Paul Simon - You Can Call Me Al

- 55
- #
- #
- #
- #
- #
- #






417





Nie jeden nie raz nasz kraj próbował zniszczyć
nie jeden raz powstaliśmy ze zgliszczy
teraz nasz czas nadszedł korona błyszczy
a ja z dumą na nią patrzę więc wytrzyj łzy - to ważne


Wiesz, przypominasz mi mnie, jak byłem szczylem
zazdrosnym tak, że wszystko niszczyłem.
Nie przerywaj mi, bo zrobię się niemiły.
Tak naprawdę to o co się kłócimy? Nie mam siły,


Myślę więc jestem znaczy wiem czego nie chcę
Wpadłeś w kleszcze, ja badam nawierzchnię
Śpię krótko, bo w snach też bywa niebezpiecznie
Rap tu kamiennym kręgiem

Bliscy nie chcą się oddać, nie wierzą w nasz intelekt,
w naszą muzykę, we wszystko, co w nas szczere.
Rujnują nasze plany, jesteśmy diabłami dla nich,
biorą nas za nic, a w tłumie też jesteśmy sami.




Stres jest w mieście, które zmartwychwstało
Kontroluj chłopino nerwy co by się nie działo
Wchodź na dach, łap promienie słońca
Z tej perspektywy inaczej ziemia wygląda

Suczki? Morda, psie, suczku!
Naucz się od psa w łóżku kilku kruczków.
Diss? Jaki diss? Reakcja normalna
na ten poziom rapu – porażka totalna.

Obrażać się to w ogóle jest produkt panien.
Obrazić się za każde pozorów zaniedbanie.
Każda wymaga innych, ty je rozkminiaj, obczaj,
czy woli „Cosmo”, czy Sławomira Mrożka.
Co się stało z naszą klasą?
Pyta Adam w Tel Avivie
R-------a ją rakieta
Wystrzelona przed pościgiem
Cała klasa w