Piszę świeżo po obejrzeniu połowy benefisu. Zenek Martyniuk w Operze ze śpiewającym Kurskim to obraz Polski przełomu dekad i odbicie jej krajobrazu społeczno-politycznego. Z jednej strony żenada za pieniądze podatników i pauperyzacja dostojnego z zasady miejsca, z drugiej pokaz, dlaczego poprzednia władza przez swój elitaryzm i patrzenie z góry, z perspektywy bogatej metropolii, na zwykłych ludzi z prowincji, przegrała wybory. Możemy się zżymać, zaklinać rzeczywistość, ale naczelny propagandzista partii rządzącej w randze