Jednym z jaskrawych dowodów rozbicia, duchowego naszego społeczeństwa jest fakt, że historia tego, co się działo u nas w ostatnich dziesięcioleciach, historia odzyskania naszej niepodległości i działań polskich, które je poprzedziły, przedstawiana jest na dwa różne, nawzajem wyłączające się sposoby. To, co jeden pogląd uważa za śmieszny drobiazg bez znaczenia i bez konsekwencji, inny podaje, jako czyn wiekopomny, jako doniosłe zdarzenie dziejowe; w tym,

Naród nie składa się z równowartościowych pod względem narodowo-etycznym jednostek.

W zależności od części kraju i jej historii, od pochodzenia jednostki i dziejów jej rodziny – ludzie

czują się silniej lub słabiej związanymi z ojczyzną, posiadają silniejsze lub słabsze narodowe

instynkty. Dlatego etyka narodowa nie pozwala dawać wszystkim równego głosu w narodowych

sprawach, bo jej pierwszym celem nie jest zadowolenie tych, którzy dziś żyją, jeno przekazanie

przyszłym pokoleniom nienaruszonych i wzmocnionych podstaw