Juliusz Zarębski: zapomniany w powszechnym odbiorze geniusz, którego warto przypomnieć. Otwartych drzwi wyważał nie będę: barwnie opisała go @Honorrata. Skądinąd wiele z jego niewydanych partytur przepadło bezpowrotnie: uległy zniszczeniu podczas powstania warszawskiego, czego przeboleć nie mógł Józef Wiłkomirski.. Oddajmy też głos najlepszemu kompozytorowi wśród chemików i najlepszemu chemikowi wśród kompozytorów: Aleksandrowi Borodinowi:
Zarębski podszedł do mnie i począł prawić mi różne komplementy na temat mojej symfonii. Mówił po rosyjsku z silnym polskim akcentem. Była z nim jego narzeczona, berlinianka, również pianistka, bardzo ładniutka, ale nieprawdopodobna kokietka. Oboje ubrani niezwykle cudacznie, w oryginalne kostiumy, w kapeluszach o zdumiewającym fasonie, z długimi rozpuszczonymi włosami – stanowili widowisko krańcowo dziwne.
Jako pianista Zarębski jest diabelnie utalentowany, ale również i jako kompozytor. W ogóle czeka
[ O myleniu syfilisu z perfekcjonizmem ]
Podręczniki wszelkiego rodzaju w naukach humanistycznych wypełnione są mitami. Nie może być inaczej: zazwyczaj tworzone są przez pojedyncze osoby, które, mimo najszczerszych chęci, nie są zdolne do ogarnięcia całości tematyki z wnikliwością, która umożliwiłaby unikanie mniejszych czy większych wpadek. Historia muzyki nie jest tu wyjątkiem. Przykładem często używany w szkołach muzycznych I stopnia podręcznik Lilianny Zganiacz-Mazur do audycji muzycznych: podstawówkowego ekwiwalentu rzeczonej dziedziny.
Powiela
@pigoku: Jak to w żyćku — acz z przyczyn określonych w tym wpisie mam na koncie tylko podstawówkę na koncie — ambiwalentne odczucia. Trochę rzecz formująca: często wspominam, że nauczono mnie tam samodyscypliny i wiązania krawata, acz tylko jedno z tych dwóch jest prawdą. Wszak w tryb egzaminu co semestr wkracza się w wieku pacholęcym. A jak przez przypadek okażesz się
źródło: comment_1599649999TINWAWtvzJztfn5BwOif6p.jpg
PobierzZałączam utwór, który był przyczyną całego ambarasu.