Patrzą na nas z portretów, kryją się po księgach,

Na gniew nasz obojętni w tej ponurej dobie,

Że się naszą mizerią płaci ich potęga,

Bo za życia – zwykli myśleć tylko o sobie.

I widziałem, gdy otworzył Baranek jedną z onych pieczęci, i słyszałem jedno ze czterech zwierząt mówiące, jako głos gromu: Chodź, a patrzaj!

I widziałem, a oto koń biały, a ten, który na nim siedział, miał łuk, i dano mu koronę, i wyszedł jako zwycięzca, ażeby zwyciężał.

A gdy otworzył wtórą pieczęć, słyszałem wtóre zwierzę mówiące: Chodź, a patrzaj!

I wyszedł drugi koń rydzy; a temu,

– Ty z kamerą, ja z gnatem. Wojna jest dla żywych.

Dopiero na wojnie człowiek jest szczęśliwy.