@Sojerr: A co, przeszkadzam ci kolejne dzbaniaste posty pisać? ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Przełom XVII-XVIII wieku. 4 mocarstwa Europejskie konkurują ze sobą, żeby zdobyć jak największy wpływ w Nowym Świecie. Handel kwitnie, ludzie zdobywają bogactwa lub umierają próbując. Wojska Francuskie krzywo patrzą na Brytyjczyków, Hiszpanie puszą się na okrętach, gdy Holendrzy nie patrzą. Tak, dominacja na wodach oznacza dominację nad nowym światem. Cukier, kakao, tytoń, tania siła robocza, złoto. To wszystko kusi, żeby położyć na tym swoją łapę, dorzucić do tego cło i podatki i już każdy król i władca jest zadowolony. Pomiędzy tymi czterema potęgami znajdujecie się wy, ludzie wolni, nie dający się zakuć w kajdany podatkowe, nie macie króla nad sobą, ani władcy. Tylko wy, kamraci i wasz zasłużony okręt. Patrzycie przed siebie i szukacie przygody! Kupcy drżą jak o was pomyślą, panny mdleją na wasz widok. Straszliwi piraci, albo przebiegli korsarze. To od was zależy jak ukształtuje się ta przygoda!

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Witam i zapraszam serdecznie do gry fabularnej prowadzonej przeze mnie, bazującej na poprzedniej rozgrywce, która miała miejsce pod tym samym tagiem, z tą różnicą, że teraz wszystko się będzie działo na discordzie.
Świat gry będzie osadzony na Karaibach pośród w miarę realnych wydarzeń, ale z fikcyjnymi artefaktami możliwymi do zdobycia, a dla tych co pragną magii, rytuałów lub innych takich, to nikt nie zabroni wam spróbować, a nuż to coś da. ( ͡° ͜ʖPokaż całość

#f1

Ej pytanie mam, czy ktokolwiek widział Mattia Binotto bez okularów? Bo szukam i szukam i nic xD

Castor obudził się. Leżał koło ogniska, wokoło panowała cisza. Niedaleko leżał Rigby, Aaron i ten, jak mu tam było, nie pamiętał. Głównie milczący francuzik. Nie wiedzial skąd Dorothy go wytrzasnela.

Właśnie, Dorothy i Bobrownicy. Miał okropny sen, łeb go bolał, razem z kolanem. Ten bimber bobrowy Rigbiego był zdecydowanie zbyt dobry, ale miał też okrutne skutki uboczne. Gdzie do cholery podziała się reszta? Ewidentnie nie zginął, bo przecież właśnie się obudził.

Rigby się poruszył.

-Pokaż całość

#grybezpradu #gryplanszowe #dzieci

Mam pytanko, nieinwazyjna i nie frustrująca gra planszowa dla czterolatki to?

#nieumrefabularnie #wykopuniwersalis

@Nie_umre_za_ciebie

Kiedy następna tura? ( ͡° ͜ʖ ͡°)

- Bobrze drodzy Bobrownicy. Gdzie zaczynamy szukać? Słyszałem że na południe od fortu rosną piękne bobrze bulwy, myślę, że jakbyśmy je wybzbierali to zapłacą nam jak za bobry. Tak w ogóle to słyszeliście legendę o złotym bobrze, który ścinał drzewa i budował tamy tak długo, aż zdechł?

- Nie.

- Koniec.

-Pokaż całość

Nie ma to jak ciekawe gorące xD

#heheszki #wykop

W ogóle szczurze, jeżeli nie masz na utrzymaniu rodziny, nie grozi ci głód, nie jesteś Nordem, ani Mputu i te sprawy, to wystarczy, że odpowiesz sobie na jedno zajebiście, ale to zajebiście ważne pytanie – co lubię w życiu robić. A potem zacznij to robić.

Dilaghar dał Sch-Tsch-Urowi chwilę na przemyślenie

I co lubisz w życiu robić? - spytał telepatycznie

-Pokaż całość

Jak drow ze szczurem.

Dilaghar głosy popiskiwania i warczenia w głowie zaczął słyszeć coraz częściej, aż zaczynał się powoli zżywać z tym głosem. Odnosił wrażenie, że głos jest jakby bliżej niego. Trzeba żyć. Do Lasu nie wróci, bo go natychmiast stracą, więc będzie musiał sobie z problemem poradzić sam, jak zwykle z resztą.

Imał się różnorakich zleceń, eskorta, polowanie na bandytów, paserka i szmuglowanie, czasem pozbycie się niewygodnego sąsiada, czy blokującego obrady rady miejskiej. Nie dbał o to, dopóki płacili i miał z tego rozrywkę to to brał. Głos w głowie nie ustawał. Aż do pewnego dnia. Tego dnia głos nabrał kształtów.

