Mirki próbuje ustawić SSH pomiędzy moim laptopem, a komputerem firmowym. Niestety, za każdym razem jak próbuje się połączyć to wyskakuje błąd Connection time out Oto rzeczy które sprawdziłem: - sposób na ustawienie SSH wziąłem stąd i taka konfiguracja działa dla połączenia z moim domowym PC - dodałem inbound rule na komputerze firmowym, żeby odblokować połączenia przychodzące na port 22 - używając VPNa mogę się połączyć zdalnie + z laptopa mogę zmapować dyski sieciowe, więc mam dostęp do folderów firmowych itp - na komputerze firmowym udało mi się włączyć ssh dla użytkownika istniejącego na tym komputerze
Mirki jaki #vpn do #netflix? Mieszkam w #uk i chciałbym oglądnąć coś co jest dostępne na polskim netflixie. Korzystam z HideIPVPN, ale nie działa. Próbowałem rekomendowany w internecie ExpressVPN ale też bez sukcesu.
Mirki istnieje jakaś biblioteka z plikami CAD drzwi, mebli itp?
Potrzebuje coś zaprojektować i nawet zacząłem korzystać ze SketchUpa, bo jest dla niego dostępna biblioteka takich rzeczy. Niestety próg wejścia do tego ustrojstwa jest dla mnie zbyt wysoki i zmuszony jestem pracować z czymś co ma coś wspólnego z programami inżynierskimi ( ͡°͜ʖ͡°)
@Niekolega: Sketchup jest prosty na tej samej zasadzie jak srodowisko Appla jest proste. Jak dla mnie ten typ prostoty jest bardziej ograniczający niż intuicyjny
Chaotyczne, dynamiczne i nieprzewidywalne. Prawdopodobnie właśnie za te cechy większość inżynierów uwielbia swoje... symulacje (✌゚∀゚)☞ Z okazji walentynek przygotowałem krótką symulację, która przedstawia proces nadmuchiwania balonu i spuszczania z niego powietrza. Pozornie prosta animacja przedstawia trzy podstawowe źródła nieliniowości. Pierwsza wynika ze sposobu w jaki balon zmienia kształt - jest związana z dużymi przemieszczeniami i rotacjami poszczególnych regionów balonu. Drugi typ nieliniowości związany jest ze sposobem w jaki program (w tym przypadku Abaqus) reprezentuje zachowanie materiału. Choć nie miałem dostępu do rzeczywistych danych materiałowych to założyłem, że balon zbudowany jest z cienkiej gumowej membrany. Hipersprężysty model materiałowy spowodował, że balon rozciąga się w nieco bardziej skomplikowany sposób w porównaniu do zwykłej sprężyny. Ostatnim źródłem nieliniowości są oddziaływania kontaktowe jakie występują na granicach stale rozszerzającego i kurczącego się balonu. Kolejna ciekawostka związana jest ze sposobem w jaki symulowany jest proces pompowania i spuszczania powietrza z balonu. Do zasymulowania tego procesu wykorzystałem funkcje Fluid Inflator i Fluid Exchange. Dzięki nim istnieje możliwość zdefiniowania objętości powietrza jaka ma zostać dostarczona do wnętrza balonu. Jest to jeden ze sposobów na modelowanie zagadnień typu FSI, czyli interakcji pomiędzy ciałem stałym, a płynem. Co więcej, funkcje takie wykorzystuje się w modelowaniu wybuchu poduszek powietrznych oraz (z tego co mi wiadomo) w projekcie budowy symulacji ludzkiego serca.
