Aktywne Wpisy
czteryrowery +433
![WielkiNos](https://wykop.pl/cdn/c3397992/WielkiNos_dTiY14auZf,q60.jpg)
WielkiNos +328
- dzień dobry tu komenda stołeczna proszę przelać blikiem 120 tysięcy.
- dobrze, już.
5 minut później...
#oszukujo #truestory #logikarozowychpaskow #zlodzieje #patologiazmiasta
- dobrze, już.
5 minut później...
#oszukujo #truestory #logikarozowychpaskow #zlodzieje #patologiazmiasta
![WielkiNos - - dzień dobry tu komenda stołeczna proszę przelać blikiem 120 tysięcy.
- ...](https://wykop.pl/cdn/c3201142/69e283c0101c24404532abd6bd0a59994b3993baa6c7251dc7b3e97a93bcec09,w150h100.jpg?author=WielkiNos&auth=d4732655a1371074ce94e51144468384)
Przez siedem lat byłem w depresji, mniej lub bardziej nasilonej, która z czasem coraz to bardziej się wikłała. Choć udało mi się skończyć studia inżynierskie, zostać programistą i zbudować siatkę zaufanych kolegów, a nawet przyjaciół, to cały czas byłem nieszczęśliwy. Wszystko, co robiłem było walką ze samym sobą - jeszcze jeden dzień w biurze, jeszcze jeden egzamin, jeszcze jedno wyjście ze znajomymi i powoli, męcząc się bez efektu, straciłem nadzieję, że w ogóle kiedykolwiek będzie dobrze i że ktokolwiek będzie mi w stanie pomóc.
Czułem się jak w klatce. Z jednej strony wiedziałem, że nie jest źle ze mną - w końcu radziłem sobie w życiu. Jednak chwili radości było tak mało, że nie wiedziałem, po co w ogóle wszystko to robię i do absolutnie każdej czynności musiałem się przymuszać. Chwile smutku dominowały nad moim życiem - i nie mogło być inaczej, skoro obwiniałem się i ganiałem o absolutnie wszystko, co się dało. Nawet sukcesy nie przynosiły mi radości, bo zawsze można było lepiej, szybciej, a jak nie można było - to i tak nie miało to dla mnie znaczenia.
Po długiej batalii, wielu próbach, kombinowaniem z farmakoterapią na wszelkie możliwe sposoby (pozdrawiam mojego psychiatrę, jeśli to czyta), kilku podejściach do psychoterapii (moją panią terapeutkę też pozdrawiam) udało się znaleźć taką kombinację działań, która pomogła mi zacząć wychodzić na prostą. Wielokrotnie było tak, że myślałem, że jest już dobrze, ale teraz widzę, że nie było - to, że nie jestem smutny 24/7 nie oznaczało, że jestem szczęśliwy.
Gdy po raz pierwszy poczułem się dobrze, miałem wrażenie, że coś jest ze mną nie tak. Nie potrafiłem zrozumieć tego uczucia i autentycznie zastanawiałem się, czy się czymś nie naćpałem przez przypadek. Teraz powoli się przyzwyczajam, że mogę być szczęśliwy i zaczynam odzyskiwać siedem straconych lat. W końcu rozumiem, dlaczego ludzie odnajdują przyjemności w swoim działaniu. Cieszę się, że kupiłem dobrą kawę, cieszę się, że robię pompeczki, cieszę się, że w końcu naprawię rower, z którym zwlekałem od pół roku. W zimie, a co!
Zdaję sobie sprawę z tego, że przede mną jeszcze długa droga. Choć czuję się nieźle, to patologiczne mechanizmy rządzące moim życiem dalej mają się dobrze. Chcę z nimi zawalczyć, żeby w końcu odzyskać swoje życie i czerpać z niego pełnymi garściami, zamiast wegetować. Jeśli chcielibyście obserwować tę walkę, to mogę założyć jakiś tag, na którym będę radośnie uprawiać prostytucję ze swojej prywatności i opisywać postępy w terapii - jak to działa, z czym dokładnie się borykam, dlaczego do tego wszystkiego doszło i co zrobić, jeśli na część z tego mówicie "rel".
Pozdrawiam cieplutko i życzę miłego wieczorku!
#wychodzimyzprzegrywu #depresja #psychologia #oswiadczenie
źródło: comment_1610726883SjaD6GLUtjuhXJ68ndiNud.jpg
Pobierz@JoeGlodomor: Faktycznie śmieszna nazwa. To escitalopram, lek przeciwdepresyjny.
@Hrabia1: Jak założę tag to pozwolę sobie zawołać Ciebie i plusujących ten wpis
Co do
Te konkretne - od roku, z dodaniem escitalopramu od dwóch miesięcy.
Od dziecka cierpię na depresję egzogenną i po ustawieniu odpowiedniej dawki leku (leczyć zaczęłam się bardzo późno, bo jako 27-latka) też się przestraszyłam dobrego samopoczucia. W ogóle na początku bałam się, że jakiś epizod maniakalny mam,
Komentarz usunięty przez autora
Po pierwsze, nie jest tak, że się nie zmuszam. Znaczy - pompki lubię robić, odkurzać nie bardzo. Ale lubię mieć czysto w domu i mieć satysfakcję, że zrobiłem coś, żeby przyczynić się do zadbania o swoje otoczenie, więc dlatego się do tego zmuszam, ale się cieszę.
I oczywiście nie chodzi o to, żeby być szczęśliwym 24/7. Od tego są narkotyki.
Komentarz usunięty przez autora