To przerąbane. I nikt za to nie odpowie. Ludzi się leczy najlepiej jak umie, zgodnie z obecnym stanem nauki. A jako że nie jesteśmy nieomylni, czasem wychodzi źle. Tak samo jak podjęcie inwazyjnego leczenia nowotworu, który okazał się pomyłką przy badaniu jest przerąbane i też nikt za to nie odpowie, jeśli tylko podejmował decyzje zgodnie ze stanem wiedzy i przyłożył wszelkich starań, by uzyskać poprawny wynik. Bez takiego podejścia nie byłoby mowy o leczeniu kogokolwiek i jakkolwiek, bo zawsze może być tak, że chory zmieni zdanie albo medycyna pójdzie naprzód.

Właśnie nie. Rozpoznawanie czy dana komórka jest nowotworowa czy nie jest dalekie od ideału. A tym bardziej, czy jest to nowotwór złośliwy czy nie.

Prawo jest też tak skonstruowane, że dziecko ma też prawo do opieki medycznej. I to nie jest tak, że to dziecko sobie powiedziało „dajcie mi hormony, ja chcę hormony!” i teraz wszyscy usłużnie mu te hormony chcą podać. Ono było badane przez kilku różnych ludzi, przez lekarzy różnych specjalizacji. I każdy z nich się wypowiedział, w oparciu o najlepszą dostępną im wiedzę medyczną, że podjęcie tej terapii jest właściwym rozwiązaniem. Czy mogą się mylić? Oczywiście że tak. Ale zgodnie z tym, co wiemy, szkoda z niepodjęcia działań jest

Tak, zaważy. Tylko że będzie musiało ją podjąć tak czy inaczej — decyzja negatywna (brak terapii) to też decyzja. Pozostaje zbadać wpływ tej decyzji na dobrostan pacjenta… i to zrobiono. Kilkukrotnie. I wyciągnięto wnioski, że statystycznie lepiej jest, żeby jednak się pacjent tej terapii poddał. Nie ma cudów, czasem nie działa. Pewnie też czasem szkodzi. Ale ogólny efekt jest w udokumentowany sposób pozytywny. I tutaj nie ma miejsca na wpływ światopoglądu, bo światopogląd nie różnicuje, czy dana osoba popełniła samobójstwo czy nie, a i to jest zliczane.

Bo w naszej rzeczywistości nie dość, że nie miałoby to pozytywnego wpływu na nich, to jeszcze miałoby negatywny. Czyli zupełne przeciwieństwo omawianego

Oczywiście że można, ale powoduje to, zgodnie z obecnym stanem nauk medycznych, większe zagrożenie dla pacjenta. Zatem po co?

W tym, że w jednym mamy twarde dowody

Tak samo nie jest odpowiedzialne w przypadku dowolnego innego zabiegu, którego się na nim dokonuje. A jednak jak będzie trzeba, na przykład, potwierdzić nowotwór mózgu inwazyjną biopsją, to się taką decyzję podejmie lub nie, w oparciu o aktualną wiedzę medyczną, a nie będzie przekładać w nieskończoność, bo może sobie dziecko zmieni zdanie (jak nie umrze w międzyczasie).

Kiedyś się nie dało tego zrobić i mieliśmy ludzi, którzy cierpieli bez szans na poprawę swego stanu i też czasem dokonywali z tego powodu samobójstw. Teraz mamy jako-takie metody na poprawę ich