In Twilight's Embrace nie mógł wybrać lepszego kawałka na warsztat niż "Opowieść Zimowa". Epicki, klasyczny numer polskiego rocka, dostał nowego życia, dzięki energii i metalowemu szaleństwu In Twilight' Embrace. Surowość, moc i poetyka Budzyńskiego brzmią tu fantastycznie!
@tomwolf: już z kimś dyskutowałem z rok temu na temat tego coveru, ciekawe czy nie z Tobą :) ogólnie uwielbiam ITE, szczególnie Slaves to Martyrdom. Co do coveru - sprzęg w refrenie w oryginale jest tak epicki że nie ma w polskiej muzyce tak małej, a tak charakterystycznej i robiącej robotę rzeczy :)
I kolejna rocznica, tym razem bardziej doniosła, bo 36. 8 Listopada 1980 roku ujrzała światło dzienne płyta, na której znalazł się bodajże najważniejszy kawałek w całej historii heavy metalu... (I still miss Lemmy ;( )
Może nie jest okrągła, ale dziś przypada 21 rocznica wydania tego albumu. "Facelift" szanuję za udany debiut, "Dirt" uwielbiam za całokształt, ale własnie ten krążek uważam za najlepszy w dyskografii Alice'ów. Majstersztyk!
Płyta "Temple Of The Dog 25th Anniversary Edition"... Nowy miks, podobnie jak w przypadku "Ten" Pearl Jamu, dodaje trochę dynamiki, pasma i "szerokości". Na moje 'ucho' wolę oryginał, surowszy, mniej wygładzony i bardziej szorstki. Kompozycje oczywiście pozostają te same, a przecież są przecudnej urody
Ale to jest piękne! Właśnie kumpel podesłał mi link. Szybki 'risercz' i okazuje się, że już od kilku lat na rynku ta kapela funkcjonuje. Sami swoją muzykę określają jako "nightmare pop" ( #nightmarepop ). Ja tu słyszę trochę Portishead, trochę shoegaze'ów, Radiohead, PJ
Każdy w swojej głowie ma takie kawałki, które kojarzą mu się z dzieciństwem, których wtedy nienawidził, a teraz po latach okazują się przepiękne. Dla mnie właśnie takim utworem jest ta kompozycja Prince'a, którą wylansowała jednak buntownicza Irlandka. Postujcie utwory, które zyskują po latach i
Miałem okazję i wielkie szczęście widzieć na żywo "Warriora" wraz z Triptykonem jakieś dwa lata temu w Krakowie. Koncert zmiażdżył. Z pewnymi kapelami jest tak, że dojrzewa się do nich, dochodzi się krok po kroku, aż w końcu zaskoczy. W moim
Dobra kompozycja broni się sama, a jeszcze jak coveruje ją jedna z lepszych "nowofalowych" doom/sludge metalowych kapel, to możecie spodziewać się cudów. Co prawda, bez fajerwerków, z należnym szacunkiem dla oryginału, ale za to po swojemu brzmieniowo. Rewelacja!
Przyznam, że Crowbar poznałem dzięki innej zacnej kapeli sceny NOLA, oczywiście mowa o Down. Kiedy usłyszałem cover "No Quarter" to z miejsca stwierdziłem, że ta kompozycja jest jakby uszyta na miarę dla Kirka i ekipy. Genialny klimat, fantastyczny (choć niewiele różniący się od oryginały) aranż, no
Im więcej leveli mam wbitych, tam częściej słucham Sepy do "Roots". Płytę "Arise" uważam za ich szczytowe thrashowe osiągnięcie. Oczywiście, potem przyszła pora na "Chaos A.D.", wspaniałą i doskonałą pod każdym względem płytę, zwiastującą jednak zmiany i trop, który obrali, aż osiągnęli opus magnum, wspomnianą "Roots". Mimo wszystko 'stare' płyty Sepultury mają
Lennon to był mocno pokopany jednak, a Ono mu w tym wtórowała. Utwór pochodzi oczywiście z "Białej Płyty" i jest najdłuższym zarejestrowanym na płycie kawałkiem Beatlesów. Za inspirację posłużyły dzieła Stockhausena i Varese.