Masywna, jasna i młoda gwiazda znajduje się w sąsiedniej galaktyce – Wielkim Obłoku Magellana, około 160 tysięcy lat świetlnych od Ziemi. Astronomowie sądzą, że mogła mieć gwałtowną przeszłość i została wyrzucona z układu podwójnego podczas eksplozji jej towarzyszki.

Galaktyki nauczyły się być "zielone" we wczesnej historii Wszechświata, na nowo przetwarzając ogromne ilości H i cięższych pierwiastków do budowy kolejnych pokoleń gwiazd. Recykling ten zabezpiecza galaktyki przed zużywaniem zapasów paliwa wydłużając erę produkcji gwiazd do ponad 10 miliardów lat.

Teleskop APEX daje nam nowe spojrzenie na formowanie się gwiazd w mgławicy w Kilu. Pyłowe obłoki, z których w mgławicy powstają gwiazdy to obszar, który jest idealną areną do badania interakcji pomiędzy młodymi gwiazdami, a ich rodzinnym obłokiem molekularnym.

W. M. Keck Observatory przeprowadziło obserwacja gazu, który nigdy nie brał udziału w ewolucji gwiazd. Chociaż powstał dopiero 2 miliardy lat po Wielkim Wybuchu, składa się na niego taka sama materia, jaka pojawiła się już podczas pierwszych sekund istnienia Wszechświata.

W najnowszym numerze prestiżowego czasopisma naukowego "Nature" przedstawiona jest światowa rywalizacja w tej dziedzinie, z zaznaczeniem polskich starań o przystąpienie do stawki, czyli możliwości stania się przez nasz kraj członkiem Europejskiego Obserwatorium Południowego (ESO).

Międzynarodowy zespół naukowców wykorzystał teleskop kosmiczny NASA/ESA Hubble Space Telescope by obserwować dysk akrecyjny kwazara - jasno świecący dysk materii, która jest powoli wciągana przez centralną, supermasywną czarną dziurę galaktyki.

Wykorzystując dane zebrane przez teleskop Gemini North podczas obserwacji gwiazd w centrum Drogi Mlecznej astronomowie zidentyfikowali 13 rozproszonych pasm widma ośrodka międzygwiezdnego o najdłuższych jak dotąd falach, które być może pomogą pewnego dnia rozwiązać mającą 90 lat zagadkę.

Do końca życia Słońca pozostało około 5 mld lat. Na tym etapie życia znajduje się obecnie CW Leonis, stara gwiazda będąca gigantem i znajdująca się w konstelacji Lwa. Dane z Kosmicznego Teleskopu Herschel dostarczają informacji jak nasza własna gwiazda będzie się zachowywać pod koniec swojego życia.

Trzy egzoplanety zostały odkryte przez międzynarodowy zespół badawczy kierowany przez prof. Aleksandra Wolszczana. Jak przystało na odkrywcę pierwszych egzoplanet (w 1992 roku odkrył je wokół pulsara) również tym razem gwiazdy są wyjątkowe - to masywne, umierające czerwone olbrzymy

Symulacje komputerowe zachowania się takich ramion wskazują, że przyczyną ich powstania mogą być planety okrążające tę gwiazdę. Zjawisko to przewidziano teoretycznie już dość dawno temu, ale prawdopodobnie po raz pierwszy udało się bezpośrednio je sfotografować.

Naukowcy korzystający z kosmicznego obserwatorium Herschela znaleźli kometę, która zawiera wodę o prawie takiej samej zawartości deuteru, jak woda w oceanach na Ziemi. W badaniach wzięło udział dwoje polskich naukowców: dr Dariusz Lis oraz dr Sławomira Szutowicz.

Obiekt o nazwie katalogowej WD 0806-661 badany ostatnio za pomocą Kosmicznego Teleskopu Spitzera okazał się być najzimniejszym kiedykolwiek zaobserwowanym ciałem poza naszym Układem Słonecznym.

Dzięki połączeniu siły obu 10-metrowych teleskopów obserwatorium W.M.Kecka na szczycie Mauna Kea na Hawajach, oraz odrobiny optycznej magii, astronomom udało się uzyskać pierwszy bezpośredni obraz planety w procesie formowania się wokół swojej gwiazdy.

Teleskop NASA/ESA Hubble Space Telescope wykonał kolejne niesamowite zdjęcie pozostałości po Supernowej 1987A

Projekt Gloria powstał z inicjatywy wydziału informatyki Politechniki Madryckiej. Uczestniczą w nim uczelnie z siedmiu państw Europy (Polskę reprezentuje Uniwersytet Warszawski) i Chile. Nazwa Gloria jest skrótem od „GLObal Robotic telescopes Intelligent Array for e-Science″.

Flotylla statków kosmicznych, wśród których znalazły się sondy Europejskiej Agencji Kosmicznej XMM-Newton i Integral ujawniły niespotykane szczegóły bliskiego otoczenia supermasywnej czarnej dziury leżącej w centrum galaktyki Markarian 509 oddalonej od nas o około 500 milionów lat świetlnych.

Naukowcy użyli teleskopu VLT do zbadania wczesnego Wszechświata w kilku różnych okresach czasu, w momencie gdy stawał się przezroczysty dla światła ultrafioletowego. Dokładnie badając najodleglejsze galaktyki, zespół był w stanie ustalić po raz pierwszy przebieg czasowy rejonizacji...

W czasie powtórnych analiz danych zebranych w 1998 r., naukowcy odnaleźli fotografie dwóch nieznanych dotąd planet. Dokonanie tego daje możliwość analizowania i porównywania ruchów planet obserwowanych dziś z tymi sprzed lat, ale także jest innowacją w technikach poszukiwania nowych planet.

Krótki filmik o tym dlaczego powinno się ratować projekt tego teleskopu.

Kolejny dowód mogący potwierdzać tę tezę.