Maszyny, które osobiście uważam za ciekawe, a które mogą niektórym nie być znane; odc. 34/???

Dornier Do 28

Zaprojektowany pod koniec lat 50 XX wieku na podstawie wcześniejszego jednośilnikowego modelu Do 27. Podobnie jak poprzednik Do 28 jest górnopłatem, lecz posiada dwa nietypowo zamontowane silniki w gondolach znajdujących się na przodzie kadłuba, do których dołączone jest również podwozie. Podobnie do Do 27, Do 28 charakteryzuje się wysoką predkością przelotową, doskonałą sterownością przy niskich prędkościach jak również właściwościami STOL (short takeoff and landing/krótki start i lądowanie). Ze wględu na osiągi i właściwości wykorzystywany jest głównie przez służby wojskowe – Dornier Flugzeugbau GmbH otrzymało pomoc finansową od niemieckiego rządu do opracowania samolotu transportowego STOL mogącego pomieścic do 13 pasażerów. Do jego głównych zadań należy transport, komunikacja oraz rozpoznanie. Znalazł również nabywców wsród operatorów cywilnych. Oblatany 29 kwietnia 1959 roku i produkowany do 1974r. We wszystkich wersjach powstało łącznie ponad 150 egzemplarzy. Nazywany potocznie przez niemieckich pilotów ”koniem roboczym” ze względu na swoją niezawodność. Pozostaje w użyciu do dzisiaj zarówno w służbach wojskowych jak również jest wykorzystywany do lotów cywilnych m.in. do skoków spadochronowych.

PodstawowePokaż całość

Maszyny, które osobiście uważam za ciekawe, a które mogą niektórym nie być znane; odc. 32/???

Nord-Aviation 1500 Griffon

Eksperymentalny samolot z napędem strumieniowym - ramjet - rodzaj silnika odrzutowego wykorzystujący własny ruch postępowy do wytwarzania ciągu – potrzebuje asysty innego napędu do osiągniecią odpowiedniej prędkości do pracy. Projekt w całości fundowany przez rząd francuski w celu wykonania badań dla skrzydeł samolotowych z dodatnim skosem oraz w układzie delta. 24 sierpnia 1953 zamówiono dwa prototypy. Pomimo założenia, że miały to być lekkie myśliwce przechwytujące, nie planowano jakiegokolwiek wyposażnia wojskowego, mając służyć jedynie do celów naukowych. W całym przedsięwzięciu najbardziej nowatorskie było zastosowanie podwójnego napędu turbojet/ramjet. Jako, że ramjet nie jest w stanie wytwarzać ciągu stojąc w miejscu, silnik turboodrzutowy rozpędzał płatowiec do ok. 1000km/h po czym ramjet mógł rozpocząc pracę. Griffon I poraz pierwszy wzbił się w powietrze 20 września 1955r. Początkowo wyposażony jedynie w silnik turboodrzutowy, osiągnął prędkość maksymalną wynoszącą Mach 1,3. Kolejna wersja – Griffon II – posiadająca już podwójny napęd została oblatana 23 stycznia 1957r. osiągając ostatecznie prędkość Mach 2,19. Cały program testowy wykazał szereg trudności technicznych jak przegrzewanie się powierzchni płatowca, które była wykonane z duraluminium oraz częstych awarii dyszy wylotowej związanych z temperaturami generowanymi przez ramjet. Skupiono się również na próbach kontroli silnika strumieniowego zmieniając stosunek paliwa i powietrza trafiający do systemu. Według pilotów charakterystyka lotu płatowca była doskonała, ramjet mógł być włączany w bardzo szerokim zakresie prędkości, był niewrażliwy na zmiany kąta natarcia oraz potrafił utrzymywać przyspieszenie w trakcie wykonywania skrętów. Program zakończono w 1961 roku.

PodstawowePokaż całość

Maszyny, które osobiście uważam za ciekawe, a które mogą niektórym nie być znane; odc. 31/???

