#paryz2024
Wyczuwam, że tak jak i w poprzednich latach, tak i za kilka dni będę mieć depresyjny nastrój (*sad doomer alert*/*smutna żaba*). Mam tu na myśli pewnego rodzaju pustkę, bo kiedy człowiek jest zazwyczaj przyzwyczajony do tego, że lato to "sezon ogórkowy", a tu co cztery lata "dzieje się!". Najpierw Erło, potem Igrzyska. A kiedy te drugie się kończą i minie kilka dni jest taki smutek, że wszystko ma swój koniec. Jakoś tak zostało mi to chyba z czasów dzieciństwa, że koniec Igrzysk, połowa sierpnia, zaraz kończą się wakacje i trzeba wracać do szkoły ( ͡° ʖ̯ ͡°) A było jednak bardzo dużo emocji przez te wydarzenia, człowiek śledził poczynania tych sportowców, kibicował, przeżywał, dzielił się swoimi poglądami. Bawił się w eksperta, spekulował, analizował. Co do samych Igrzysk - ogólnie mi się podobały. Na plus na pewno to, że w końcu można było śledzić wszystko, nie było różnicy kilku stref czasowych, a za dwie dyszki Max dawał możliwość obejrzenia dyscyplin, które nie były transmitowane w TVP. Ceremonia otwarcia też była spoko, w Los Angeles na bank będzie więcej propagandy LPG niż te 10 minut w Paryżu (mark my word). Na początku śledziłem zaciekle wszystkie zmagania z udziałem Polaków, ale potem trochę się zawiodłem. Największe zażenowanie można było odczuć przy występach naszych pływaków i lekkoatletów. Cieszy natomiast srebro w siatkówce, złoto kobiety-pajonka, brąz drużynowy pszczelarek oraz julka bokserka. Szkoda mi zapaśników, bo jednak w poprzednich latach jakieś tam medale się udawało w tej dyscyplinie zdobyć i fajnie się oglądało te walki, no ale cóż, nie pykło. Dobrze, że w końcu głośno zaczęto też mówić o patologiach w sporcie jeśli chodzi o związki i wszelkiej maści "działaczy". Choć z drugiej strony powinno się też trąbić o roszczeniowej postawie niektórych turystów, którzy "z orzełkiem na piersi" przyjechali po prostu dobrze się bawić, zamiast dać z siebie 1000% i walczyć o medale. Tak czy siak, bawiłem się wyśmienicie i ciężko mi będzie jakoś wrócić do szarej codzienności ( ͡º ͜ʖ͡º)
...
Oczy mi się śmieją i krew krąży
Wyczuwam, że tak jak i w poprzednich latach, tak i za kilka dni będę mieć depresyjny nastrój (*sad doomer alert*/*smutna żaba*). Mam tu na myśli pewnego rodzaju pustkę, bo kiedy człowiek jest zazwyczaj przyzwyczajony do tego, że lato to "sezon ogórkowy", a tu co cztery lata "dzieje się!". Najpierw Erło, potem Igrzyska. A kiedy te drugie się kończą i minie kilka dni jest taki smutek, że wszystko ma swój koniec. Jakoś tak zostało mi to chyba z czasów dzieciństwa, że koniec Igrzysk, połowa sierpnia, zaraz kończą się wakacje i trzeba wracać do szkoły ( ͡° ʖ̯ ͡°) A było jednak bardzo dużo emocji przez te wydarzenia, człowiek śledził poczynania tych sportowców, kibicował, przeżywał, dzielił się swoimi poglądami. Bawił się w eksperta, spekulował, analizował. Co do samych Igrzysk - ogólnie mi się podobały. Na plus na pewno to, że w końcu można było śledzić wszystko, nie było różnicy kilku stref czasowych, a za dwie dyszki Max dawał możliwość obejrzenia dyscyplin, które nie były transmitowane w TVP. Ceremonia otwarcia też była spoko, w Los Angeles na bank będzie więcej propagandy LPG niż te 10 minut w Paryżu (mark my word). Na początku śledziłem zaciekle wszystkie zmagania z udziałem Polaków, ale potem trochę się zawiodłem. Największe zażenowanie można było odczuć przy występach naszych pływaków i lekkoatletów. Cieszy natomiast srebro w siatkówce, złoto kobiety-pajonka, brąz drużynowy pszczelarek oraz julka bokserka. Szkoda mi zapaśników, bo jednak w poprzednich latach jakieś tam medale się udawało w tej dyscyplinie zdobyć i fajnie się oglądało te walki, no ale cóż, nie pykło. Dobrze, że w końcu głośno zaczęto też mówić o patologiach w sporcie jeśli chodzi o związki i wszelkiej maści "działaczy". Choć z drugiej strony powinno się też trąbić o roszczeniowej postawie niektórych turystów, którzy "z orzełkiem na piersi" przyjechali po prostu dobrze się bawić, zamiast dać z siebie 1000% i walczyć o medale. Tak czy siak, bawiłem się wyśmienicie i ciężko mi będzie jakoś wrócić do szarej codzienności ( ͡º ͜ʖ͡º)
...
Oczy mi się śmieją i krew krąży
Kartonowe łóżka były już w Tokio i nikt nie dawał o to #!$%@?...