W tym tygodniu, oprócz symulacji balonu popełniłem jeszcze wpis o tym jak pisać skrypty w Abaqusie i wykorzystywać biblioteki Pythona z Anacondy W przeszłości wrzucałem takie wpisy jako wykopaliska, ale tym razem wydawało mi się, że grono zainteresowanych będzie prawdopodobnie wąskie i z tego powodu wrzucam tylko tutaj ( ͡
Część z was na pewno słyszała o tym, że SpaceX z premedytacją zniszczyło jedną ze swoich rakiet (było o tym kilka wpisów i znalezisk, ale można to jeszcze raz zobaczyć tutaj ). Tak się składa, że podobne testy przeprowadziła też amerykańska agencja kosmiczna NASA. W ich przypadku przedmiotem kontrolowanego zniszczenia był największy istniejący zbiornik na paliwo rakietowe. W czasie testu odwzorowano warunki lotu rakiety przy użyciu azotu i tłoków hydraulicznych. Taki zabieg pozwolił na wytworzenie odpowiedniego ciśnienia oraz sposobów obciążeń w zbiorniku. Okazało się, że w momencie rozszczelnienia, obciążenia oddziałujące na zbiornik były o około 2.6 razy większe od obciążeń nominalnych określonych w procesie projektowym. Z punktu widzenia obliczeń numerycznych najciekawszym jest fakt, że modele komputerowe pozwoliły określić moment zniszczenia z marginesem błędu wynoszącym około 3%. To niezbity dowód na to, że współczesne programy do symulacji już są i będą nieodzownym elementem procesu projektowania wszystkich konstrukcji mogących mieć wpływ na ludzkie życie. Źródło
Zepsuł mi się ekspres do kawy Delonghi Dedica jak na zdjęciu. Wszystko działa normalnie tylko woda ma za małe ciśnienie i leci jej dużo mniej. Początkowo, próbowałem odkamienić kilka razy i bez zmian. Później sprawdziłem pompkę. Wymieniłem na nową, ale nic to nie dało. Kolejne podejrzenie padło na ten sprężyne (zdjęcie w komentarzu). Nadal bez zmian. Miał ktoś podobny problem albo wie co jeszcze mógłbym sprawdzić?
@Bogdan191: Możesz jakiś filmik nagrać? Mniejsza ilość wody to może być np. uszkodzony przepływomierz. A w sumie mam ciekawe pytanie, czy nie masz malutkiej nieszczelności na dolocie, i czy nie zasysa ci powolutku powietrza ( ͡º͜ʖ͡º) Rozwalało by to kompresje, syczało delikatnie i lało mniej wody.
@Kulek1981 dzięki za pomoc! Znalazłem przyczynę i ekspress naprawiony. Okazało się że ten zawór ze zdjęcia blokował przepływ wody. Wymieniłem na nowy i sprawa zalatwiona :)
W końcu udało mi się dokończyć wpis dokończyć wpis o sprężynach i ich wpływie na symulacje. Nie jest to tekst zawierający wiedzę ekspercką, ale osobom nie mającym pojęcia o symulacjach może się przydać (przynajmniej taką mam nadzieję).
Wrzucam też coś zdecydowanie bardziej przyciągającego uwagę ;) Poniższa animacja przedstawia jak duży wpływ na współczynnik oporu aerodynamicznego i współczynnik siły nośnej ma to czy ciało się obraca czy też nie. Różnica ta wynika bezpośrednio z efektu Magnusa, który był już kilka razy przedstawiany na wykopie.
O metodzie XFEM nie każdy słyszał, a jest to całkiem interesujące rozszerzenie Metody Elementów Skończonych. XFEM jest często stosowany przy modelowaniu pęknięć, ponieważ umożliwia zmianę geometrii pęknięcia bez potrzeby poprawy siatki. Można powiedzieć, że XFEM przecina istniejącą siatkę tak jak my przecinamy nożyczkami kartkę papieru, a na nowo powstałych brzegach tworzy węzły. Dzięki tym węzłom wyniki symulacji w miejscu przecięcia są bardziej dokładne.