Shin Meiwa US-1/ ShinMaywa US-2

Wodnosamolot STOL (short take-off and landing/krótki start i lądowanie) zaprojektowany do patrolowania, zwalczania łodzi podwodnych (ASW – anti-submarine warfatre) oraz akcji poszukiwaczo ratunkowych (SAR – search and rescue). Wraz z końcem drugiej wojny światowej, rozpoczęciem okupacji Japonii oraz wprowadzeniem w grudniu 1945r. zakazu produkcji statków powietrznych, japoński przemysł lotniczy musiał przekierować swoją pracę na inne sektory - głównie przemysł ciężki. Pod koniec lat 40 XX wieku Kawanishi Aircraft Corporation dokonało reorganizacji stając się ShinMeiwa Industries. Wraz z rozpoczęciem się Zimnej Wojny w latach 50, przedsiębiorstwo wznowiło działalność swoich zakładów lotniczych początkowo operując jedynie jako podwykonawca oraz świadcząc usługi serwisowe m.in. maszyn Martin P5M Marlin dla US Navy. Powołana została komisja celowa do opracowania wodnosamolotu o wysokiej dzielności morskiej, który mógłby lądować w trudnych warunkach oraz być wytrzymały na uderzenia fal. Do 1959r. opracowano wstępny projekt. Całe przedsięwzięcie miało bardzo duże wspracie ze strony USA, którym zależało na rozwoju japońskiego lotnictwa w tym kierunku ze względu na rosnącą flotę łodzi podwodnych ZSRR. Aby przyspieszyć rozwój projektu, USA przekazało jeden egzemplarz Grumman HU-16 Albatross dla ShinMeiwa do wykonania odwrotnej inżnierii. Powstała na tej podstawie maszyna posiadała szeroką liczbę dokonanych modyfikacji takich jak nowatorski system klap strumieniowych zwiększający możliwości STOL (na opuszczone klapy tłoczone jest dodatkowe powietrze z dysz zwiększając tym samym noszenie – do tego celu wewnątrz kadłuba zamontowany był dodatkowy silnik turbowałowy napędzający sprężarkę), stabilizator pionowy i ster wysokości w układzie ”T” oraz deflektory na kadłubie zwiększające stabilność na powierzchni wody. Po udanych testach Japońskie Morskie Siły Samoobrony (Kaijō Jieitai) zamówiły w 1969r. 21 egzemplarzy, które otrzymały oznaczenie PS-1. Pomimo doskonałych osiągów maszyny cały projekt spotkał sie z mocną krytyką, ze względu na małą produkcję i wysokie koszty związane z opracowaniem nowego samolotu. Aby przeciwdziałać eskalacji krytyki ShinMeiwa rozpoczęło sprzedaż eksportową opracowanych technologii jako elementy gotowe do instalacji w innych samolotach m.in. system kontroli silników oraz hydraulikę. Ostatecznie maszyna weszła do służby w 1971r. Powstało łącznie 43 egzemplarze. W 1995r. ShinMaywa (nazwa firmy została zmieniona w celu ułatwienia wymowy dla obcokrajowców) rozpoczęła projektowanie zrewidowanej wersji płatowca. Wprowadzono zmiany w aerodynamice, systemach elektronicznych, zainstalowano kabinę ciśnieniową oraz mocniejsze silniki. Pierwszy lot zmodernizowanej wersji - US-2 - odbył sie 18 grudnia 2003r. Oficjalna produkcja i wprowadzenie do służby odbyło sie w 2007r. Do chwili obecnej powstało 8 sztuk. US-2 jest oferowany także w wersji pożarniczej. Ostatnie egzlemplarze US-1 zostały wycofane ze służby w 2017r.

PodstawowePokaż całość

#ukraina #wojna #rosja

@ImNewHere Widziales tego posta?
https://twitter.com/rrichcord/status/1592965745306398720
#ukraina #polska #ciekawostki

Pomiar temperatury wzbudzany (i zasilany) przez RFID (NFC) w postaci tagu w naklejce.

#rfid #nfc #ciekawostki

W związku z tym, że nie będę miał czasu jutro i prawdopodobnie pojutrze, wrzucam wcześniej jeden odcinek.

Maszyny, które osobiście uważam za ciekawe, a które mogą niektórym nie być znane; odc. 26/???

Beechcraft King Air

KingPokaż całość

Maszyny, które osobiście uważam za ciekawe, a które mogą niektórym nie być znane; odc. 25/???

