Pod mieczem pędzącego rycerza. Rzut oka na dzisiejszą Litwę.
Część druga
Jedna faktografia, dwa punkty widzenia - jak polsko-litewską historię widzą nad Niemnem?
Zapraszam na kolejną część opowieści o dzisiejszej Litwie i dzisiejszych Litwinach. Nie da się jednak zrozumieć "dzisiaj" bez "wczoraj", dlatego dziś trochę o spojrzeniu Litwinów na historię - i na ich własną, i na tę wspólną, polsko-litewską. Omówię także kilku bohaterów naszej wspólnej historii z litewskiego punktu widzenia. Na koniec trochę o tym, co z tego wynika: o litewskich Polakach i ich miejscu w krajobrazie dzisiejszej Litwy.
Część druga
Jedna faktografia, dwa punkty widzenia - jak polsko-litewską historię widzą nad Niemnem?
Zapraszam na kolejną część opowieści o dzisiejszej Litwie i dzisiejszych Litwinach. Nie da się jednak zrozumieć "dzisiaj" bez "wczoraj", dlatego dziś trochę o spojrzeniu Litwinów na historię - i na ich własną, i na tę wspólną, polsko-litewską. Omówię także kilku bohaterów naszej wspólnej historii z litewskiego punktu widzenia. Na koniec trochę o tym, co z tego wynika: o litewskich Polakach i ich miejscu w krajobrazie dzisiejszej Litwy.
Narracja "Potopu" przekracza granice rozsądku w koncentrowaniu akcji wokół głównych bohaterów. Bohaterowie Sienkiewicza odgrywają decydujące role w bitwach, są języczkami u wagi w decydujących momentach, a nawet pojawiają się ciągle w rozmowach wodzów i królów. Nawet poseł od księcia Bogusława do hetmana Sapiehy między poważnymi politycznymi sprawami wtrąca temat... zgadnijcie, czyj? Wachmistrza Soroki!
Zadaję sobie pytanie, czy autor chce nam powiedzieć, że potop szwedzki to była tylko sceneria dla brawury, porachunków i osobistych interesów swoich bohaterów? Czy bitwy tej wojny następowały tylko po to, by stworzyć odpowiedni anturaż dla popisów Wołodyjowskiego czy Kmicica? Nos dla tabakiery czy tabakiera dla nosa?
Przypatrując