Tej siły już nie powstrzymacie xD Będzie oficjalny rekord plusów na wykopie?

Jeśli ten wpis osiągnie 16384 plusów, dodam go jeszcze raz z podwojoną ilością Czarnobiałkowów i niespodzianką ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Poprzedni wpis

#heheszki #czarnobialkow #glupiewykopowezabawy

Chyba moje ulubione zdjęcie z Tuvalu, dość obrazowo ukazujące... szerokość kraju (w niektórych miejscach).

Takie już są uroki życia w państwie położonym głównie na atolach (poza Tuvalu, republikami w przeważającej mierze znajdującymi się na atolach są Kiribati i Wyspy Marshalla na Pacyfiku oraz Malediwy na Oceanie Indyjskim). Przy wysokim przypływie można skakać do oceanu bezpośrednio z ulicy.

Atol jest to, w dużym skrócie, pas ziemi (a raczej piachu) powstały w wyniku zapadania się wygasłego wulkanu, wskutek czego nagromadzone wokół niego koralowce i gleba zostały wyparte na powierzchnię, często tworząc wewnątrz spektakularną lagunę. Jednak poza niewątpliwym atutem iście rajskich widoków, życie na atolu przypomina raczej usłaną trudami walkę o przetrwanie. Czym dłużej zaznajamiam się z lokalną codziennością, tym częściej zastanawiam się, dlaczego ktokolwiek kiedykolwiek mógł podjąć decyzję o osiedleniu się właśnie tutaj. A następnie odwracam wzrok ku tafli wody i chyba zaczynam rozumieć, że w tym szaleństwie jedyną metodą musiała być ta błękitna laguna.

TematPokaż całość

Talofa Mirki! Uff, dotarłem do Tuvalu!

70 godzin. Popijania rumu, czytania podróżniczych pulpów, niekończących się rozmów z tuvaluańskimi marynarzami, ale przede wszystkim ,wzorem towarzyszy niedoli, leżenia w półśnie plackiem na twardych pokładowych dechach, przewalając się z boku na bok próbując ignorować narastający wraz ze zbliżaniem się ku równikowi upał.

Muszę odespać. A później spróbować obiecanego przez marynarzy lokalnego wina palmowego Kao (tzw. sour toddy) i zdać relację ( ͡°Pokaż całość

Cześć Mirki,

dziękuję za tak niespodziewanie duży odzew:) Jestem już na statku i udało mi się złapać 3G w porcie na lokalnej karcie. Wszystko wskazuje na to, że zaraz wreszcie ruszamy (podobno start odkładano już od ponad tygodnia). Rubaszny kapitan przyszedł się przywitać i pośmiać, chyba nie mógł uwierzyć, że się pojawię.

W chińskim sklepiku udało mi się dostać słomkową matę i łazienkowy chodnik (patent który już wcześniej zaobserwowałem u podróżujących na decku lokalnych matek z dziećmi), u pani za rogiem trochę mojej ulubionej literatury - używanych pulpów podróżniczych mocnej C klasy (szczególnie ta z wierzchu, The Kon-Tiki Expedition wydaje się ciekawa) oraz butelka ciemnego Bounty rumu. Chyba można ruszać.

NiePokaż całość

Mirki, trzymajcie proszę kciuki. Jeśli wszystko dobrze pójdzie to jutro wchodzę na pokład statku płynącego do... Tuvalu, najrzadziej odwiedzanego i jednego z najbardziej odizolowanych państw na świecie. Jak jednak do tego doszło?

Ten kto pragnie załatwić jakąś sprawę na południowym Pacyfiku musi uzbroić się w trzy rzeczy: dobre buty, cierpliwość i masę czasu. To, że wyszukiwanie czegokolwiek za pomocą internetowego medium jest tu bardzo słabo rozwinięte zrozumiałem już dawno. A już w szczególności jeżeli mowa o rynku wszelakich usług oceaniczno-transportowo-przewoźniczych.

Tuvalu zawsze było moim cichym marzeniem. Ekstremalnie odizolowane, zapomniane przez Boga wysepki powoli godzące się ze swoim nieuniknionym losem rychłego zniknięcia z powierzchni Ziemi pobudzają wyobraźnię. Wiedziałem jednak, że ze względu na horrendalne ceny biletów lotniczych spowodowane małą ilością zainteresowanych oraz brakiem jakiejkolwiek konkurencji na rynku, może to pozostać w sferze marzeń.

