Jednym z nielicznych przekazów współczesnych, mogących rzucić pewne światło na seksualność plemion polskich z X wieku, jest relacja arabsko-żydowskiego podróżnika Ibrahima ibn Jakuba, zawarta w dziele al-Bekriego Kitab al-mamalik wal--masalik (Księga dróg i krajów). Pod koniec fragmentu, poświęconego Słowianom, znajduje się tekst:

„Kobiety ich, kiedy wyjdą za mąż, nie popełniają cudzołóstwa; ale panna, kiedy pokocha jakiego mężczyznę, udaje się do niego i zaspokaja swą żądzę. A kiedy małżonek poślubi [dziewczynę] i znajdzie
@karolgrabowski93: jestem badaczem i nie jest to dlaa mnie żadnym zdziwieniem, ani dla innych etnografów/etnologów których znam.
więcej - każdy badacz wie, że każda kultura jest ciągła i czerpie z poprzedzających je "faz" i przenosi stare wartości pod odświeżoną fasadą. oczywiście, po dłuższym czasie i to ewoluuje, natomiast kultura ludowa (obecna de facto do połowy XX wieku) jest żywa w zwyczajach, obyczajach, wierzeniach, normach społecznych i języku. minęło zbyt mało czasu,