposób: "dramat ustąpił miejsca farsie".

KL Stutthof był najdłużej działającym niemieckim obozem koncentracyjnym na ziemiach polskich. W zamyśle okupanta przeznaczono go dla Polaków z Pomorza Gdańskiego.

Starsze kobiety w charakterystycznych strojach prowadziły zbiórki pieniędzy. Na czym dokładnie polegała ich działalność i kim właściwie były mateczki adwentowe?

O znajomość z nim zabiegali François Mitterrand, Felipe González, Bill Clinton, choć zdecydowanie najwięcej kontrowersji przysporzyła mu przyjaźń z Fidelem Castro.

Imponuje architekturą, fascynuje historią, ale przede wszystkim stanowi unikatowe świadectwo kilku epok, religii i porządków świata.

"Niemcy doskonale wiedzieli, że w germanizacji Pomorza przeszkodą dla nich będą warstwy przywódcze narodu polskiego".

Choć oba państwa oficjalnie łączy dziś przyjaźń, to wzajemne urazy sięgają naprawdę głęboko.

Historia bardzo surowo obeszła się z Wołyniem. Nawet fotografie z międzywojnia należą do rzadkości.

Muzyka Chopina rozbrzmiewała na granicy między Koreą Północną i Południową, w saloonach Dzikiego Zachodu czy ogarniętym wojną Bejrucie. I do dziś dorobek polskiego kompozytora fascynuje cały świat.