Zgodnie z obowiązującym regułami, kiedy dochodzi do odkrycia nowego ciała niebieskiego przypisuje się mu najpierw numer. Następnie zaproponowana przez odkrywcę nazwa jest oceniana przez gremium 15 astronomów.

Asteroida do niedawna oznaczona jako 565184 uzyskała nazwę Janusz. Pochodzi od nazwiska jezuity pracującego w Watykańskim Obserwatorium Astronomicznym

Astronomowie z Uniwersytetu Teksasu w Austin wykryli szybko rosnącą, potężną czarną dziurę w jednej z najbardziej ekstremalnych galaktyk wczesnego wszechświata. Odkrycie wskazuje nowe na nowe fakty o powstawaniu supermasywnych czarnych dziur.

Wyniki 20-letnich badań wskazują, że już niedługo obiekt zostanie rozerwany i pochłonięty przez Sagittariusa A*.

Wiele wskazuje na to, że w tym czasie Ziemia nie będzie już zamieszkiwana przez żywe organizmy. Naukowcy uważają bowiem, że już za miliard lat z powierzchni planety wyparują oceany, a jasność Słońca wzrośnie o mniej więcej 10 procent. To wskazuje na brak dogodnych warunków do życia.

Pojawiają się nagle i jakby znikąd, a ich powstawaniu wciąż towarzyszy więcej pytań niż odpowiedzi. Plamy na Słońcu to fenomen, który fascynuje naukowców już od kilkuset lat.

Te obiekty są o wiele masywniejsze niż spodziewali się naukowcy. Spodziewaliśmy się odkryć małe, młode, dziecięce galaktyki, ale odkryliśmy galaktyki tak dojrzałe jak nasza własna w okresie, który wcześniej rozumiano jako świt Wszechświata – powiedział Joel Leja, adiunkt astronomii i astrofizyki...

Proces formowania dysku galaktycznego z ogromnej chmury gazowo-pyłowej rozpoczął się 800 mln lat po Wielkim Wybuchu, czyli ok. 13,2 mld lat temu.

14 września 2015 r. zarejestrowano fale grawitacyjne będące efektem kolizji dwóch czarnych dziur. Kosmiczne zderzenie miało miejsce miliard lat temu, gdy czarne dziury o masach – odpowiednio – 29 i 36 mas Słońca zderzyły się, pędząc ku sobie z prędkością 150 tys. km/s.

Dzięki Teleskopowi Webba odkryto sześć galaktyk pochodzących z bardzo wczesnego Wszechświata. Są jednak o wiele większe niż spodziewali się naukowcy.

Naukowcy korzystający z Teleskopu Webba opublikowali pierwsze wyniki dotyczące formowania się gwiazd oraz pyłu i gazu w pobliskich galaktykach.

Dlaczego Księżyc świeci? Ponieważ jego powierzchnia odbija światło pochodzące ze Słońca. A pomimo faktu, że czasami wydaje się świecić bardzo jasno, Księżyc odbija zaledwie od trzech do 12 procent światła słonecznego, które na niego pada.

Astronomowie wykorzystali Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba, aby cofnąć się w czasie do początków wszechświata i dostrzegli coś zaskakującego. Zaobserwowali sześć masywnych galaktyk znacznie większych niż oczekiwano tak szybko po Wielkim Wybuchu.

Temperatura na statku osiągnęła 60-70°С. Urządzenia się topią. Nie wiadomo, co z ludźmi. Sytuacja robi się krytyczna

Już dzisiaj gdy spojrzycie na księżyc zobaczycie obok niego dwie jasno świecące kropki, jedna z nich to Wenus a druga Jowisz.

Naukowcy przeanalizowali dane dotyczące kilonowej zaobserwowanej w 2017 r. Wynik przyniósł ogromne zaskoczenie. Wbrew teoriom eksplozja była symetryczna i miała kształt niemal idealnej kuli.

Intrygujący dokument o kosmosie, nieskończoności i hipotetycznych innych światach od stacji Planete + pokazujący inne spojrzenie na otaczający nas kosmos, obcych i życie poza ziemią. (1080p) License Creative Commons Attribution license (reuse allowed)

Saturn. Szósta od Słońca planeta naszego układu. Gazowy olbrzym. Majestatyczny obiekt, który okalają kosmiczne pierścienie.

Obserwujemy je od zarania dziejów. Gwiazdy. Jak powstają, jak żyją i jak umierają? Czy każda gwiazda ma wokół siebie planety? Jakie są rodzaje gwiazd? Czy łyżeczka gwiazdy neutronowej jest masywniejsza niż Mount Everest?