DlategoPokaż całość

Mirki, w swoim ostatnim wpisie wspominałem, że w pobliże zatoki najbliższej malutkiej wysepce mojego gospodarza statek dopływa najczęściej raz na tydzień (a płynie skromne 15 godzin).

Ze względu na ograniczenie czasowe, chcąc dostać się z powrotem do Honiary na Guadalcanal, musiałem poszukać alternatywnego źródła transportu. Okazało się, że w małej wsi nad pobliską zatoką znajduje się… ekhem… lotnisko, które raz dziennie obsługuje mały samolocik zmierzający do stolicy. Nie pozostało mi nic innego niż skorzystać z tej ciekawej a miejscami komicznej opcji.

Na Mirko trochę niewygodnie przegląda się zdjęcia więc postanowiłem stworzyć małą fotorelację w pokazywarce i dodać ją jako oddzielne znalezisko. Zdjęcie lotniska jako spojler ( ͡° ͜ʖ ͡Pokaż całość

Mirki, zastanawialiście się kiedyś, jak to jest żyć w kompletnej izolacji od świata? Bez prądu, zasięgu, na malutkiej wysepce z dala od… wszystkiego?

Historię Benjamina, 50latka z plemienia Mbale w Prowincji Zachodniej Wysp Salomona zdradza orająca jego czarny brzuch ogromna blizna. W latach 80, Ben, mający wtedy 17 lat, zachorowuje na raka. Pogodzony ze swym losem, żyjący na jednym z najbardziej niedostępnych archipelagów chłopak poznaje cudem przebywającego w okolicy Australijczyka, który opłaca mu przelot, leczenie i pełną rehabilitację u siebie w kraju.

W dowód wdzięczności, na jednej z wysepek należących do jego plemienia (tzw. Customery Land), Ben postanawia wybudować swojemu przyjacielowi pleciony z liści palmy sagowej domek, aby ten mógł odwiedzać go zawsze, kiedy tylko zapragnie spędzić czas na jednej z największych na świecie lagun - Marovo. Z biegiem czasu, Ben buduje jeszcze dwa podobne domki na swojej wysepce zapraszając kolejnych podróżujących.Pokaż całość

Mirki, melduję, że kartki z Wysp Salomona wysłane (zdjęcie w komentarzu). Tym razem udało mi się wysłać chyba wszystkim (oprócz trzech Mirków, których adresy dostałem za późno, ale za to wyślę z Kiribati). Na poczcie w Honiarze udało mi się dostać ostatni komplet znaczków wydanych na dwudziestolecie pielgrzymki Jana Pawła II w ten obszar Pacyfiku (1984 r.), zdjęcie również w komentarzu. Pocztówkę widoczną w prawym górnym rogu odkupiłem od samego jej autora nazwiskiem… Majchrzak. Niemiec polskiego pochodzenia, od 20 lat na Guadalcanal ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Wyspy Salomona są iście niesamowitym miejscem, pełnym ukrytych w gęstych dżunglach, przepowiadanych szeptem przez tubylców tajemnic, międzykulturowym, multijęzycznym kotłem skutkującym niekończącymi się napięciami społecznymi. Nazbierałem sporo materiału na kolejne wanderlustowe notatki, którymi będę Was zanudzał pewnie jeszcze przez kilka dni (właśnie wróciłem z kilkudniowego pobytu na odizolowanej małej wysepce, o którym mam zamiar jeszcze dziś opublikować wpis poruszający ogólnie temat wyobcowania na Pacyfiku).

Dziś w nocy z żalem opuszczam Guadalcanal i kieruję się na atol Tarawa na Kiribati skąd chętnie wyślę kolejne kartki. Będę miał dwugodzinną przesiadkę w Nauru, o którym podróżnik Wojciech Dąbrowski (obecnie na głównej Wykopu) pisał, że spotkał tam Polkę, żonę byłego prezydenta państewka (jakby nie patrzeć - pierwszą damę), obecnie sprzedającą na wyspie pamiątki (nie udało mi się jednak uzyskać naurańskiej wizy w ambasadzie na Fidżi, poradzono mi jednak, aby zagadać z obsługą lotniska żeby wypuścili mnie na chwilę zPokaż całość

Mirki, dzisiaj historia o tym, jak udało mi się odnaleźć melanezyjski chór w puszczy jednej z Wysp Salomona znany z Cienkiej Czerwonej Linii.

Wielu z Was interesujących się #filmy a w szczególności tymi o II wojnie światowej, kojarzy zapewne pieśń God, yu tekem laef blong mi wykorzystaną razem z innymi śpiewami chórów melanezyjskich w słynnym obrazie Cienka Czerwona Linia, jak i w późniejszych innych produkcjach hollywoodzkich (np. Mr. Nobody).

