Decyzją komitetów strajkowych we środę, 3 czerwca, w szkołach mniejszości narodowych na Litwie odbędzie się strajk ostrzegawczy: rodzice nie poślą dzieci do szkoły, ławki będą świeciły pustkami.

Również jutro, we środę, 3 czerwca, o godz. 9.30 w kościele pw. Ducha św. w Wilnie zostanie odprawiona Msza św. w intencji obrony i rozwoju polskiego szkolnictwa na Litwie. Na Mszę św. są zapraszani uczniowie, nauczyciele, rodzice, dziadkowie.

Kryzys prawicy sprawia, że niektóre jej odłamy kontestują obydwa filary prawicowego światopoglądu: poszanowanie narodowo-religijnej tradycji w sferze kultury i uznanie kapitalizmu w dziedzinie gospodarki. Społeczny i kulturowy radykalizm ruchu Trzeciej Drogi sprawia, że zarówno ze strony lewicy, jak i tradycyjnej prawicy padają wobec tercerystów oskarżenia o kryptofaszyzm. Pozwolę sobie nie zgodzić się z takim uproszczeniem i postawić tezę, że ugrupowania „narodoworewolucyjne” są nowym

9 i 10 maja 2015 roku były niewątpliwie dniami, w których ulice Paryża należały do francuskich nacjonalistów i tradycjonalistów. Tysiące z nich maszerowało w mieście, którego przedmieścia są symbolem kolonizacji przez obcych kulturowo i cywilizacyjnie przybyszów, a ono samo stolicą państwa wrogiego, podobnie jak inne demoliberalne, wobec Tradycji i Wartości.

Otrzymaliśmy na nasz redakcyjny e-mail krótki tekst od nacjonalistów z Rosji, którzy postanowili przypomnieć nacjonalistom z sąsiednich krajów o sytuacji w swojej ojczyźnie. Część osób – na szczęście coraz mniej liczna – uważa bowiem Federację Rosyjską i jej władze za „alternatywę”, upatrując się nawet w jej działaniach „nacjonalistycznych” wzorców. Tymczasem rzeczywistość Rosji to coraz silniejsze represje wobec nacjonalistycznych aktywistów (aresztowania, delegalizacja ugrupowań, rozbijanie demonstracji),

"(...) jest oczywiste, że mieliśmy do czynienia z próbą zgrupowania sił, stanowiących otwarte wyzwanie wobec cywilizacji „nowoczesnej”. Cywilizacji reprezentowanej przez demokracje – spadkobierczynie rewolucji francuskiej, jak też kolektywistycznej cywilizacji

W trakcie swojej działalności każdy z nas styka się z ludźmi, którzy na pewnym etapie rezygnują z aktywności w ruchu nacjonalistycznym. Powodów jest wiele, na ogół istotne jest znudzenie, mała efektywność podejmowanych działań, rozczarowania przywódcami. Mało kto rozumie, że działalność narodowa to idea organicznej, systematycznej pracy, obliczonej na lata. Efekty widać dopiero po czasie. Równie istotnym jak sam wysiłek jest jednak inny czynnik. Wciąż mało dyskutujemy