Co w waszym życiu było takim przełomowym momentem, że zaczęliście się zastanawiać, czy to w ogóle ma sens?
U mnie to chyba końcówka podstawówki. Nie przekonywała mnie argumentacja osób, uczących religie w podbazie. Zadawałem pytania dotyczące poszczególnych fragmentów Biblii, a w szczególności starego testamentu. Rodzice trochę pod przymusem wysłali mnie potem do gimnazjum katolickiego i mimo początkowych oporów trafiłem na dość fajną grupę
Temat psów i sztucznych ogni wiecznie żywy. Naczytalam się ostatnio postów I komentarzy jacy to głupi i wredni są ludzie którzy wkurzeni na psy szczekajace i srajace po trawnikach chcą he złośliwie straszyć petardami
Zgadzam się to głupie, co pies winny.
Ale jak widać na załączonym obrazku patologie są identyczne po obu stronach ))¯_(ツ)_/¯
Od dłuższego czasu zastanawiałam się nad wrzuceniem takiego wpisu, ale pomyślałam, ze mnie kiedyś takie informacje by pomogły, więc może i tutaj dla kogoś okażą się przydane.
Do rzeczy. Jestem DDA, mam pijącego ojca, matka nigdy nie zdecydowała się od niego odejść. Z zewnątrz kulturalna typowa rodzina wykształconych ludzi. Mój ojciec nie wystawał pod budką z piwem, pił „kulturalnie”. W domu awantury od drobnych, przez większe, aż po grube inby z tłuczeniem
Generalnie miałam problem z tym, że rozsadzała mnie agresja. Teraz staram się oddzielić to, że są rzeczy o które mam żal do rodziców i mogę o tym powiedzieć, od opatowania złością na prawo i lewo. Ale łatwo nie jest, bo czasami ciężko jest zlokalizować prawdziwe źródło złości. Długo miałam tak, że złościłam się na cały świat poza rodzicami. Czasami dalej tak mam ( ͡°
@fastmotion nie każdy kto miał rodzica dda musi się leczyć. U mnie takie najbardziej charakterystyczne rzeczy to strach przed relacjami, straszne poczucie winy w stosunku do rodziców, 0 samoocena.
@dzielnypacjent bo jak był w ciągu to albo się awanturowal dzień po dniu, albo spał, nie można było na niego liczyć, zapominal mnie odebrać ze szkoły/przedszkola, albo przychodził nawalony jak szpadel, do dzisiaj czasami wpada do mnie do pracy. Zzeral cały obiad, bo
@Wegrzynski chciałam tylko napisać, że można się z takich problemow leczyć, jak sądzisz czyj post bardziej pomoże, Twój czy mój. I tak byłam i u psychiatry i u psychologa.
I uważam że lepiej żeby ktoś szukal pomocy jako mityczne dda niż żeby dalej wierzył, że nie ma mu jak pomóc, albo wszystko jest ok.
@ka-buc na przyjęcie krótko, jakiś tydzień. Testy psychologiczne, psycholog, psychiatra, szef ośrodka i decyzja. Wybralam intensywna terapię grupowa, miałam Fulda bo wpadlam z listy rezerwowej, chyba czekałam jakieś 2 mce
@FionnMacCumhail jasne. Ja moją całe lata trzymałam na piedestale twierdząc, że była idealną. A prawda jest taka, że była po prostu zwyczajna, a w trudnej sytuacji nie dała rady. Nie oskarża tylko jej, ale mam dwoje rodziców i uważam że wina za sytuację jest wspólna.
@MojDomMojaTwierdza: hej. Piszę w sprawie dda. Mój przyjaciel ma ten sam problem i potrzebuje pomocy. Mogę prosić o kontakt kto Tobie pomógł się z tym uporać? Od razu założyłem konto na wykopie jak zobaczyłem wiadomość od Ciebie. Będę wdzięczny za pomoc. Pozdrawiam
Trochę tendencyjnie, bo o ile swoje chce urodzić i wychowywać niezależnie od stanu zdrowia to adopcja mnie nie interesuje, niezaleznie od stanu zdrowia.
Szczęść Boże! Wtorek 07-11-2017 #mikromodlitwa #mirkomodlitwa #sanctorumalbum Tak jak rok temu, na początku listopada, #mikromodlitwa weryfikuje listę modlących. Dlatego przez następny tydzień, (do niedzieli włącznie) oprócz codziennego wpisu zbierającego intencje, pojawi się też drugi, którego celem będzie sprawdzenie "listy obecności". Bardzo proszę, aby osoby wołane w tym wpisie deklarowały (potwierdzały) w komentarzach swoją gotowość do modlitwy. Brak takiego komentarza będzie uznany za rezygnację z uczestnictwa w mikromodlitwie. Także osoby które chciałyby się
Mirki i Mirabelki ( ͡°ʖ̯͡°) chcę poznać Waszą opinię, bo martwię się i niepokoje, a zarazem denerwuje. Mój niebieski, lvl 21 nie umie wyjść gdzieś, aby nie pić chociażby piwa. W domu, w samotności rownież pije, nie do nieprzytomności, ale chociażby to piwo dziennie. Uważa, że to normalne i nie mam prawa nic mówić. Prosiłam go, aby w takim razie wyszedł
Przez 3 dni z powodu urlopów musiałam posiedzieć na słuchawce i czego ja tam doświadczyłam, to chyba nigdy nie zapomnę. Zdarzyło mi się już pracować w call center, ale to było dawno temu i wtedy inaczej na to patrzyłam. Aż Wam spisałam mniej więcej rozmowę z pewną panią, którą odbyłam wczoraj. O dziwo takich rozmów było sporo. Zdarzali się nawet gorsi i mniej rozumni klienci. Powiedziałabym, że to taka dosyć standardowa rozmowa
Kiedy przestaliście chodzić do Kościoła?
Co w waszym życiu było takim przełomowym momentem, że zaczęliście się zastanawiać, czy to w ogóle ma sens?
U mnie to chyba końcówka podstawówki. Nie przekonywała mnie argumentacja osób, uczących religie w podbazie. Zadawałem pytania dotyczące poszczególnych fragmentów Biblii, a w szczególności starego testamentu. Rodzice trochę pod przymusem wysłali mnie potem do gimnazjum katolickiego i mimo początkowych oporów trafiłem na dość fajną grupę