Aktywne Wpisy
Milo900 +9
Wiecie co jest najgorsze w zwiazku jak macie wspolne konto i to ona zarzadza hajsem? Jak sie poklocicie to potem musisz pisac do drugiej polowki, pol godziny zeby Ci wyslala jakas kase bo nie masz jak zatankowac albo cos kupic xD (to jest tak ze leci cala kasa z wyplat na wspolne konto i potem ona wysyla mi jakas kase na zycie itp.)
#logikarozowychpaskow #logikaniebieskichpaskow #milosc
#logikarozowychpaskow #logikaniebieskichpaskow #milosc
![mirko_anonim](https://wykop.pl/cdn/c0834752/321ea7dc2985c2bfbf21a6b5598af7c3220625c6954fbbc0a440b525befed626,q60.png)
mirko_anonim +11
✨️ Obserwuj #mirkoanonim
Według mojej (byłej już) dziewczyny nie nadaję się do związków, bo nie rozumiem drobnych gestów w związku, które są istotne. Spotykaliśmy się pół roku, aż do teraz, kiedy zerwała. Oto jej powody zerwania wobec mnie:
- Zaprosiła mnie na wycieczkę do lasu. Powiedziała, żebym o jedzenie się nie martwił, tylko wziął coś do picia. Wziąłem jednak i picie i trochę prowiantu. Na postoju, gdy pojedliśmy i popiliśmy ruszyliśmy dalej. Po wycieczce, zwróciła mi uwagę, że powinienem był wziąć jej plecak na siebie, który był/stał się trochę cięższy, albo bardziej go przeładować. Wg mnie obydwa plecaki miały podobną masę i nie jakoś ciężką (jedzenie i picie), której nie dało rady wyczuć trzymając je w ręku.
- Któregoś dnia miała badania. Późnym wieczorem napisałem do niej sms, „hej, jak tam?”, ona odpisała, że źle się czuje. Zapytałem, dlaczego? A ona, że powinienem wiedzieć. „Chodzi o te badania?” – odparłem. I ona się obraziła, bo wg niej nie interesuję się jej sprawami, a rzeczywiście wyniki miała nie najlepsze. Próbowałem, jej tłumaczyć, że przecież dopiero zaczęliśmy rozmowę. Ona na to, że od razu powinienem był się jej w pierwszej wiadomości zapytać o te badania, żeby okazać troskę, a najlepiej tuż po badaniach, bo mówiła o której godzinie je ma (tu akurat rzeczywiście konkretnej godziny nie pamiętałem).
Według mojej (byłej już) dziewczyny nie nadaję się do związków, bo nie rozumiem drobnych gestów w związku, które są istotne. Spotykaliśmy się pół roku, aż do teraz, kiedy zerwała. Oto jej powody zerwania wobec mnie:
- Zaprosiła mnie na wycieczkę do lasu. Powiedziała, żebym o jedzenie się nie martwił, tylko wziął coś do picia. Wziąłem jednak i picie i trochę prowiantu. Na postoju, gdy pojedliśmy i popiliśmy ruszyliśmy dalej. Po wycieczce, zwróciła mi uwagę, że powinienem był wziąć jej plecak na siebie, który był/stał się trochę cięższy, albo bardziej go przeładować. Wg mnie obydwa plecaki miały podobną masę i nie jakoś ciężką (jedzenie i picie), której nie dało rady wyczuć trzymając je w ręku.
- Któregoś dnia miała badania. Późnym wieczorem napisałem do niej sms, „hej, jak tam?”, ona odpisała, że źle się czuje. Zapytałem, dlaczego? A ona, że powinienem wiedzieć. „Chodzi o te badania?” – odparłem. I ona się obraziła, bo wg niej nie interesuję się jej sprawami, a rzeczywiście wyniki miała nie najlepsze. Próbowałem, jej tłumaczyć, że przecież dopiero zaczęliśmy rozmowę. Ona na to, że od razu powinienem był się jej w pierwszej wiadomości zapytać o te badania, żeby okazać troskę, a najlepiej tuż po badaniach, bo mówiła o której godzinie je ma (tu akurat rzeczywiście konkretnej godziny nie pamiętałem).
Na studia nie poszedłem z racji tego, że kierunek mnie interesował czy coś w tym kierunku. Chciałem przede wszystkim wyrwać się do dużego miasta i posmakować tej wolności, tego życia studenckiego. Życia, ktorego przez całą edukację i szkolne życie nie miałem. Dodatkowo naciski psychiczne ze strony rodziny były duże, że muszę mieć wyższe wykształcenie. U jedynaków jest to codzienność. Ale wracając do tematu. O dziwo na osobę ze #!$%@? społecznym udało mi się na pierwszym roku wtopić w tłum normictwa i domówki, wyjścia na miasto czy integracje studenckie w klubach były codziennością. Na pewno pomogła zmiana wyglądu i ubioru. Ale te domówki w większości przypadków to było chlanie wódy, palenie fajek i używanie innych używek(sporadycznie). Nic innego. Jadąc do dużego miasta liczyłem, że bramy hedonizmu, seksu bez zobowiązań z wieloma laskami stoją otworem, ale kubeł zimnej wody niemal od razu ostudził moje zapały. Ostatecznie zamiast ruchania małolat i studentek z tindera było głównie walenie konia. W klubach jedyne co mi się udało to raz tańczyć z dwiema nieznajomymi Julkami naraz, które po paru minutach przytuliły mnie i se gdzieś poszły.
