**Czy Pan Bóg mógł się posłużyć ewolucją?** https://opoka.org.pl/bi... (@bioslawek)

Czy Pan Bóg mógł się posłużyć ewolucją?

https://opoka.org.pl/biblioteka/P/PR/fronda63_ewolucja.html

"W drugim wariancie ewolucji, którą Bóg mógłby się posłużyć, twierdzi się, że jest to proces czysto naturalny oparty na przypadkowych mutacjach i naturalnej selekcji, ale niezawodnie prowadzony przez Boga do celu, jakim jest wytworzenie tej złożoności, którą obserwujemy obecnie w przyrodzie. Jest to pogląd filozoficznie możliwy, gdyż możemy sobie wyobrazić taki proces, w którym rosnąca złożoność pochodziłaby nie z samych przypadkowych zmian w materii, lecz ze zmian w jakiś sposób inspirowanych przez wyższą przyczynę. Na tej drodze chaotyczny ruch cząstek mógłby w efekcie ujawniać strukturę projektu, gdyż byłby w nim obecny umysł Boski prowadzący cały proces do określonego przez siebie celu. Taki wariant ewolucji jest obecnie najpowszechniej przyjmowany przez teologów chrześcijańskich. Niestety i ten wariant ewolucji nie jest wolny od poważnych trudności.

Główny problem tej koncepcji stanowi pogodzenie przypadku i celowości procesów ewolucyjnych. Nie może być bowiem coś zarazem celowe i przypadkowe. Niektórym teologom wydaje się, że rozwiązali tę trudność, przywołując na pomoc koncepcję przyczynowości św. Tomasza z Akwinu. W ujęciu tego średniowiecznego scholastyka w świecie występują zarówno działania zamierzone przez Boga, jak i przypadkowe. Te drugie nie wymykają się Bożej opatrzności, ponieważ Bóg posługuje się nawet zdarzeniami autentycznie przypadkowymi, aby osiągnąć zamierzony cel. Autorzy odnoszący tę naukę do ewolucji biologicznej zapominają jednak, że średniowieczny teolog wypowiadał się tu na temat Bożej opatrzności, a więc tego, jak świat działa, a nie skąd świat się wziął lub, jak został ukształtowany. W ujęciu św. Tomasza istnieje różnica między pochodzeniem świata i jego obecnym funkcjonowaniem. Najpierw świat został stworzony, następnie ukształtowany w ciągu czasu, który Pismo Święte określa mianem sześciu dni. Po stworzeniu człowieka nie zachodzi już kształtowanie świata przez Boga, to znaczy nie powstają już żadne nowe natury bytów ziemskich i niebieskich 7. Od tego czasu ma już miejsce tylko zarządzanie światem, które nazywa się Bożą Opatrznością. Dlatego, żeby ustalić, co św. Tomasz mówił na temat roli przypadku w kształtowaniu świata, trzeba odwołać się do tych fragmentów, w których mówił o stworzeniu, a nie do tych mówiących o zarządzaniu światem. Okazuje się wtedy, że Akwinata wykluczył możliwość udziału przypadku z dzieła ukształtowania świata. Cały świat, a zwłaszcza natury bytów ożywionych, pochodzą z jasnego planu i działania Stwórcy. Chociaż więc przypadki występują w świecie, nie mogą być przyczyną jego ukształtowania."

#nauka #filozofia #ciekawostki