W pustym pokoju uwiędłe kwiaty, w fotelu siedzi Jełop wąsaty,
a zegar tyka, bo czas umyka.
Z każdym browarem Jełop zanika.
I co tak siedzisz knurze opasły?
Twoje nadzieje i gwiazdy już zgasły,
Knurze opasły!
a zegar tyka, bo czas umyka.
Z każdym browarem Jełop zanika.
I co tak siedzisz knurze opasły?
Twoje nadzieje i gwiazdy już zgasły,
Knurze opasły!






Zresztą sam się chyba później słusznie zreflektował, patrząc na jego dalsze działania.
#historia
źródło: dfsfs
Pobierz