Jeśli chodzi o życie na uczelni to mogę dać tylko jedną radę. Naprawdę starajcie wtopić się do otoczenia normików. Sami zginiecie. Grupki społeczne tworzą się szybko. Czas na to jest ograniczony, jeśli zostaniesz sam i będziesz podpierał ściany w 90% jesteś zgubiony i uwalisz studia. Nikt Ci nie da notatek, pomoc coś za coś też jest mało prawdopodobna, bo nikt nie gada z tymi cichymi czy odrzutkami, aby coś utargować jeśli ma ludzi wokół. No chyba, że jesteś alfą i omegą, że ogarniasz sam wszystko to wtedy masz spokój. Ale na dobrą sprawę bycie samotnikiem na studiach to już gwoźdz do trumny. Społeczna izolacja mocno. Udawaj, że jesteś dynamiczny i wszędzie cię pełno. Mi to się udało, dzięki czemu na 1 roku byłem często na ustach całego kierunku. Jednak kosztowało mnie to bardzo psychicznie. Picie alkoholu i palenie fajek w tym pomogło.
Teraz na trzecim roku, który był już po pandemii normalnie imprez niemal nie było. Każdy miał tbw. Jedynie w czasie sesji czy zaliczeń istniala pomoc coś za coś. Sam osobiście stałem się teraz trochę odludkiem, ale może mój chociaż przeciętny wygląd w oczach lasek powodowal, że ludzie dali notatki etc. Albo mieli sentyment do mojej osoby odnośnie pierwszego roku. Nie wiem. Wiem, że na 99% te znajomości po obronie pracy wygasną. Ja już wiem mniej więcej z czym sie to je i powiem jedno. Normickie czy nawet czasami oskarkowe towarzystwo dla spierdona społecznego, który kamufluje się wymuszonym dynamizmem, braniem używek czy dobrym ubieraniem się na dłuższą sprawę męczy i wykańcza psychicznie. Mi zostaje już tylko wrócić do piwnicy. Z resztą i tak wróciłem do Lola po 6 czy 7 latach, więc mój los jest przesądzony. Dziewczyny ani koleżanek do seksu na studiach nie poznałem. A obecne rezultaty na tinderze są tragiczne. Więc jeśli chodzi o seks to ten epizod w czasie pandemii czyli fwb a potem zwiazek(w nim już ani razu mi nie dała) z 16 latką 04 rocznik był jedynie okruchem ze stołu. Nagrodą pocieszenia. Teraz zostaje jedynie korzystanie z usług pań do towarzystwa, jeśli ciśnienie będzie mnie przytłaczać.
Czy wyniosłem jakąś super wiedzę ze studiów? Nie.
Czy wiem co chce robić w życiu? Nie.
Ja już żyje w swoim świecie. Pozdrawiam i jeśli czyta to ktoś kto teraz idzie na studia niech wobie zapamięta rady odnośnie wtapiania się w tłum, bo to może być jedyna okazja, gdy chociaż przez krótki okres nie będziesz gnił w piwnicy i zasmakujesz "społecznej akceptacji".
#studbaza #wspomnienia #rozowepaski #niebieskiepaski #seks #tinder #leagueoflegends #takbylo #rozwojosobistyznormikami #wychodzimyzprzegrywu #psychologia
@Felixu: Dobry temat i sporo dobrych przemyśleń. Grupy tworzą się już praktycznie od day one i jeżeli już na samym początku staniesz się outsiderem, przykładowo odmówisz pójścia na imprezę/spotkanie grupowe raz, drugi raz - to potem już nie będziesz zapraszany, a co za tym idzie, przyjaźnie, wymiana informacji, notatki i inne takie - mogą lecieć za Twoimi plecami. Problemem może tu być daleki dojazd, ja tak miałem: komunikacją miejską 1.5h w jedną stronę, potem 1.5h do domu i teraz wyobraź sobie zrobić jeszcze raz takiego tripa ponownie celem pójścia na imprezę...Gdzie jesteś jeszcze człowiekiem nieśmiałym, boisz się, że będzie lipnie, a Ty stracisz czas i jakąś tam kasę na bilety, piwo, etc. Chyba prędzej już opłaca się zostać po zajęciach, ale czasami to oznacza siedzenie cały dzień na uczelni albo u kogoś. Priorytety, wybory, lekkie poświęcenie - tego nie da się uniknąć, ale imo czasem warto, bo odizolowanie się to nie jest dobry pomysł.
Co do notatek, to za moich czasów mieliśmy forum i tam było sporo rzeczy, ale zaraz potem wszedł Facebook i tam też zaczęła się co bardziej prywatna
Na studia poszedłem w jakimś celu, ale podzielam obserwacje. Udało mi się wkręcić w jakąś grupkę więc sobie pomagaliśmy. Ale z drugiej strony z kumplami raczej nigdy się nam nie udało doznać "studenckiego życia". Jak się nie ma