Jakieś 4 miesiące temu, znaleźlismy dla różowego ogłoszenie o prace w zawodzie. Termin składania Cv kończył sie za kilka dni. Oczywiście, od razu stwierdzilismy że sie nie uda i nie ma po co składać papierów. Ale co tam, ostatniego dnia wysłalismy prostego @ i cv w sumie bez nadziei że się odezwą. Po ok 2 tygodniach @ że zapraszają różowego za tydzień do drezna na rozmowe kwalifikacyjną. Różowy panika, popłoch, szok, niedowierzanie i strach. Szybka odpowiedź że nie przyjedziemy i chcemy skypa. Niemra na to, spoko luz piątek 17:00. Różowy sie zesrał bo stwierdził że nie zna na tyle języka. Kilka telefonów. Na następny dzień umówiona na indywidualny kurs szprechania. Wolne chwile przy książkach. Piątek 16:30 różowy u różowego nauczyciela. Komp odpalony. Ja w------y z pokoju. Niemra dzwoni. Różowy palpitacja serca. Po 15 minutach różowy wychodzi. Broda jej sie 'częsie' ze stresu ktory właśnie przeżyła. Mówi że różowy nauczyciel sluchała co niemra mówi i pisała jej na tablicy odpowiedzi jak nie ogarniała, ale chyba jej dobrze poszło.
2 tygodnie ciszy... Załamka. Depresja. W---w. Każdy nowy @ to nadzieja że niemra sie zdecydowała. A nie jednak nie. Reklama albo inne g---o.
W koncu wiadomość od niemry że... Zapraszają do współpracy do międzynarodowego projektu naukowego związanego z badaniem skutków wysoceprecyzyjnej protonoterapii. Wooow. C---i do kolan!
Następnym etapem byly 3 miesiące nauki języka, ogarnianie noclegu, papierów, dyplomów, tłumaczeń i od huja innych rzeczy. Czasami ilość obowiązków nas przytłaczała, czsami sprawiało nam to mega dużo przyjemności. Byly awantury, był płacz.
I w końcu mamy dziś.
Trzymajta za mnie i mojego różowego kciuki! To jest nasza ostatnia noc w Polsce przed jutrzejszą przeprowadzką do Drezna.
Mam nadzieje że od dziś będzie nam się żyło lepi i że cały włożony trud się nam opłaci.
@kaucz: na razie nie mam pewnej pracy. Nie mniej jednak mam plan zameldiwać się. Potem ide do urzędu dla obcokrajowców po dofinansowanie na kurs integracyjny jezyka niemieckiego. Z kwitem idę rizpocząć kurs. Biere zaswiadczenie o rozpoczęciu kursi i z tym ide do urzędu pracy udowadniać że chce pracować i nie chce być pasożytem.
@kaucz: boje sie o to i mocno mnie to motywuje do ogarniecia sie i znalezienia dobrej i satysfakcjonującej pracy!
@m4kb0l: googluj zią. Niemieckie standardy piękności!
@martinlubpl: docelowo myślę o zarobieniu gdziekolwiek na sprzęt fotograficzny i założeniu działalności z fotografią ślubną. Ale kto wie jak to wszystko się potoczy.
Jakieś 4 miesiące temu, znaleźlismy dla różowego ogłoszenie o prace w zawodzie. Termin składania Cv kończył sie za kilka dni. Oczywiście, od razu stwierdzilismy że sie nie uda i nie ma po co składać papierów. Ale co tam, ostatniego dnia wysłalismy prostego @ i cv w sumie bez nadziei że się odezwą. Po ok 2 tygodniach @ że zapraszają różowego za tydzień do drezna na rozmowe kwalifikacyjną. Różowy panika, popłoch, szok, niedowierzanie i strach. Szybka odpowiedź że nie przyjedziemy i chcemy skypa. Niemra na to, spoko luz piątek 17:00. Różowy sie zesrał bo stwierdził że nie zna na tyle języka. Kilka telefonów. Na następny dzień umówiona na indywidualny kurs szprechania. Wolne chwile przy książkach. Piątek 16:30 różowy u różowego nauczyciela. Komp odpalony. Ja w------y z pokoju. Niemra dzwoni. Różowy palpitacja serca. Po 15 minutach różowy wychodzi. Broda jej sie 'częsie' ze stresu ktory właśnie przeżyła. Mówi że różowy nauczyciel sluchała co niemra mówi i pisała jej na tablicy odpowiedzi jak nie ogarniała, ale chyba jej dobrze poszło.
2 tygodnie ciszy... Załamka. Depresja. W---w. Każdy nowy @ to nadzieja że niemra sie zdecydowała. A nie jednak nie. Reklama albo inne g---o.
W koncu wiadomość od niemry że... Zapraszają do współpracy do międzynarodowego projektu naukowego związanego z badaniem skutków wysoceprecyzyjnej protonoterapii. Wooow. C---i do kolan!
Następnym etapem byly 3 miesiące nauki języka, ogarnianie noclegu, papierów, dyplomów, tłumaczeń i od huja innych rzeczy. Czasami ilość obowiązków nas przytłaczała, czsami sprawiało nam to mega dużo przyjemności. Byly awantury, był płacz.
I w końcu mamy dziś.
Trzymajta za mnie i mojego różowego kciuki! To jest nasza ostatnia noc w Polsce przed jutrzejszą przeprowadzką do Drezna.
Mam nadzieje że od dziś będzie nam się żyło lepi i że cały włożony trud się nam opłaci.
Będę miał różowego naukowca!
#oswiadczenie #oswiadczeniezdupy #niemcy #rozowepaski #niebieskiepaski #drezno #trzymajciekciuki
@m1a87z: łoncze sie w bulu
@kola1703: będę!
@sugasuga: wspieramy się razem od 3 miesiecy i będziem wspierać dalej! Tylko
@m1a87z: a Ty co? po socjal? czy jednak karnacja za jasna? ( ͡° ͜ʖ ͡°)
@kaucz: boje sie o to i mocno mnie to motywuje do ogarniecia sie i znalezienia dobrej i satysfakcjonującej pracy!
@m4kb0l: googluj zią. Niemieckie standardy piękności!
@martinlubpl: docelowo myślę o zarobieniu gdziekolwiek na sprzęt fotograficzny i założeniu działalności z fotografią ślubną. Ale kto wie jak to wszystko się potoczy.
@m1a87z: Przeczytałem pornoterapii ( ͡° ʖ̯ ͡°)