✨️ Obserwuj #mirkoanonim
Moje doświadczenia po grzybach

Po kilku miesiącach, planowania ogarnięcia set & setting nadszedł dzień gdy mogłem w spokoju i samotności zmierzyć się ze swoją depresją i lękami przy pomocy grzybów. Temat siedział mi w głowie od ok. 2 lat, ale dopiero teraz poczułem, że jestem gotowy i bezpieczny by tego spróbować. Od kilku miesięcy jestem na psychoterapii, a grzybowy trip traktowałem jako próbę odblokowania rejonów podświadomości do których nie miałem dostępu i próbę zrozumienia siebie i swoich autodestrukcyjnych zachowań oraz odsuwania się od ludzi. Pomimo strachu przed tripem postanowiłem, że zaryzykuję.

Wstęp:Pokaż całość

✨️ Obserwuj #mirkoanonim
Mam pytanie do grzybożerców. Czy pierwszy w życiu psylocybinowy trip spędzony w samotności to bardzo zły pomysł? Zapewne lepiej byłoby z kimś zaufanym, ale nie mam nikogo bliskiego kto nadawałby się na tripsittera.
Planuję zjeść grzyby w domowym zaciszu, może lepiej jest na łonie natury niż w betonowych 4 ścianach, ale nie chcę iść do lasu, bo wsumie nie wiem czego się spodziewać, nie chcę o-----ć nic głupiego np zgubić się w lesie (ಠ‸ಠ)
Podzielcie się wrażeniami z Waszych samotnych grzybowych podróży, może jakieś tipy jak się ogarnąć w razie czego?

#psylocybina #psychodeliki #grzyby #narkotykizawszespokoPokaż całość

Te wasze porównania do Szwajcarii, Finlandii, Izraela są z p---y, bo tam macie jasno określone zasady funkcjonujące od lat. Kończysz szkołę i idziesz do woja(swoją drogą później Izraelczycy zazwyczaj robią sobie gap year na podróżowanie). A w Polsce nagle chcą powoływać 30-letnich koni, z działalnością i rodzinami xD

W cywilizowanym państwie, wzywanie na ćwiczenia/wznowienie poboru byłoby ogłoszone z np 2-letnim wyprzedzeniem, tak żeby choćby poukładać sobie sprawy, a nie hurr durr jakPokaż całość

całkowicie rozpłynęło mi się wczoraj ego podczas tripa z grzybami, nigdy tak mocno nie rozumiałem jak zamknięci we własnych pętlach myślowych jesteśmy i jak ekstremalne rzeczy muszą się wydarzyć, aby zaprzestać utrwalania przekonań, które nam weszły za pewnik. narracja umysłu programuje nam rzeczywistość i pewien ciąg zdarzeń zadecydował, że część ludzi ma ten luksus, aby swoje przekonania kwestionować, a część ludzi po prostu będzie wierzyć w te same rzeczy, które im się zakodowały.

dotarło do mnie, ile prawdziwych pragnień w życiu, swojego potencjału tracimy kosztem ciągu myśli, który zaszedł w głowie i kazał nam zachowywać się, mówić, decydować na określone sposoby.

w tamtym momencie zniknęło wszystko w co wierzyłem, poczułem tak silny kontakt z samym sobą, jakiego jeszcze nie doświadczyłem.

oczywistePokaż całość

Powiem wam coś, być może ważnego

Kiedy ktoś jest w depresji, takiej legitnej, i komuś jest źle - to takiej osobie potrzeba najczęściej jednej rzeczy.Świadomości że nie zostanie sam(a). Taka osoba czuje się okropnie, i nie raz nie jest w stanie funkcjonować, subiektywnie, bądź obiektywnie. Rzadko pomogą wówczas działania logiczne. Taka osoba nie potrzebuje co do zasady wyręczenia w czynnościach codziennych, bo może się wówczas czuć, jakby wymuszała na was swoim złym samopoczuciem pomoc, i nie była w stanie realizować zadań do których jest powołana, które powinna robić i jeszcze bardziej wpaść w czarną rozpacz. Zresztą, depresję można też mieć realizując swoje obowiązki całkiem dobrze. W każdym razie taka osoba nie potrzebuje również pocieszania że "będzie dobrze, weź się w garść", bo nawet jak to jest prawda, to taka osoba nie dostrzeże tego. W takim momencie taka osoba jest niezdolna do odczuwania optymizmu. No i nie weźmie się w garść. Taka osoba nie jest głupia.