Lockheed U-2 ”Dragon Lady”

Jednosilnikowy odrzutowy samolot rozpoznawczy używany przez USAF a wcześniej również przez CIA. Początkowa idea Lockheed Corporation powstała na początku lat 50 XX wieku. Po drugiej wojnie światowej wojsko Stanów Zjednoczonych potrzebowało dobrego rozpoznania lotniczego, które umożliwiłoby określenie ówczesnych zdolności ZSRR jak również, aby uniknąć sytuacji podobnych do ataku na Pearl Harbor. Pomysł zatwierdzono już w 1954r. a w 1955 odbył się pierwszy lot testowy. Systemy kamer rozpoczęto projektować jeszcze przed rozpoczęniem wyboru i rozpoczęcia konstrukcji dokładnego płatowca. Ostateczna wersja użyta na pokładzie wykorzystywała pionierskie rozwiązania technologiczne jak np. ray tracing. Pierwsza wersja nosiła nazwę CL-282 i bazowała na skróconym kadłubie istniejącego F-104 do którego dołączono długie i wąskie skrzydła. Startował przy użyciu specjalnego wózka i lądował na brzuchu – de facto był to szybowiec z silnikiem odrzutowym. Początkowo osiągnął pułap 22300m (73000ft), lecz wojsko nie patrzało na niego przychylnym okiem, ze względu na wykorzystanie wyłączne jednego silnika oraz brak podwozia. Ostatecznie po kilku większych i mniejszych zawirowaniach administarcyjnych zdecydowano się na wprowadzenie maszyny w fazę produkcyjną. Zamiast klasycznego podwozia zastosowano tzw. układ rowerowy – główne koła przednie zaraz za kabiną pilota oraz tylne za silnikiem. Dodatkowo przy starcie używano dwóch „podpór” na końcach skrzydeł, które były odrzucane przy starcie. Końcówki skrzydeł są wykonane z tytanu w celu ich ochrony. Po lądowaniu ekipa naziemna dołącza ponownie „podpory” i samolot kontynuuje kołowanie do miejsca parkowania. Wersja konstrukcyjna osiąga pułap ponad 24000m (80000ft) i zasięg przekraczający 11000km. Wraz z poddźwiękową prędkością przelotową pozwala to na wykonywanie dwunastogodzinnych lotów rozpoznawczych. Ze względu na na swoje osiągi w kabinie jest utrzymywane ciśnienie odpowiadające wysokości 8500m n.p.m. a pilot dodatkowo ubrany jest w skafander kosmiczny. Podczas pojedynczej misji może stracić nawet do 5% masy własnego ciała. Powstało łącznie ponad 100 egzemplarzy z czego te nadal pozostające w użyciu wyprodukowano w latach 80 a najnowsze modernizacje techniczne przeprowadzono w 2012 roku. Jest również wykorzystywany przez NASA pod nazwą ER-2 (earth resources) do obserwacji atmosferycznych i astronomicznych. Swoją długoletnią służbę zawdzięcza możliwości szybkiej zmiany obserwowanego obiektu, co nie jest możliwe w przypadku satelitów. Obok takich maszyn jak B-52, KC-135 czy C-130 jest jednym z najdłużej pozostających w słubie samolotów w historii lotnictwa.Pokaż całość

967 431 + 105 = 967 536

104 rocznica odzyskania niepodległości, więc Orzełek ma 105km bo mi się powaliło ;D
Drugi raz mi się nie chce jechać.

#rowerowyrownik #slask #gravel #rowerPokaż całość

Kmicic vs Wołodyjowski w aranżacji LEGO. Oglądaj waćpan, zapraszania oszczędź.

#szabla #bronbiala #szermierka #fechtunek #film #ciekawostki

To był drugi śródziemnomorski patrol U-331 (dowódca: Oberleutnant zur See Hans-Diedrich Freiherr von Tiesenhausen) z 1. Unterseebootsflottille. Dokładnie 81 lat temu - 12 listopada 1941 r. ten okręt podwodny wypłynął z Salaminy z zadaniem wyładowania oraz ewakuacji pododdziału niemieckich wojsk specjalnych, którego celem było wysadzenie brytyjskiego pociągu wojskowego w rejonie Ras Gibeis w Libii. Pierwsza część zadania się udała, ale Brytyjczycy wyłapali wszystkich, zanim podłożono pierwszy ładunek. W związku z tym U-331 musiał wracać sam

