Jeśli sądziliście, że w żołądku ze względu na niskie pH nic (poza może Helicobacterem) nie przeżyje, myliliście się. Istnieją bakterie, którym kwaśne środowisko wnętrza żołądka wcale nie przeszkadza. Siedzą tam sobie, fermentując i produkując przy okazji etanol i aldehyd octowy (tak, ten od kaca).

Krążące ostatnio po mediach awantury wokół przesiewowych badań cytologicznych przyciągnęły do tematu profilaktyki onkologicznej wiele uwagi. I byłaby to świetna sprawa – dobrze gdy głośno jest o profilaktyce, gdyby nie to, że pierwotne założenie całej tej paniki nieco rozmijało się z prawdą.

Ryby są smaczne, ryby są zdrowe, ryby są polecane przez dietetyków, książki kucharskie, ekskluzywne restauracje i sushi-bary. Dobrze jest dostać czy złapać rybę. No chyba że akurat nie. Bo czasem ryba może zabić. I wcale nie chodzi o banalne zatrucie pokarmowe.

Wyobraźcie sobie kaszel, od którego pękają naczynia krwionośne spojówek i skóry twarzy. Kaszel tak silny, że może doprowadzić nie tylko do wymiotów, ale i do przepukliny czy spowodować wypadnięcie odbytnicy. Kaszel, jaki potrafi towarzyszyć krztuścowi.

“Żywi się krwią, atakuje nocą. Po żywieniu kryje się w szczelinach z dala od światła”. Ot, wąpierz. Całe szczęście, że to nie ludzi atakuje, prawda? Ha. Tytuł was uspokoił? Nazbyt szybko. I cóż, że kurzy, skoro nie pogardzi też ludzką krwią.

230 lat temu pacjent zgłosił się do lekarza z guzem uda. Dziś w końcu doczekał się kompletu (prawie) badań diagnostycznych. Tekst o pierwszym dobrze udokumentowanym przypadku mięsaka kości z przerzutami.

Kominy, kominki i dzieci nie gwarantują wcale ciepłego wpisu mikołajkowego. Czyli o tym, co łączy pewnego rzadkiego raka z kominiarskim fachem i przemysłem włókienniczym.

Wąglik zaliczany jest do grupy A (tej najgroźniejszej) czynników, które mogą być użyte w przypadku ewentualnego ataku bioterrorystycznego. Jest łatwy w hodowli i stabilny w transporcie i rozprzestrzenianiu, powoduje groźną chorobę przebiegającą z wysoką śmiertelnością. Czytajcie o wągliku.

Mała jesienna noteczka o śmierci. I o tym, że nieśmiertelność też może zabijać, a bąbelki nie muszą zaraz koniecznie kojarzyć się tylko z zaśniadem.

Ciąża pozamaciczna to pech. Zaśniad groniasty to pech straszliwy. Ale może być jeszcze gorzej - zaśniad pozamaciczny. Co więcej, szczęście w nieszczęściu, może się niekiedy taka historia nadal zakończyć happy endem.

Niby guz łagodny, ale jednak przy odrobinie pecha też potrafi zabić. Spodziewalibyście się tłuszczaka w... mózgu?