Podróżowałem dziś pocigami po Polsce. Dokładniej rzecz ujmując z Włocławka do Wrocławia. Miałem nawet dogodne połącznie: najperw do Torunia, stamtąd do Poznania i dalej już bezpośrednio do Wrocka. Nie, nie była to podróż znad Morza Kaspijskiego nad Morze Białe, bo to się daje...
Kolej na kolej
Podróżowałem dziś pociągami po Polsce. Dokładniej rzecz ujmując z Włocławka do Wrocławia. Miałem nawet dogodne połącznie: najperw do Torunia, stamtąd do Poznania i dalej już bezpośrednio do Wrocka. Nie, nie była to podróż znad Morza Kaspijskiego nad Morze Białe, bo to się daje załatwić z jedną tylko przesiadką.
Niepokoiły mnie z początku krótkie czasy przesiadek, mianowicie 9 i 14 minut. To dość mało, ale na polskie koleje zawsze można liczyć. Wszystkie pociagi się pospóźniały i styknęło. Choć nie bez przygód. W takim Poznaniu na przykład. Wiedzać, że z powodu obsuwy pociągu z Torunia mam tylko 4 minuty na przebiegnięcie z wielkim worem z jednego peronu na drugi, ustaliłem wcześniej, że pociąg do Wrocławia jest tak naprawdę do Przemyśla i odjedzie z peronu piątego. Teoretycznie sprawa prosta, Wyskakuję w tunel i czytam napisy na wyświetlaczach, a najbardziej tym na peronie piątym. Oczywiście na danym wyświetlaczu nie było nic napisane (bo pociąg się spoźnił i nie było o czym pisać według kolejarzy). Obleciałem pozostałe perony, a one są w dwóch grupach, przedzielone starym budynkiem dworca. W Krajach Zdrowego Rozsądku mają coś takiego jak wyświetlacz główny, gdzie sobie można poczytać co i jak. No ale nie w Poznaniu. Znaczy on pewnie gdzieś jest, np w jakiejś galerii handlowej. W tunelu łączącym perony na wszelki wypadek go nie ma.
Kiedy leciałem drugi raz po tych peronach, napis się pojawił. Bieganie po schodach z wielkim worem zawierającym trzy spadochrony dało mi jeszcze jedno spostrzeżenie: we wszystkich krajach świata na schodach ruchomych, od Petersburga po Afrykę, ludziska które stoją, robią to po prawej stronie schodów. Ale ta wiedza jeszcze do Polski nie dotarła, a do Poznania zwłaszcza. Kilka osób zostało z tego powodu dość mocno poruszonych owym worem.
Wpakowanie się to ostatniego pociągu nie oznaczało końca przygód. Klimatyzacja w wagonie najpierw grilowała biednych pasażerów, a kiedy byli już zupełnie mokrzy, starannie ich zamrażała. Dla ochłody wyświetlacz pokazywał, że na zewnątrz jest 31 st C. Łgał, ponieważ było 22. W ramach rozrywki informował za ile minut będziemy na stacji, którą dawno minęliśmy.
No ale były i nawet dzałały, gniazdka 230 V, czego nie można powiedzieć o wcześniejszym pociagu z Torunia do Poznania. Ten gniazdek nie miał, choć nie był to pociag parowy, jak możnaby domniemywać.
W związku z tym mam prósbę do polityków: czy któryś z Panównie byłby tak uprzejmy i za łapówkę nie sprzedałby tej chluby polskiej gospodarki jakiemuś obcemu kapitałowi? Patrioryzm patriotyzmem,ale czymś podróżowac trzeba. Ja się boję, że przyjdą reformy i będzie się spoźniał tylko co drugi pociąg, a w takim przypadku zostałbym na peronie w środku głebokiej czarnej niedoli. Czyli w Toruniu na przykład.
tygodnia
Komentarze (3)
najlepsze
Jak jeździłem na przepustki to kolej była podstawą i wtedy to się dopiero podróżowało.
W tamtych latach wykupywanie miejscówek graniczyło z cudem. Zazwyczaj jechało się w nocy i człowiek nie wiedział czy dojedzie.
Kiedyś w okolicach Iławy tak nawaliło śniegu, że pociąg stanął i dopiero po godzinie ruszył.
Obecnie to co się dzieje na kolei to naprawdę skok jakościowy.
Lata