Krzysztof Kieślowski bezbłędnie odpowiada na pytanie dziennikarza.

Zbiór kilku ciekawych filmów dokumentalnych K. Kieślowskiego - skłaniają do zatrzymania się i zastanowienia nad sensem własnego życia i wartości człowieka.

Debiut Kieślowskiego (1966). Młody mężczyzna opuszcza imprezę. Goni nocny tramwaj a następnie jedzie nim wraz z samotną dziewczyną. Młodzi pomimo nawiązania wzrokowego kontaktu, nie zapoznają się ze sobą. On wysiada, a tramwaj odjeżdża... (czyli o tym jak przegrać ważną rundę w życiu...)

Nawet jeśli nie znacie Franciszka Dzidy, skromnego człowieka z malutkiego Chybia na Śląsku Cieszyńskim, to na pewno oglądaliście "Amatora", kultowy film Krzysztofa Kieślowskiego. To właśnie Dzida był pierwowzorem Filipa Mosza, głównego bohatera filmu.

Autor, zagorzały fan Kieślowskiego, odpowiada na trzy pytania zadane bohaterom jego filmu dokumentalnego.

Kim jestem? Warszawskim adwokatem, który zaplątał się w różne inne miejsca i troszeczkę się w tym pogubił - mówił przed 14 laty

Dokumentalny film krótkometrażowy z 1971. Krzysztof Kieślowski rozmawia z kilkoma żołnierzami, którzy w trakcie wojny stracili wzrok. Bez patosu, jednak skłania do przemyśleń.

Dziesięcio odcinkowy serial w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego. Arcydzieło ŚWIATOWEGO kina, dostępne na youtube. Uprzedzam, że nie jest to "kino" które ogląda się podjadając chipsy. Wymagana jest tu wrażliwość i zaangażowanie. Ale uczucia, emocje i przemyślenia które wywołuje ta seria to skarb który pozostaje na długo.

Ponadczasowy dokument Krzysztofa Kieślowskiego z 1980 roku.

Dalsze części w filmach podobnych. Krótkometrażowy film Krzysztofa Kieślowskiego. Niektóre wypowiedzi bardzo proste i banalne, inne bardzo mądre. Odnoszę wrażenie że wszystkie szczere. Polecam!

Fragment filmu dokumentalnego "Krzysztof Kieślowski: I'm so-so..." z 1995 roku, autorstwa Krzysztofa Wierzbickiego.

Wybitny polski reżyser (m.in. Dekalog, Trzy kolory, Amator). Warto znać i pamiętać jego i jego dzieła

jak w tytule.

fajny artykul o Kieslowskim!!! nie tylko Brangelina kinoman zyje!

Czasem niespodziewany splot wydarzeń, potrafi sprawić, że wszystko się odmieni. Na lepsze lub gorsze. Przekonywał o tym Kieślowski, za nim powtarzał te prawdę Tykwer, czy ostatnimi czasy Inarritu. Terry George w „Drodze do przebaczenia” usilnie próbuje nawiązać dialog z poprzednikami...

To nawet nie jest romantyzm, tylko pewnego rodzaju idealizm i naiwność. To nie musi być koniecznie romantyczne. Bo ja nie sądzę, żebyście wszyscy byli szalenie romantyczni. To nie jest właściwe słowo. Raczej naiwność związana z młodością i niesłychanie ważne coś, od czego zaczęliśmy, mianowicie ciekawość i pewnego rodzaju idealizm, czyli wiara w to