Dzieciństwo w latach 90. to całe dnie spędzane z przyjaciółmi na podwórku, dziwaczna moda i przedmioty, których przeznaczenia dzisiejsza młodzież nie jest w stanie odgadnąć. I oczywiście łakocie, które przypominają nam nasze szczenięce lata. Te smaki to sentymentalny powrót do dzieciństwa.

Pamiętam, że na Wysłannika przyszłości wylano swego czasu wiadra krytyki, ja sam na pierwszym seansie prawie zasnąłem. Po latach i kolejnych powtórkach mnie oświeciło. Owszem, nie jest to kino idealne, ma jednak w sobie na tyle ducha i wyrazistego przekazu, że nie sposób przejść obok niego obojętnie