Mirek007
  • 0
W biurkach elektrycznych, które macie trzeba przytrzymywać cały czas przycisk czy można ustawić wysokość, na którą się biurko obniży/podwyższy?
#biurko #meble #biuro
  • 2
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
pozpozi
  • 9
#facebook tango down (⌐ ͡■ ͜ʖ ͡■) a już się obsralem że ktoś mi hasła pozmieniał i prewencyjnie zmieniłem hasła gdzie się da xD
  • 2
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach
Rupert_Maklovitz
Rupert_Maklovitz
  • 3
@SaintWykopek: trochę to smutne że ludzie na wykopie (w znacznej części samotni, bo czują się wybrakowani) śmieją się z osób chorobliwie otyłych, których psychika jest roztrzaskana na kawałki i zajadają stres dnia codziennego cukrem, lepiej byłoby chyba wzajemnie się dopingować w dążeniu do lepszego życia
  • Odpowiedz
Rupert_Maklovitz
Rupert_Maklovitz
  • 0
@SaintWykopek: nie współczuję tylko grubym kobietom, ale również (a w serduszku troszkę bardziej) grubym chłopakom, bo o ile wiem że dziewczynom czasem znajdzie się ktoś żeby je uratować tak otyły chłopak naprawdę ma bardzo pod górkę, bo mimo tego że np jest świetnym człowiekiem to jest z zewnątrz źle oceniany, nie zakładaj pewnych rzeczy dlatego że źle zinterpretowałeś moją wypowiedź, lub nie wyraziłem się jasno, zawsze możemy się dogadać w
  • Odpowiedz
Rupert_Maklovitz
Rupert_Maklovitz
  • 1
@Noniusz: masz rację, w większości wpisów wyśmiewane jest to takie toksyczne usprawiedliwianie otyłości, ale też widziałem część wpisów, które z góry traktują otyłe osoby jako wrzód na społeczeństwie i to mi się bardzo nie podoba. ja jestem osobą szczupłą, ale mam swoje słabości i problemy i potrafię zrozumieć, że ktoś będący pod mentalną ścianą ucieka w zajadanie stresu.
  • Odpowiedz
Rupert_Maklovitz
Rupert_Maklovitz
  • 0
@jezus_cameltoe: a to rzeczywiście jeśli ktoś jest niemiły dla innych to wtedy nie ma taryfy ulgowej. ja po prostu współczuję takim dzieciakom np 13-15 lat którzy często przez jakichś jebniętych starych mają problemy z odżywianiem i popadają w taką chorobliwą otyłość i przez to kolejne ich lata to jedna wielka katorga
  • Odpowiedz
Rupert_Maklovitz
Rupert_Maklovitz
  • 2
@Kodzirasek: coś w tym jest, łatwiej jest żyć tym samym, tym co znamy i się nie boimy, po odstawieniu tego wszystkiego po prostu człowiek czuje się jakby go w-----i na jakąś inną mapę, której kompletnie nie zna i myśli że sobie nie poradzi
  • Odpowiedz
H.....l
H.....l
  • 10
Nie dotknęło mnie niby nigdy drastyczne cierpienie. Były rzeczy złe, trudne, smutne, ale takiego cierpienia, które stawia pod znakiem zapytania całe życie nigdy nie było. Nie było też żadnego głębszego szczęścia, uczucia poruszającego chociaż na chwilę całe jestestwo. Wszystko zawsze było powierzchowne, płytkie, bez charakteru. Coś jak u Milana Kundery, tyle że tutaj raczej "nieznośna powierzchowność bytu". Może dlatego nie nauczyłem się żyć, bo wszystko obserwowałem przez szybę i jeśli z czymś
  • 1
  • Odpowiedz

  • Otrzymuj powiadomienia
    o nowych komentarzach

Osiągnięcia