Niedawno odkryta galaktyka FAST J0139+4328, oddalona od Ziemi o 96 milionów lat świetlnych, nie emituje żadnego światła w zakresie widzialnym - w ogóle prawie nie emituje jakiegokolwiek światła w innych, poza widzialnym, zakresach, czyli m.in. w podczerwieni czy ultrafiolecie.

Nowe badania przy użyciu teleskopu rentgenowskiego Chandra umożliwiły obserwacje dwóch par supermasywnych czarnych dziur w galaktykach karłowatych na kursach kolizyjnych. Jest to pierwszy dowód na istnienie niedługo mających się zdarzyć spotkań tego typu, pozwalający na uzyskanie informacji o...

Międzynarodowy zespół znalazł gwiazdę neutronową, która przechwytuje materię z gwiazdy towarzyszącej za pomocą gwałtownego i niestabilnego procesu. Mechanizm ten, wcześniej obserwowany tylko w bardzo jasnych czarnych dziurach, pokazuje, że tak zwana „niestabilność akrecyjna” jest w rzeczywistości...

Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) chce wysłać w kosmos ARRAKIHS. Ten teleskop zaczai się na ciemną materię. Dokona tego za pomocą innowacyjnej kamery, która bada głębiej zarówno światło widzialne, jak i tzw. bliską podczerwień. Ma też szerokie pole widzenia i doskonałą rozdzielczość.

Koronalne wyrzuty masy to bardzo energetyczne wyrzuty namagnesowanej plazmy ze Słońca. Są intensywnie badane ze względu na ich wpływ na Ziemię (na pogodę kosmiczną). Pierwszy KWM został odkryty w 1971 r. za pomocą Orbitującego Obserwatorium Słonecznego...

Zanim rozbłysły pierwsze gwiazdy i powstały najstarsze galaktyki, cały Wszechświat spowijała ciemność, a w przestrzeni unosiły się wyłącznie chmury wodorowe. Taki stan trwał przez kilkaset milionów lat, zanim uformowały się wszystkie niesamowite struktury, tworzące znany nam kosmos.

Astronomowie odkryli szybko rosnącą czarną dziurę w jednej z najbardziej ekstremalnych galaktyk znanych w bardzo wczesnym Wszechświecie. Odkrycie galaktyki i czarnej dziury w jej centrum dostarcza nowych wskazówek na temat powstawania pierwszych supermasywnych czarnych dziur.

Astrofizycy odkryli najciaśniejszy układ podwójny skrajnie chłodnych karłów, jaki kiedykolwiek zaobserwowano. Obie gwiazdy znajdują się tak blisko siebie, że obrót wokół siebie zajmuje mniej niż jeden ziemski dzień; „rok” każdej z gwiazd trwa zaledwie 17 godzin.

Chiński plan eksploracji Księżyca ma na celu wysłanie trzech astronautów na orbitę księżycową i umożliwienie dwóm z nich lądowania na powierzchni naszego satelity. Wszystko to już za kilka lat. Na razie gotowe są już projekty skafandrów na księżycowy spacer, ujawniono też wygląd lądownika.

Symulacje pokazały, że w pewnych okolicznościach mogą powstać ultramasywne czarne dziury o masie znacznie przekraczającej 10 mld mas Słońca. Dotyczy to okresu zwanego kosmicznym świtem.

Międzynarodowa Unia Astronomiczna opublikowała 5 lutego biuletyn zawierający wykaz zatwierdzonych w ostatnim czasie nazw nadanych planetoidom. Jak się okazuje, Watykan jest coraz bardziej obecny w kosmosie, przynajmniej jeżeli chodzi o nazewnictwo ciał niebieskich... :)

Droga Mleczna to miejsce, gdzie cały czas tworzą się nowe gwiazdy. Tempo ich formowania się najprawdopodobniej jest znacznie wyższe, niż wcześniej zakładali naukowcy.

Zgodnie z obowiązującym regułami, kiedy dochodzi do odkrycia nowego ciała niebieskiego przypisuje się mu najpierw numer. Następnie zaproponowana przez odkrywcę nazwa jest oceniana przez gremium 15 astronomów.

Asteroida do niedawna oznaczona jako 565184 uzyskała nazwę Janusz. Pochodzi od nazwiska jezuity pracującego w Watykańskim Obserwatorium Astronomicznym

Astronomowie z Uniwersytetu Teksasu w Austin wykryli szybko rosnącą, potężną czarną dziurę w jednej z najbardziej ekstremalnych galaktyk wczesnego wszechświata. Odkrycie wskazuje nowe na nowe fakty o powstawaniu supermasywnych czarnych dziur.

Wyniki 20-letnich badań wskazują, że już niedługo obiekt zostanie rozerwany i pochłonięty przez Sagittariusa A*.

Wiele wskazuje na to, że w tym czasie Ziemia nie będzie już zamieszkiwana przez żywe organizmy. Naukowcy uważają bowiem, że już za miliard lat z powierzchni planety wyparują oceany, a jasność Słońca wzrośnie o mniej więcej 10 procent. To wskazuje na brak dogodnych warunków do życia.

Pojawiają się nagle i jakby znikąd, a ich powstawaniu wciąż towarzyszy więcej pytań niż odpowiedzi. Plamy na Słońcu to fenomen, który fascynuje naukowców już od kilkuset lat.

Te obiekty są o wiele masywniejsze niż spodziewali się naukowcy. Spodziewaliśmy się odkryć małe, młode, dziecięce galaktyki, ale odkryliśmy galaktyki tak dojrzałe jak nasza własna w okresie, który wcześniej rozumiano jako świt Wszechświata – powiedział Joel Leja, adiunkt astronomii i astrofizyki...