Najlepsze co można takiej osobie zrobić, to po prostu zapewnić że się będzie. Zapewnić, że choćby ta osoba od rana do nocy gapiła się w ścianę zalewając się łzami, to się przy niej będzie. Że nie oczekuje się, że wstanie, i że zacznie robić rzeczy. Ale że się będzie gdzieś tam w pobliżu i jak będzie wstawać, to jeżeli będzie czuła potrzebę, to będzie mogła skorzystać z naszej pomocy. Nie będzie musiała. Będzie mogła. I podkreślać takiej osobie że ma prawo. Ma prawo płakać, ma prawo czuć się źle, ma prawo wyrażać swoją pustkę i beznadziejność, i pomimo tego że teraz przez tą osobę przemawia choroba, to traktujesz ją jak człowieka, to dla Ciebie, często dla Ciebie jednego/jednej, ta osoba dalej jest podmiotem, a nie jakąś kaleką niemotą, ciężarem i w sumie dobrze by ją było wysłać do wariatkowa, żeby to inni się "męczyli".Pokaż całość

Różne są kobiety ale w większości chcą one takiego partnera, który będzie je wspierał, spędzał z nimi czas i nie robił im krzywdy. Ta obsesja na punkcie wyglądu zwana blackpillem pochodzi z waszej własnej projekcji psychologicznej. Przegrywi używają skali x/10 w ocenie kobiet i ogółem oceniają je po wyglądzie, dlatego spodziewają się tego samego od wszystkich innych. Może tak jest w klasie niższej społeczeństwa, nie wiem, ale cywilizowani i wykształceni ludzie niePokaż całość

Macie coś takiego, że was obrzydzają ludzie otyli? Nie mówię o takich z lekką nadwagą tylko takich naprawdę grubych. Dla mnie każda osoba otyła od razu staje się nieatrakcyjna i nie potrafiłabym tego obrzydzenia pokonać żeby się z kimś spotykać. Mam to na uwadze, że takie osoby przecież mogą być równie wartościowe i powinno się im pomagać, ale ten wstręt nie pozwalałby mi się wiązać z kimś takim. Dodatkowo często otyłość kojarzyPokaż całość

Po latach spotykania się z innymi ludźmi, po latach bycia w związkach. Mam pewne przemyślenia, którymi chciałbym się z wami podzielić.
Po pierwsze ludzie zazwyczaj nas nie widzą, nie chodzi o dosłowne znaczenie słowa widzieć. Chodzi oto, że nie chcą być z nami ze względu na nasze unikatowe cechy. Indywidualny zbiór cech danego człowieka. Zazwyczaj chcą tylko obecności drugiego człowieka w swoim życiu. Chcą zapchać emocjonalną dziurę, pustkę.
Oczywiście w jakiś sposób możemy się im podobać, ale nie całościowo.
Z czasem pojawia się coraz więcej prób zmiany naszego zachowania, może nawet wyglądu, próby wymuszenia na nas abyśmy byli tacy jak ktoś od nas oczekuje. Nie mam tutaj na myśli przepracowywania wspólnych kompromisów i dostrojenia się do wspólnego życia.
Mam na myśli dosłowną próbę zmiany naszego ja, pod wizję naszego partnera.
Jeśli moja osobowość Ci nie pasuje, to jakie mamy pole do budowania relacji?Pokaż całość

#koronawirus
Troll, tu nie ma nic związanego z koronawirusem, chciałem się pochwalić jakiego kochanego kotka mam, pomaga mi obniżyć #depresja i tylko on mi został w tym nic nie wartym życiu.
#kitku #pokazkota

Uśmiałem się jak pęknięty jeż xD

#heheszki #humorobrazkowy #asterixiobelix

Trochę smuci mnie fakt, że tutaj, na Wykopie wielu ludzi uważa, że znalezienie sobie "loszki" to sposób na wyjście z przegrywu.
Wielu użytkowników wręcz zachęca do poszukiwań drugiej połówki jako recepty na tzw. "s----------e"
Niestety prawda jest taka, że nieszczęśliwy singiel, nie zazna szczęścia w związku. Sytuacja troszke taka jak z piciem alkoholu. A-----l poglębia stan w jakim jesteś przed wypiciem pierwszego kieliszka.
Podobnie systuacja ma się z zawieraniem relacji pomiędzy dwoma osobami. Bolesna prawda jest niestety taka, że do stałego związku lubi dość szybka wkraść się rutyna, i osoba która jako syngiel nie potrafiła stawić czoła szarej rzeczywistości może szybko się rozczarować problemami dnia codzinnego w związku małżeńskim lub partnerskim. Wszystkie osoby jakie znam i są w dłuższej relacji (powiedzmy 5-10 lat i więcej) były pozytywnie nastawione do świata jeszcze przed wejściem w długoterminową relację.
Jednorazowa przygoda jako wyjście z przegrywu? Hmmm Smutny człowiek raczej nie znajdzie sobie partnerki na przygodny s--s. I pieniądze nie mają tu nic do rzeczy, bo te raczej nie są ważne dla kobiety, gdy szuka partnera na jedną noc.
Dlatego proszę, gdy macie do czynienia z osobą w tzw. "przegrywie" to nie dawajcie mu rad, by znalazł sobie dziewczynę, bo to nada mu sens życia, bo tak to nie działa. Pomóżcie mu najpierw żyć szczęśliwie w pojedynkę. Spróbujcie go zarazić jakimś hobby, wyciągnijcie go na koncert, imprezę cokolwiek, ale tylko i wyłącznie w celu rozrywki, a nie szukania mu panny.Pokaż całość