Wiadomość BITG (The Beacon in the Galaxy) to najnowsza forma sygnału, który miałby trafić do potencjalnych kosmitów. Łączy ona w sobie aspekty kilku dotychczas wysłanych. Najsłynniejsza z dotychczasowych tego typu wiadomości była nadana 16 listopada 1974 roku za pomocą radioteleskopu Arecibo.

Gigantyczne czarne dziury zlokalizowane w centrach galaktyk można traktować jak ich silniki napędowe. Artykuł zawiera wypowiedź Eliota Quataerta, astrofizyka teoretycznego z Uniwersytetu Princeton.

Istnieją dowody na istnienie w przeszłości płynnej wody i substancji organicznych - złożonych cząsteczek zawierających węgiel połączony z wodorem, tlenem i azotem. Są to składniki niezbędne do powstania życia.

Fragment książki dziennikarki naukowej Karoliny Głowackiej i prof. Jeana-Pierre'a Lasoty „Czy wybuch był głośny. 11 rozmów o historii i życiu codziennym Wszechświata". Publikacja to zapis fascynujących rozmów o miejscu człowieka we Wszechświecie, planetach i czarnych dziurach.

Astronomowie dokonujący inwentaryzacji materii w lokalnym Wszechświecie ciągle mają braki. Nowy wynik, dotyczący systemu zderzających się gromad galaktyk, może pomóc wyjaśnić te braki. Chociaż naukowcy wiedzą bardzo dużo o składzie Wszechświata, istnieje pewien dokuczliwy problem, który starali...

Badania przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu Londyńskiego wskazują, że we wszechświecie mogą się czaić zdumiewająco duże czarne dziury, masą i rozmiarami znacznie przewyższające supermasywne czarne dziury.

Gazy emitowane przez niektóre rośliny, w tym brokuły, są potencjalnym "fantastycznym wskaźnikiem" życia w kosmosie - twierdzą amerykańscy naukowcy. Wykrycie tych gazów na obcych planetach mogłoby dowodzić, że znajdują się na nich żywe organizmy.

Grawitacja ma ogromny wpływ na to, jak wygląda nasza planeta. Jako przykład podano okolice Phoenix i Las Vegas. Kiedyś były tam góry, dziś pozostały po nich tylko ślady geologiczne.

433 Eros to drugi co do wielkości obiekt w pobliżu Ziemi o wydłużonym kształcie i średniej średnicy około 16,8 km.To jest jego wielkość w porównaniu do Nowego Jorku. Asteroida Eros była pierwszą asteroidą bliską Ziemi odkrytą w 1898 roku. Na jeden obieg wokół Słońca potrzebuje około 1 roku i 278 dni

Wszechświat się rozszerza, choć nie jest dokładnie powiedziane, w jakim tempie. Nie wiadomo również, jakie są jego szczegółowe rozmiary. W poszukiwaniu odpowiedzi pomaga jednak galaktyka UGC 9391.

Opublikowane w czasopiśmie Nature badanie przeprowadzone przez zespół naukowców z Cardiff University udowodniło, że teoria Alberta Einsteina rzeczywiście ma uzasadnienie w rzeczywistości.

Po raz pierwszy zaobserwowano, że do wyrzutu materiału doszło w jakiś czas (w tym wypadku trzy lata) po „skonsumowaniu”. Astronomów zaskoczyła również niezwykła prędkość emitowanego materiału. Szacuje się, że była to połowa prędkości światła.

Około 5-10 milionów lat temu w Afrykę trafił meteoryt NWA 7034. Został znaleziony w 2011 roku. Naukowcy nazwali go Black Beauty. Okazało się, że materiał pochodzi z Marsa a konkretnie z miejsca o nazwie Terra Cimmeria Sirenum.

Sagittarius A* to czarna dziura znajdująca się w centrum Drogi Mlecznej. Jest ogromna, ale w porównaniu z obiektem znajdującym się w galaktyce M87 wygląda na niewielką.

Z pomocą naukowców amatorów, zespół astronomów odkrył wyjątkową czarną dziurę wyrzucającą ognisty strumień w kierunku innej galaktyki. Czarna dziura znajduje się w galaktyce nazwanej RAD12, oddalonej od Ziemi o około miliard lat świetlnych.

W dniu 9 października 2022 roku astronomowie zarejestrowali rozbłysk gamma GRB221009A - jeden z najbliższych, a zarazem najsilniejszych w historii obserwacji z fotonami o energii aż 18 TeV. Uważa się, że źródłem tego zjawiska mógł być wybuch supernowej o ekstremalnej energii.

Naukowcy z Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics zarejestrowali tajemniczy błysk czarnej dziury znajdującej się w odległości 665 milionów lat świetlnych od Ziemi. Odkrycie zostało opisane w artykule opublikowanym w The Astrophysical Journal.

Północny biegun Marsa to ogromne złoże lodu zmieszanego z pyłem. W trakcie marsjańskiego lata lód się topi. Złoże zapada się wtedy pod własnym ciężarem tworząc lawinę.

Naukowcy oszacowali, że 2,46 miliarda lat temu Księżyc znajdował się około 60 tysięcy kilometrów bliżej niż obecnie. W efekcie ziemski dzień był również znacznie krótszy i trwał mniej więcej 17 godzin.