Pamiętam, że gdy pierwszy raz obejrzałem The Thin Red Line, słysząc melanezyjskie chóry aż dostałem gęsiej skórki. Do dzisiaj wprawiają mnie w dobry stan, a już szczególnie często słucham tułając się po Oceanii. Będąc na Wyspach Salomona nie mogłem nie podjąć choćby próby odnalezienia ich źródła. A zadanie nie było wcale takie proste…

OPokaż całość

Mirasy, dotarłem ma Wyspy Salomona. Pierwsze wrażenia z Honiary? Cóż - Afryka. W drodze z lotniska trzy razy usłyszałem żeby trzymać ręce w kieszeniach i nie wychylać się po zmroku (to się jeszcze okaże, mam dzisiaj wyjątkową ochotę na parę drinów wieczorem).

Od razu w oczy rzuca się czysto melanezyjski klimat - zupełnie inna historia niż Polinezja. Duszno, tłok, zabójcza wilgotność, brudne ulice, spalinowy smog. A to podobno i tak w nic w porównaniu ze starszą siostrą Salomończyków - Papuą (już nie mogę się doczekać).

Większość kartek zdążyłem wysłać w ostatnim momencie z Fidżi (choć nie wszystkim, odezwę się na pw), zdjęcie w komentarzu, dajcie znać pod tagiem jak dojdą. Niebawem pierwsze relacje, do usłyszenia!

#Pokaż całość

Mirki, z okazji ostatniego już dnia na Fidżi (jutro przenoszę się na Wyspy Salomona, trzymajcie kciuki!) poniżej obiecany wcześniej wpis o fenomenie #rugby a na koniec tradycyjne już małe #rozdajo dla osób zainteresowanych #podroze.

Dwa tygodnie temu hucznie świętowały chyba wszystkie z ponad 100 zamieszkałych wysepek fidżyjskiego archipelagu. Premier Frank Bainimarama jeszcze na gorąco z Brazylii ogłosił poniedziałek dniem wolnym od pracy, zamieniając jednocześnie w żart obecny stan gospodarczy kraju. Trudno się jednak dziwić, olimpijskie złoto w rugby7, siedmioosobowej odmianie królowej południowopacyficznego sportu, stanowi ogromny sukces nie tylko dla Fidżi (pierwszy medal w historii) ale i dla całego regionu (wcześniej jedynie tongijski pięściarz zdobył srebro w Atlancie).

Co ciekawe, reprezentacja Fidżi pojawia się na igrzyskach regularne od 60 lat, dlatego też wyczekane złoto w debiutującym na turnieju rugby (klasyczna, 15-osobowa rugby union została skreślona z listy dyscyplin po 1924 r.) po prawdziwej rzeźni przeciwko Wielkiej Brytanii (43-7!) robi jeszcze większe wrażenie.Pokaż całość

Taki widok z rana w Savusavu (Fidżi). Peszek... Co tam się mogło stać? Zakładam, że nocny odpływ? Idę zaraz na wieś się wywiedzieć plotek.

#wanderlust - tag z mojej obecnej tułaczki po Oceanii i wyspach południowego Pacyfiku.

#podroze #podrozujzwykopem #fiji #fidzi #ciekawostki #zeglarstwo

Mirki, dzisiaj zaległe kilka słów z pobytu na Tonga, zapraszam ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Nuku’alofa (Tongatapu), Królestwo Tonga, 12 sierpnia 2016.

Tonga posiada, według mnie, jedną z ciekawszych historii wśród republik rozpierzchłych na obszarze południowego Pacyfiku. Społeczeństwo jedynej w pełni niezależnej monarchii Oceanii (nie licząc pięciu innych państw należących do Wspólnoty Narodów z królową Elżbietą II na czele oraz kilku królów w terytoriach zależnych) wydaje się być bardzo dumne ze swojego statusu królestwa, a także z, przynajmniej oficjalnie, nigdy nie poddaniuPokaż całość

Drogie Mirki,

jeszcze dla fanów #numizmatyka oraz #podroze trochę zaległy komplet monet używanych na Polinezji Francuskiej oraz kilka słów o historii unii monetarnych.

Słysząc "unia walutowa" przychodzi nam zapewne na myśl, kochane lub znienawidzone, euro. Jednak wspólny pieniądz nie jest aż tak nowym wynalazkiem, a jedne z pierwszych tego typu rozwiązań sięgają czasów końca II wojny światowej oraz terenów tak odległych jak południowy Pacyfik czy Afryka Zachodnia.