ZleceniePokaż całość

Bliźnięta Do'urden

Po opuszczeniu Czarnego Lasu Jadiira i Dilaghar udali się do Petrii, gdzie Jadiira skorzystała ze swoich umiejętności i znalazła im zlecenie u pewnego kupca, ale jak zawsze zignorowała pytania brata o szczegóły, jak zawsze zamierzała sama wszystkim poprowadzić i była niemal pewna, że bliźniak z nią pójdzie. Dilaghar grał w jej grę. Cel ich podróży znajdował się pomiędzy Petrią a Saare. Wyruszyli jak tylko uzupełnili zapasy, posiadanie runy Księżyca pomogło im w załatwieniu niezbędnych rzeczy, czar i urok Jadiiry również. Informacje załatwione w kręgach osób posługujących się magią okazały się być niezbędne, jednak Dilagharowi nie było dane poznać ich szczegółowo. Magowie zachowywali się przy nim z wyższością i niektórzy wręcz z pogardą, gdyby nie to, że miał inne plany i nie chciał na siebie zwracać uwagi to mogłoby się to zakończyć krwawą jatką. W końcu nie na darmo spędził długie godziny na treningu z mistrzami z Czarnego Lasu. Może magia nie była dla niego, ale zwinności bystrość zmysłów były jego mocną stroną, nie jednego mogło zwieść zachowanie jego siostry w stosunku do niego.

Głęboko skrywana nienawiść rosła i karmiła się z każdą godziną spędzoną przy bliźniaczce. Drowy nie uznają słabości i wykorzystają każda z nich na swoją korzyść, nawet u rodzeństwa, dlatego też Jadiira wykorzystywała swoją przewagę nad bratem. Ale wiedział on, że to już niedługo. Tymczasem całe swoje uczucia i plan zakopał głęboko pod zimnym chłodem i obojętnością na pogardę.

Wyruszyli.Pokaż całość

Jardiira Do’urden, Dilaghar Do’urden. Rodzeństwo, bliźniaki z TYCH Do’urdenów.

Ona:

Piękna, inteligentna, obdarzona świetnym zmysłem czucia magii. Pierwszą Runę zdobyła, wygrawerowała samodzielnie i nauczyła się z nią żyć, jakby to była część jej ciała. Księżyc przewodził mocy tej runy. Idealnie komponował się z charakterem Jardiiry. Obiekt zazdrości i podziwu wielu pobratyńców. Zawsze przed bratem. Urodzona pierwsza, nauki otrzymała pierwsza, szkoły ukończyła pierwsza. Imponowała innym, pociągała innych. Wyglądała na przywiązaną do brata, wszędzie z nim chodziła, a raczej wszędzie go próbowała ciągnąć. Czy to więzy krwii czy też wręcz doskonała umiejętność rozumienia potrzeb i pobudek działania brata nią kierowała, nie wiadomo. Rada Starszych widziała ich współpracę i nie miała nic przeciwko temu, szczególnie, że ich ulubienica o to prosiła.

On:Pokaż całość

O kolega od Świętego George'a spadł
#tangodown

#mirkowyzwanie XIV

1. Biegaj codziennie podczas tej edycji i ostatniego dnia zdaj relację z ilości kilometrów.
3. Napisz wiersz o wykopie, min. 50 słów
2. Wędkarstwo. Złów dowolną rybę. Opisz metodę połowu.
4. Podczas wycieczki nad morze znajdź meduzę, rozgwiazdę lub muszlę wyjątkowego kształtu.Pokaż całość

Zasrana mateczka Rosija.

Pies jej mordę lizał.

kolejne strony pamiętnika zapełniały się takimi szybkimi wpisami. Gdzieniegdzie widniały ślady krwii na stronach, czasem rozlany napój czy brud. Nikołaj inaczej sobie wyobrażał swoje życie. Od małego szkolony przez rodziców, potem na kursach i szkołach dyplomacji i wszystko jak krew w piach, bo komuś się nie spodobała jego rodzina. Zazdrość? Zawiść? A może dalekie zagraniczne korzenie? Imię dostał po pradziadku. Nik. Pochodził z Ameryki i tam robił karierę w szolbiznesie, mimo że każda mogła być jego to sobie wybrał za żonę Serbkę. Tak się rozkochał w jej kulturze że postanowił przylecieć z nią w te strony. Niestety tutaj nie podobało się angielsko brzmiące nazwisko, więc dla swoich dzieci je zmienili. Już nie Kershaw a Roschatserkov. Znaczenie to samo, więc pradziadkowi nie przeszkadzało, a tym mniej wścibskim zamykało gębę.

URAAAAA!Pokaż całość

Nikołaj Roschatserkov

Leżał zabandażowany w swojej kwaterze, obok przechadzał się adiutant, co chwilę sprawdzając czy generał ma się dobrze. Nikołaj czuł potrzebę wytłumaczenia swojego ruchu.

- To nie jest szaleństwo. To nie było s---------o, zrozumiesz to za jakiś czas mam nadzieję. Ten pomysł, ta myśl zjawiła się pewnego ranka, to był niedzielny poranek jeśi dobrze pamiętam. Pojawiła się pod tajemniczą postacią, która wyglądała jak kobieta, której włosy powiewały na mroźnym zimowym wietrze. Nie wiem jak mnie znalazła, bo w ciemnościach moje myśli kroczyły. Zniszczenie po bitwach, których wygrać nie mogłem, rozpościerało się dookoła. Powiedziała mi bym nazwał swojego wroga. Odrzekłem, że w niektórych ludziach jest chęć by walczyć i zabijać współbraci bez zastanowienia się czy też bez Boga w sercu. I prosiłem ją o siłę, o konnicę bym mógł stratować swoich nieprzyjaciół, tak niepohamowana była moja chęć by ich pożreć i pochłonąć.

AlePokaż całość