25 listopada 1941 r. o godz. 14:41 - przy wejściu do brytyjskiej bazy morskiej w Aleksandrii - nasłuch U-331 zameldował, że słyszy odgłosy dużych okrętów nawodnych. Oberleutnant zur See von Tiesenhausen rozkazał wejść na głębokość peryskopową i nie mógł uwierzyć w to, co zobaczył. Przed nim płynęły trzy pancerniki: HMS Queen Elizabeth, HMS Barham i HMS Valiant oraz ich eskorta w postaci ośmiu niszczycieli. Jako pierwszy na cel poszedł płynący w środku HMS Queen Elizabeth, ale na szczęście dla niego, a na nieszczęście dla Niemców - wykonał nagły zwrot. W związku z tym U-331 wycelował w HMS Barham o wyporności 31 100 BRT. Okręt ten był tak blisko (375 m od U-Boota), że wypełniał cały okular peryskopu, więc Oberleutnant zur See von Tiesenhausen nie mógł go nawet zidentyfikować. O godz. 16:19 (zgodnie z KTB U-331) Niemcy odpalili pierwszą salwę czterech dziobowych torped. Chwilę później (dokładnie po 24 sek.) trzy z nich trafiły w lewą burtę, z czego prawdopodobnie dwie tuż obok magazynu amunicji. W związku z tym HMS Barham dosłownie eksplodował i w ciągu trzech minut zatonął wraz z dowódcą (Capt G.C. Cooke) i 861 członkami załogi.

Zgodnie z obiegową opinią po ataku tym U-331 miał zejść na rekordowe 250-270 m (zależnie od źródła). W KTB U-331 nie ma jednak takiej informacji. Oberleutnant zur See von Tiesenhausen informuje, że U-331 zeszedł najpierw na 80 m, następnie na 130 m, a później wrócił na głębokość 80 m. W każdym razie Oberleutnant zur See von Tiesenhausen nie widział, ani nie słyszał efektów swojego ataku (jednak w KTB U-331 jest napisane, że "Po detonacjach słychać było trzaski sugerujące pękanie grodzi"). Dopiero o godz. 20:39 U-331 wynurzył się, ale jako że zauważono na horyzoncie kilka cieni - okręt podwodny znów się zanurzył. Kolejne wynurzenie nastąpiło o godz. 23:29, a już 26 listopada o godz. 01:31 Oberleutnant zur See von Tiesenhausen zameldował, że w kwadracie CO 6858 storpedował pancernik, ale nie wie za bardzo co się z nim stało. W związku z tym - oraz faktem, że B-Dienst nie przechwyciła brytyjskiego komunikatu o zatopieniu HMS Barham - Niemcy wstrzymali się z ogłoszeniem ewentualnego sukcesu. Dopiero pod koniec stycznia 1942 r. U-Bootwaffe była pewna, że pancernik został zatopiony, co komunikatem do prasy z 27 stycznia 1942 r. potwierdziło Royal Navy. W związku z tym za swój wyczyn Hans-Diedrich Freiherr von Tiesenhausen - od 1 stycznia 1942 r. już w stopniu Kapitänleutnant - został odznaczony Krzyżem Rycerskim KrzyżaPokaż całość

Teraz na Kremlu
XD

#ukraina #wojna #heheszki

Czasowy "wyłącznik" do świec.

#ciekawostki

30 września w mieście Barry w południowej Walii odsłonięto tablicę pamiątkową na cześć dziennikarza Gareth'a Jones'a, który był pierwszym dziennikarzem który opowiedział światu o Hołodomorze, zbrodni komunistycznego reżimu. Tablica pamiątkowa znajduje się w kościele na cmentarzu, na którym Jones został pochowany wraz z rodziną.

Podczas wyprawy do zsrr w marcu 1933 r., Jones nielegalnie odwiedził Ukrainę. 29 marca opublikował komunikat prasowy opisujący cierpienie głodujących Ukraińców, a później kilka raportów na ten tematPokaż całość

TLDR: Spowiedź alkoholiczki

Te ostatnie dyskusje o alkoholizmie wśród kobiet, skłoniły mnie do refleksji nad własnym uzależnieniem od alkoholu.
Tak naprawdę tylko mój terapeuta i chłopak wiedzą jak daleko to uzależnienie zaszło. Będzie długo.

Jak się zaczęło?Pokaż całość

Tak wygląda przekrój japońskiego podmorskiego kabla telekomunikacyjnego
#heheszki #foodporn

( ͡° ͜ʖ ͡°)

#bartosiak Cytat Bartosiaka na dziś! https://emarcins.github.io/drBartosiakQuotes/ #ukraina #rosja #wojna #heheszki

#gruparatowaniapoziomu