ToPokaż całość

Drogie Mirki, dzisiaj przesyłam pozdrowienia z Samoa (i z tej okazji małe #rozdajo o czym później).

Samoa stanowi jedno z tych, nielicznych już chyba, miejsc na świecie gdzie na widok białasa mknącego na skuterze (jednym z kilku na wyspie) ludzie rzucają wszystko aby pozdrowić uśmiechem, a dzieciaki przerywają grę w rugby żeby dać w pogoń i przybić piątkę.

Wszyscy zapewne słyszeliśmy o interesującym przedsięwzięciu zmiany organizacji ruchu drogowego w Szwecji (Dagen H) w 1967 r. Niewielu jednak wie, że temu samemu procesowi (a raczej przeciwnemu - z prawostronnego na lewostronny) jako ostatnie w najnowszej historii (i pierwsze w XXI w.) postanowiło stawić czoło to niewielkie państewko południowegoPokaż całość

Papeete (Tahiti), Polinezja Francuska,1 sierpnia 2016.

Położona na 118 wyspach w 5 archipelagach Polinezja Francuska jest niezwykle ciekawym regionem południowego Pacyfiku. Powiązane z Francją terytorium w stopniu Wspólnoty zamorskiej (drugi status na drabince francuskich zależności zamorskich) stanowi chyba najdalszą dla nas połać lądu do której możemy... dostać się bez paszportu.

I właśnie kwestia tej zależności wywołuje na gwarnych ulicach Papeete sporo kontrowersji. Rozmawiając z upalonymi taksówkarzami, sklepikarkami w kwiecistych pareach, chińskimi handlarzami serwującymi na lokalnym marché francuskie bagietki wypełnione chow mein (taki lokalny folklor), można odnieść wrażenie, że zdania są podzielone, choć wyraźnie przychylniejsze jednej z opcji.

TwarząPokaż całość

Mirki, wiecie co można obecnie usłyszeć najczęściej jeżdżąc autostopem po wyspach Polinezji Francuskiej?

Pologne?! O, Cracovie! Journées mondiales de la jeunesse!

Nie żartuję, Światowe Dni Młodzieży robią tutaj prawdziwą furorę. Już kilka osób uśmiechając się szeroko mówiło mi, że słyszeli, widzieli w tv, ktoś gdzieś tam zbierał fundusze żeby wysłać pielgrzymów z tej czy innej wyspy do nas (niesamowite, mam nadzieję że chociaż części udało się dotrzeć), a co najważniejsze - jaki piękny kraj i że bardzo chieliby kiedyś odwiedzić (nieraz k-----c przy tym na Francję). Miło.

WPokaż całość

Drogie Mirki,

tak z kolei wygląda budynek parlamentu Wysp Cooka z powiewającą na przedzie flagą narodową.

Skład parlamemtu (za stroną internetową) wynosi 24 członków (co daje dosyć wysoką proporcję ponad 1 kandydata na tysiąc mieszkańców) wybieranych na 4-letnią kadencję: dziesięciu z największej wyspy Rarotongi a reszta z pozostałych czternastu (tzw. Outer Islands). Posiedzenia transmitowane są na żywo w lokalnym radiu.

SamPokaż całość

Drogie Mirosławy i Mirosławy,

tak wygląda komplet monet bitych do użytku na Wyspach Cooka. Od dolara nowozelandzkiego odróżnia je lokalny rewers przedstawiający owoce, zwierzęta czy też przedmioty związane z kulturą Polinezji. Na awersie każdej z nich znajduje się profil królowej Elżbiety II.

Na uwagę zasługuje szczególnie moneta $2 o charakterystycznym trójkątnym kształcie. Wyspy Cooka ponoć jako pierwsze wpadły na ten pomysł (później chyba Egipt i Kanada wybijały podobne okolicznościowe monety, może coś jeszcze?).

WPokaż całość

Drogie Mirosławy i Mirosławy,

Refleksem nie grzeszę, ponad 6 lat na Wykopie i pierwszy wpis na Mirko. I to nie z byle powodu, bo właśnie przeniosłem się w czasie (i z tego powodu małe #rozdajo o czym później).

Nową Zelandię oraz Wyspy Cooka, mimo zależności terytorialnej (stowarzyszenie) oraz stosunkowo niewielkiej odległości geograficznej dzieli aż 22 godziny różnicy czasowej.

WszystkoPokaż całość