To sprytne zachowanie algorytmu zauważone zostało przez pracowników Disneya i wykorzystane, aby poniekąd wyciąć geometrię z istniejącej siatki elementów skończonych. Co ciekawe, sama idea wycinania geometrii z istniejącej siatki nie jest czymś nowym. Jednak fakt, że tym razem wykorzystany został XFEM jest dość istotny. Przede wszystkim, XFEM może ciąć siatkę wzdłuż granicy geometrii CAD, dzięki czemu nowopowstała siatka przylega do niej bezpośrednio. Kolejną zaletą są wspomniane już węzły, które są tworzone podczas cięcia, a które przyczyniają się do poprawy wyników symulacji. Największą zaletą (wg mnie) jest fakt, że XFEM wykorzystany został jako łącznik pomiędzy programami CAD i MES. Pozwala to wykorzystać jednocześnie dokładną reprezentację geometrii i metodę numeryczną, która z powodzeniem stosowana jest w przemyśle od drugiej połowy zeszłego wieku. Więcej o metodzie zaproponowanej przez Disneya przeczytać można w tym artykule
O MOFEM dowiedziałem się jakiś czas temu, kiedy szukałem informacji na temat symulacji propagacji pęknięcia u podstawy zęba koła zębatego. Jak widać na załączonym filmiku – specjalnie napisany algorytm do poprawy siatki na geometrii pęknięcia radzi sobie bardzo dobrze. Warto zaznaczyć, że MOFEM rozwijany jest na Uniwersytecie w Glasgow, ale jego współautorami jest dwójka Polaków – dr Łukasz Kaczmarczyk i Karol Lewandowski. Uważam, że robią kawał dobrej roboty i dlatego warto promować
Dzisiaj w okolicach Oxfordu gdzie mieszkam spadł pierwszy śnieg. Z tej okazji wrzucam symulację ośnieżania samolodu wykonaną w PreonLab. Efekt uzyskany przy użyciu metody Smoothed Particle Hydrodynamics, czyli wirtualnie zamrożonych cząsteczek wody.
Grzejniki Faviera już dawno wyszły z mody, ale możliwe, że część z was jeszcze je pamięta. Zastanawialiście się może dlaczego mają tyle żeber? Zadaniem każdego grzejnika jest rozproszenie jak największej ilości ciepła, a ilość oddanego ciepła zależy m.in. od całkowitej powierzchni ciała emitującego ciepło. Favier wykorzystał ten fakt i stworzył grzejnik, w którym na stalową rurę nawinięta została pofałdowana blacha. Powierzchnia nawiniętej blachy drastycznie przyczyniła się do zwiększenia wydajności grzejnika, a jego gabaryty pozostały relatywnie małe. A co jeśli sami chcielibyśmy zaprojektować grzejnik o możliwie największej powierzchni oddawania ciepła?
Jak się okazuje ktoś już wpadł na pomysł programu, który stworzy dla nas taką konstrukcję jakiej szukamy. Załączony filmik przedstawia proces optymalizacji topologicznej przy użyciu programu CogniCAD firmy ParaMatters. Program na bazie symulacji termicznej tworzy najlepiej dopasowaną do naszych potrzeb geometrię. Co najważniejsze - zachowuje przy tym ustaloną przez nas objętość.
@sprintel: No tak, to prawda. Pozostaje miec nadzieje, ze druk 3D zostanie udoskonalony. Jak to sie stanie (bo pewnie tak bedzie sadzac po tym jaki hype jest na druk 3D) to bedzie mozna drukowac np radiatory do komputerow, albo bardziej urozmajcone ubodowy silnikow :)
Oto rzeczy które sprawdziłem:
- sposób na ustawienie SSH wziąłem stąd i taka konfiguracja działa dla połączenia z moim domowym PC
- dodałem inbound rule na komputerze firmowym, żeby odblokować połączenia przychodzące na port 22
- używając VPNa mogę się połączyć zdalnie + z laptopa mogę zmapować dyski sieciowe, więc mam dostęp do folderów firmowych itp
- na komputerze firmowym udało mi się włączyć ssh dla użytkownika istniejącego na tym komputerze
Komentarz usunięty przez moderatora